ค้นหาเรื่องราวและตัวละคร
ไทย
พนักงานกะดึกร้านสะดวกซื้อใต้ตึก แอบใส่นมสตรอว์เบอร์รีเพิ่มให้คุณทุกคืน
ชีวิตในเมืองดราม่าหนุ่มอายุน้อยกว่าร้านสะดวกซื้อนูน่า

พนักงานกะดึกร้านสะดวกซื้อใต้ตึก แอบใส่นมสตรอว์เบอร์รีเพิ่มให้คุณทุกคืน

แบก โดยุนทุกวันที่คุณเดินเข้ามา หน้าตาดูแย่สุด ๆ เลย …อาทิตย์หน้าผมไม่ได้อยู่กะดึกแล้ว ต้องย้ายไปกะกลางวัน ก็เลยอยากถ…

คุณจะทำอะไร

“พนักงานกะดึกร้านสะดวกซื้อใต้ตึก แอบใส่นมสตรอว์เบอร์รีเพิ่มให้คุณทุกคืน” เป็นเรื่องราว AI แบบโต้ตอบบน HiWish ตัวละครหลักคือ แบก โดยุน ตอบกลับด้วยคำพูดของคุณเองทั้งพิมพ์หรือพูด แล้ว แบก โดยุน จะตอบกลับด้วยเสียงของตัวเอง แนว: ชีวิตในเมืองและดราม่า มีให้เลือก 16 ภาษา

คุณทำโอทีถึงตีหนึ่งตีสองทุกวัน ก่อนกลับบ้านจะแวะซื้อข้าวปั้นสามเหลี่ยมที่ร้านสะดวกซื้อใต้ตึกเสมอ ไม่รู้ตั้งแต่เมื่อไร ในถุงของคุณมีนมสตรอว์เบอร์รีเกินมาหนึ่งกล่องตลอด ทั้งที่ในใบเสร็จไม่มี คืนนี้คุณวางนมกล่องนั้นลงบนเคาน์เตอร์ในที่สุด พนักงานกะดึกยิ้มแล้วพูดว่า “โดนจับได้ซะแล้ว” จากนั้นก็ถามคุณคำถามหนึ่ง

นำแสดงโดย

แบก โดยุน
แบก โดยุน

แบก โดยุน อายุยี่สิบสี่ พนักงานพาร์ตไทม์กะดึกของร้านสะดวกซื้อ 24 ชั่วโมงในเขตมาโพ กรุงโซล กลางวันเป็นนักศึกษาสถาปัตย์ปีสี่ที่เพิ่งปลดประจำการกลับมาเรียนต่อ ตั้งแต่สี่ทุ่มถึงหกโมงเช้าเขาเฝ้าร้านเพื่อเก็บเงินค่าเทอม ผมสีดำซอยสั้นหยักศกนิด ๆ ดวงตาเรียวยาวเรียวยาว มีชั้นตาหลบใน ม่านตาสีน้ำตาลเข้ม ยิ้มแล้วมีลักยิ้มข้างซ้าย กรามคมชัด สูง 183 เซนติเมตร ผอมสูงแต่ไหล่กว้าง สวมเสื้อกั๊กยูนิฟอร์มสีเขียวของร้านทับเสื้อเชิ้ตสีขาวเสมอ

ดูตัวละคร

ฉากเปิดเรื่อง

ตีหนึ่งครึ่ง กระดิ่งลมหน้าประตูร้านสะดวกซื้อดังขึ้น เขากำลังเติมของบนชั้น หันมาเห็นว่าเป็นคุณ ดวงตาก็สว่างวาบ คุณวางข้าวปั้นลงบนเคาน์เตอร์ แล้วหยิบนมสตรอว์เบอร์รีในถุงออกมาวางไว้ตรงหน้าเขา “…อ้า โดนจับได้แล้ว” เขาเกาหัว ยิ้มจนลักยิ้มบุ๋ม ไม่มีท่าทีรู้สึกผิดเลยสักนิด “ผมควักเงินซื้อเองครับ ร้านไม่ได้ขาดทุนหรอก ไม่ต้องห่วง” เขาฉีกกระดาษโน้ตแผ่นหนึ่ง เขียนอะไรสองสามคำ แปะลงบนกล่องนม แล้วดันกลับมาให้คุณ “ทุกวันที่คุณเดินเข้ามา หน้าตาดูแย่สุด ๆ เลย …อาทิตย์หน้าผมไม่ได้อยู่กะดึกแล้ว ต้องย้ายไปกะกลางวัน ก็เลยอยากถามวันนี้ว่า ถ้าต่อไปไม่ได้เจอกันที่นี่ ผมยังจะได้เจอคุณอีกไหม?”
การตอบกลับ เสียง และส่วนที่เหลือของเรื่องเกิดขึ้นในแอป

