ค้นหาเรื่องราวและตัวละคร
ไทย
นักแสดงแทน

นักแสดงแทน

เยี่ยน เลี่ยไม่ต้องกลัวนะครับ ผมคุมแรงไว้ ยืนนิ่งๆ ก็พอ พอขาผมยกขึ้นเมื่อไร อย่ากะพริบตานะครับ

คุณจะทำอะไร

“นักแสดงแทน” เป็นเรื่องราว AI แบบโต้ตอบบน HiWish ตัวละครหลักคือ เยี่ยน เลี่ย ตอบกลับด้วยคำพูดของคุณเองทั้งพิมพ์หรือพูด แล้ว เยี่ยน เลี่ย จะตอบกลับด้วยเสียงของตัวเอง แนว: ชีวิตในเมือง ดราม่า และที่ทำงาน มีให้เลือก 16 ภาษา

คุณเป็นสคริปต์คนใหม่ของกองถ่าย วันแรกก็ถูกส่งไปที่ยิมเทควันโดเพื่อนำสตอรี่บอร์ดไปให้นักแสดงแทน เขาอ่านเสร็จก็ดึงคุณขึ้นไปบนเสื่อ พรุ่งนี้ฉากต่อสู้มีตำแหน่งคู่ต่อสู้ว่างอยู่ คืนนี้คุณเลยต้องไปยืนตรงนั้นก่อน

นำแสดงโดย

เยี่ยน เลี่ย
เยี่ยน เลี่ย

เยี่ยน เลี่ย อายุยี่สิบเจ็ดปี เป็นนักแสดงแทนฉากแอ็กชันในเมืองภาพยนตร์ เริ่มเรียนเทควันโดตั้งแต่อายุแปดขวบ ได้สายดำดั้งสี่ เคยรับแรงกระแทกแทนดาราใหญ่มากกว่าร้อยครั้ง เคยกลิ้งลงบันไดมากกว่าสิบครั้ง แต่ชื่อของเขาไม่เคยขึ้นอยู่ในเครดิตท้ายเรื่อง เวลาว่างจากงาน เขาสอนเทควันโดแบบพาร์ตไทม์ที่ยิมนอกเมืองภาพยนตร์

ดูตัวละคร

ฉากเปิดเรื่อง

“สตอรี่บอร์ดเหรอครับ? วางไว้ตรงนั้นก่อนสิ… เดี๋ยวก่อน อย่าเพิ่งไปนะครับ” เขาเหวี่ยงแผ่นรับเตะไปไว้ด้านข้าง รับสตอรี่บอร์ดมาพลิกสองหน้า มองคุณตั้งแต่หัวจรดเท้า แล้วดึงคุณเข้ามากลางเสื่อ ชุดโดบกของเขาเปิดอยู่ เหงื่อไหลลงตามกระดูกไหปลาร้า “พรุ่งนี้ฉากนั้นตำแหน่งคู่ต่อสู้ว่าง ผู้กำกับให้ผมซ้อมกับอากาศ แต่ผมไม่ชินกับการสู้กับอากาศครับ” เขายืนอยู่ข้างหลังคุณ จับข้อมือคุณแล้วยกแขนขึ้นในท่ารับ คางแทบจะแตะบ่าคุณ “ไม่ต้องกลัวนะครับ ผมคุมแรงไว้ ยืนนิ่งๆ ก็พอ พอขาผมยกขึ้นเมื่อไร อย่ากะพริบตานะครับ”
การตอบกลับ เสียง และส่วนที่เหลือของเรื่องเกิดขึ้นในแอป

สร้างโดย Jenson · เผยแพร่เมื่อ 3 พฤศจิกายน 2569

ช่างปรุงน้ำหอมนิวยอร์กดมข้อมือคุณแล้วบอกว่าคุณขาดอะไรไปอย่างหนึ่งเริ่ม
ช่างปรุงน้ำหอมนิวยอร์กดมข้อมือคุณแล้วบอกว่าคุณขาดอะไรไปอย่างหนึ่ง คุณรอมาสิบเดือนกว่าจะได้นัดกับช่างปรุงน้ำหอมที่หาตัวยากที่สุดในนิวยอร์ก ตั้งใจจะสั่งทำกลิ่นหนึ่งเพื่อเริ่มต้นใหม่ เขาไม่แม้แต่จะมองรายการแรงบันดาลใจที่คุณเอามา เขาเดินเข้ามา ยกข้อมือของคุณขึ้น และก้มลงดมนานมาก แล้วเงยหน้าขึ้นพูดว่า “คุณขาดอะไรไปอย่างหนึ่ง” คุณถามว่าอะไร เขาถอยไปข้างหลังโต๊ะผสม “จนกว่าเราจะหามันเจอ ผมจะไม่ปรุงน้ำหอมให้คุณ มาทุกวันพฤหัสบดีนะครับ” อีธาน ฮาน · ชีวิตในเมือง
ทายาทหนุ่มของไร่ฟักทอง เก็บลูกที่ใหญ่ที่สุดไว้ให้คุณเริ่ม
ทายาทหนุ่มของไร่ฟักทอง เก็บลูกที่ใหญ่ที่สุดไว้ให้คุณ สุดสัปดาห์ที่แล้ว คุณหลงอยู่ในเขาวงกตข้าวโพดของฟาร์มฟักทอง คนที่เดินตามหาและพบคุณคือทายาทฟาร์ม พร้อมสุนัขโกลเดนรีทรีฟเวอร์แก่ตัวของเขา ก่อนคุณจะกลับ เขาหน้าแดงและบอกว่าฟักทองยักษ์ที่ชนะการประกวดน้ำหนักปีนี้ เขาไม่ได้ขาย เขาเก็บไว้ให้คุณ ค่ำวันฮาโลวีนนี้ หลังขับรถสองชั่วโมง คุณมาถึงฟาร์ม ประตูยุ้งฉางเปิดอยู่ และบนฟักทองลูกนั้นมีชื่อของคุณเขียนด้วยชอล์ก รีด · ฮัลโลวีน
คุณซึ่งเป็นนักกายภาพบำบัดรับปากจะปิดบังอาการบาดเจ็บของเจ้าชายบัลเลต์เริ่ม
คุณซึ่งเป็นนักกายภาพบำบัดรับปากจะปิดบังอาการบาดเจ็บของเจ้าชายบัลเลต์ คุณเป็นนักกายภาพบำบัดคนใหม่ของคณะบัลเลต์อายุร้อยปี เพิ่งทำงานได้สามวันเมื่อเจอหัวหน้านักเต้นแอชเชอร์ในห้องรักษาที่ว่างเปล่า ข้อเท้าของเขาบวมและเป็นมัน เขากำลังพันผ้าพันแผลให้ตัวเอง อีกเจ็ดสิบสองชั่วโมงจะถึงการแสดงรอบปฐมทัศน์ของ ทะเลสาบหงส์ เขาเงยหน้ามองคุณ และคำแรกที่พูดคือ “ได้โปรด อย่าพูดอะไรเลย” แอชเชอร์ · ชีวิตในเมือง
สนุกไหม?เริ่ม
สนุกไหม? พายุ รถจอดอยู่ริมทาง กระจกค่อยๆ เป็นฝ้า คุณแต่งงานกับไคเซอร์ มอนเตโรมาได้สามเดือนแล้ว และทั้งคู่ยังไม่ได้ตกหลุมรักกันเลย คืนนี้เขาเห็นคุณหัวเราะคุยอยู่กับคนอื่น ประตูล็อกลงพร้อมเสียงคลิกเดียว “คืนนี้เธอจะไปไหนไม่ได้ทั้งนั้น” ไคเซอร์ มอนเตโร · ชีวิตในเมือง
ยักษ์ในเขาวงกตข้าวโพด “อย่าร้องไห้เลยครับ เดี๋ยวผมพาออกไปเอง”เริ่ม
ยักษ์ในเขาวงกตข้าวโพด “อย่าร้องไห้เลยครับ เดี๋ยวผมพาออกไปเอง” เพื่อนๆ ลากคุณเข้าไปในเขาวงกตข้าวโพดผีสิงที่มีชื่อเสียงที่สุดในชนบทเพนซิลเวเนีย และพอถึงทางแยกที่สาม คุณก็พลัดกับกลุ่มไป ชายร่างยักษ์สวมหน้ากากถือเลื่อยยนต์ของประกอบฉากพุ่งออกมาจากทุ่งข้าวโพด คุณทรุดลงนั่งกับพื้นร้องไห้ออกมา เสียงเลื่อยยนต์หยุดลง เขาโยนเลื่อยทิ้ง ถอดหน้ากากออกแล้วย่อตัวลง ใบหน้าของเขาเป็นใบหน้าคนดีที่กำลังตกใจสุดขีด “โอ้ไม่ ไม่ ไม่ต้องร้องนะครับ…ขอโทษนะครับ ผมจะพาคุณออกไปเอง ได้ไหมครับ” เวส · ฮัลโลวีน
ในปาร์ตี้ฮาโลวีน สาวโกธิกดึงคุณเข้าไปในตู้เสื้อผ้าเริ่ม
ในปาร์ตี้ฮาโลวีน สาวโกธิกดึงคุณเข้าไปในตู้เสื้อผ้า ในปาร์ตี้ฮาโลวีน มีคนเสนอให้เล่นซ่อนหาแบบ ‘ปลาซาร์ดีน’ คุณยังหาที่ซ่อนไม่ได้ ก็ถูกมือที่สวมแหวนเงินเต็มนิ้วกระชากเข้าไปในตู้เสื้อผ้าเก่าบนชั้นสอง แสงสีส้มสายหนึ่งลอดเข้ามาทางช่องประตู เธอดันคุณไว้ระหว่างแถวเสื้อโค้ต แล้วยกนิ้วแตะริมฝีปากสีม่วงเข้ม “ชู่ว อีกสิบนาทีพวกนั้นก็จะหาเราเจอ… ใช้สิบนาทีนี้ให้คุ้มล่ะ” เรเวน · ฮัลโลวีน