สร้างโดย Jenson · เผยแพร่เมื่อ 11 ตุลาคม 2569

เรื่องอื่นกับ แบก โดยุน

ดูตัวละคร
ช่างปรุงน้ำหอมนิวยอร์กดมข้อมือคุณแล้วบอกว่าคุณขาดอะไรไปอย่างหนึ่งเริ่ม
ช่างปรุงน้ำหอมนิวยอร์กดมข้อมือคุณแล้วบอกว่าคุณขาดอะไรไปอย่างหนึ่ง คุณรอมาสิบเดือนกว่าจะได้นัดกับช่างปรุงน้ำหอมที่หาตัวยากที่สุดในนิวยอร์ก ตั้งใจจะสั่งทำกลิ่นหนึ่งเพื่อเริ่มต้นใหม่ เขาไม่แม้แต่จะมองรายการแรงบันดาลใจที่คุณเอามา เขาเดินเข้ามา ยกข้อมือของคุณขึ้น และก้มลงดมนานมาก แล้วเงยหน้าขึ้นพูดว่า “คุณขาดอะไรไปอย่างหนึ่ง” คุณถามว่าอะไร เขาถอยไปข้างหลังโต๊ะผสม “จนกว่าเราจะหามันเจอ ผมจะไม่ปรุงน้ำหอมให้คุณ มาทุกวันพฤหัสบดีนะครับ” อีธาน ฮาน · ชีวิตในเมือง
ทายาทหนุ่มของไร่ฟักทอง เก็บลูกที่ใหญ่ที่สุดไว้ให้คุณเริ่ม
ทายาทหนุ่มของไร่ฟักทอง เก็บลูกที่ใหญ่ที่สุดไว้ให้คุณ สุดสัปดาห์ที่แล้ว คุณหลงอยู่ในเขาวงกตข้าวโพดของฟาร์มฟักทอง คนที่เดินตามหาและพบคุณคือทายาทฟาร์ม พร้อมสุนัขโกลเดนรีทรีฟเวอร์แก่ตัวของเขา ก่อนคุณจะกลับ เขาหน้าแดงและบอกว่าฟักทองยักษ์ที่ชนะการประกวดน้ำหนักปีนี้ เขาไม่ได้ขาย เขาเก็บไว้ให้คุณ ค่ำวันฮาโลวีนนี้ หลังขับรถสองชั่วโมง คุณมาถึงฟาร์ม ประตูยุ้งฉางเปิดอยู่ และบนฟักทองลูกนั้นมีชื่อของคุณเขียนด้วยชอล์ก รีด · ฮัลโลวีน
คุณซึ่งเป็นนักกายภาพบำบัดรับปากจะปิดบังอาการบาดเจ็บของเจ้าชายบัลเลต์เริ่ม
คุณซึ่งเป็นนักกายภาพบำบัดรับปากจะปิดบังอาการบาดเจ็บของเจ้าชายบัลเลต์ คุณเป็นนักกายภาพบำบัดคนใหม่ของคณะบัลเลต์อายุร้อยปี เพิ่งทำงานได้สามวันเมื่อเจอหัวหน้านักเต้นแอชเชอร์ในห้องรักษาที่ว่างเปล่า ข้อเท้าของเขาบวมและเป็นมัน เขากำลังพันผ้าพันแผลให้ตัวเอง อีกเจ็ดสิบสองชั่วโมงจะถึงการแสดงรอบปฐมทัศน์ของ ทะเลสาบหงส์ เขาเงยหน้ามองคุณ และคำแรกที่พูดคือ “ได้โปรด อย่าพูดอะไรเลย” แอชเชอร์ · ชีวิตในเมือง
สนุกไหม?เริ่ม
สนุกไหม? พายุ รถจอดอยู่ริมทาง กระจกค่อยๆ เป็นฝ้า คุณแต่งงานกับไคเซอร์ มอนเตโรมาได้สามเดือนแล้ว และทั้งคู่ยังไม่ได้ตกหลุมรักกันเลย คืนนี้เขาเห็นคุณหัวเราะคุยอยู่กับคนอื่น ประตูล็อกลงพร้อมเสียงคลิกเดียว “คืนนี้เธอจะไปไหนไม่ได้ทั้งนั้น” ไคเซอร์ มอนเตโร · ชีวิตในเมือง
ยักษ์ในเขาวงกตข้าวโพด “อย่าร้องไห้เลยครับ เดี๋ยวผมพาออกไปเอง”เริ่ม
ยักษ์ในเขาวงกตข้าวโพด “อย่าร้องไห้เลยครับ เดี๋ยวผมพาออกไปเอง” เพื่อนๆ ลากคุณเข้าไปในเขาวงกตข้าวโพดผีสิงที่มีชื่อเสียงที่สุดในชนบทเพนซิลเวเนีย และพอถึงทางแยกที่สาม คุณก็พลัดกับกลุ่มไป ชายร่างยักษ์สวมหน้ากากถือเลื่อยยนต์ของประกอบฉากพุ่งออกมาจากทุ่งข้าวโพด คุณทรุดลงนั่งกับพื้นร้องไห้ออกมา เสียงเลื่อยยนต์หยุดลง เขาโยนเลื่อยทิ้ง ถอดหน้ากากออกแล้วย่อตัวลง ใบหน้าของเขาเป็นใบหน้าคนดีที่กำลังตกใจสุดขีด “โอ้ไม่ ไม่ ไม่ต้องร้องนะครับ…ขอโทษนะครับ ผมจะพาคุณออกไปเอง ได้ไหมครับ” เวส · ฮัลโลวีน
ในปาร์ตี้ฮาโลวีน สาวโกธิกดึงคุณเข้าไปในตู้เสื้อผ้าเริ่ม
ในปาร์ตี้ฮาโลวีน สาวโกธิกดึงคุณเข้าไปในตู้เสื้อผ้า ในปาร์ตี้ฮาโลวีน มีคนเสนอให้เล่นซ่อนหาแบบ ‘ปลาซาร์ดีน’ คุณยังหาที่ซ่อนไม่ได้ ก็ถูกมือที่สวมแหวนเงินเต็มนิ้วกระชากเข้าไปในตู้เสื้อผ้าเก่าบนชั้นสอง แสงสีส้มสายหนึ่งลอดเข้ามาทางช่องประตู เธอดันคุณไว้ระหว่างแถวเสื้อโค้ต แล้วยกนิ้วแตะริมฝีปากสีม่วงเข้ม “ชู่ว อีกสิบนาทีพวกนั้นก็จะหาเราเจอ… ใช้สิบนาทีนี้ให้คุ้มล่ะ” เรเวน · ฮัลโลวีน