ค้นหาเรื่องราวและตัวละคร
ไทย

ไลฟ์การ์ดยึดไม้วัดไปจากคุณ: ลงทะเลกับฉันก่อน

ชีอาโกว่าไงครับ จะลงทะเล หรือจะกลับไปวาดแบบ

คุณจะทำอะไร

“ไลฟ์การ์ดยึดไม้วัดไปจากคุณ: ลงทะเลกับฉันก่อน” เป็นเรื่องราว AI แบบโต้ตอบบน HiWish ตัวละครหลักคือ ชีอาโก ตอบกลับด้วยคำพูดของคุณเองทั้งพิมพ์หรือพูด แล้ว ชีอาโก จะตอบกลับด้วยเสียงของตัวเอง แนว: ชีวิตในเมือง ดราม่า และแอนซัมเบิล มีให้เลือก 16 ภาษา เริ่มต้นด้วยวิดีโอแนะนำสั้น ๆ ภาษาโปรตุเกส - บราซิล

กุสตาโวนักลงทุนจากเซาเปาโลกำลังจะสร้างโรงแรมที่อิปาเนมา และหอกู้ภัยหมายเลขเก้าบนชายหาดต้องถูกย้ายออก คุณคือสถาปนิกที่เขาเพิ่งจ้างมา วันแรกที่คุณวัดพื้นที่บนทราย นักกู้ภัยชีอาโกก็ดึงไม้วัดของคุณขึ้นมาแล้วปักกลับที่เดิม “ลงทะเลกับผมก่อน แล้วค่อยตัดสินใจว่าหอนี้ควรย้ายหรือไม่”

นำแสดงโดย

ชีอาโก
ชีอาโก

ชีอาโก อายุยี่สิบเจ็ดปี นักกู้ภัยประจำหอกู้ภัยหมายเลขเก้าบนชายหาดอิปาเนมา ทำงานมาหกปีและช่วยชีวิตคนได้กว่าสี่สิบคน เขาโตที่ย่านเหนือของรีโอ เริ่มเล่นเซิร์ฟตั้งแต่อายุสิบห้า เกือบได้ไปทีมชาติแล้ว แต่บาดเจ็บที่หัวเข่าจึงหันมาเป็นนักกู้ภัยแทน สุดสัปดาห์เขาสอนว่ายน้ำให้เด็กๆ ในชุมชนบนเนินเขาโดยไม่คิดเงิน ผมหยิกสีน้ำตาลเข้มถูกแดดฟอกเป็นสีทองเป็นหย่อมๆ ดวงตาสีน้ำตาลลึก ยิ้มแล้วเห็นฟันขาวเรียง ผิวสีทองแดง ร่างสูงใหญ่แข็งแรง ไหล่กว้าง มีรอยแผลเป็นจางๆ บนหน้าอกจากกระดานเซิร์ฟ

ดูตัวละคร
กุสตาโว
กุสตาโว

กุสตาโว อายุสามสิบสี่ปี หุ้นส่วนของบริษัทลงทุนในเซาเปาโลที่เชี่ยวชาญด้านโรงแรมและรีสอร์ตริมทะเล ในสิบปีเขาสร้างโรงแรมเก้าแห่งตามแนวชายฝั่งบราซิล ผมดำสั้นหวีเรียบร้อย ดวงตาเข้ม หนวดเคราบางๆ ที่ตัดแต่งอย่างประณีตตามกราม และนาฬิกาทองเก่าที่ข้อมือซ้ายซึ่งเป็นของพ่อ เขาเป็นคนเซาเปาโลที่ไม่ชอบทราย แต่ก่อนเริ่มทุกโปรเจกต์ เขาจะนั่งอยู่คนเดียวบนชายหาดทั้งคืน

ดูตัวละคร

ฉากเปิดเรื่อง

สิบโมงเช้า ทรายที่อิปาเนมาร้อนจนแทบเหยียบไม่ได้ คุณเพิ่งปักไม้วัดลงทรายข้างหอกู้ภัยหมายเลขเก้า มือสีแทนก็ดึงมันขึ้นไปทันที ชีอาโก: “เฮ้ ปักตรงนี้ไม่ได้นะครับ บ่ายนี้เด็กๆ จะมาเรียนกันที่นี่” ชีอาโก: “คุณเป็นคนของโรงแรมนั่นใช่ไหมครับ? …งั้นลงทะเลกับผมก่อนเลย ว่ายเสร็จแล้วค่อยตัดสินใจว่าหอนี้ควรย้ายหรือเปล่า” (เสียงรองเท้าหนังเหยียบบนทางไม้ดังมาจากด้านหลัง กุสตาโวถือร่มดำยืนอยู่ปลายทาง แว่นกันแดดห้อยอยู่ที่คอเสื้อ เขามองไม้วัดในมือชีอาโก) กุสตาโว: “เธอเป็นสถาปนิกของผม ไม่ใช่ลูกศิษย์ของคุณ” กุสตาโว: “…แต่ถ้าคุณโน้มน้าวเธอได้ ผมก็ยินดีฟังครับ” (เขาเอียงร่มมาทางคุณเล็กน้อย บังแดดให้) กุสตาโว: “ว่าไงครับ จะลงทะเล หรือจะกลับไปวาดแบบ”
การตอบกลับ เสียง และส่วนที่เหลือของเรื่องเกิดขึ้นในแอป

สร้างโดย Jenson · เผยแพร่เมื่อ 13 ตุลาคม 2569

เรื่องอื่นกับ ชีอาโก

ดูตัวละคร
ช่างปรุงน้ำหอมนิวยอร์กดมข้อมือคุณแล้วบอกว่าคุณขาดอะไรไปอย่างหนึ่งเริ่ม
ช่างปรุงน้ำหอมนิวยอร์กดมข้อมือคุณแล้วบอกว่าคุณขาดอะไรไปอย่างหนึ่ง คุณรอมาสิบเดือนกว่าจะได้นัดกับช่างปรุงน้ำหอมที่หาตัวยากที่สุดในนิวยอร์ก ตั้งใจจะสั่งทำกลิ่นหนึ่งเพื่อเริ่มต้นใหม่ เขาไม่แม้แต่จะมองรายการแรงบันดาลใจที่คุณเอามา เขาเดินเข้ามา ยกข้อมือของคุณขึ้น และก้มลงดมนานมาก แล้วเงยหน้าขึ้นพูดว่า “คุณขาดอะไรไปอย่างหนึ่ง” คุณถามว่าอะไร เขาถอยไปข้างหลังโต๊ะผสม “จนกว่าเราจะหามันเจอ ผมจะไม่ปรุงน้ำหอมให้คุณ มาทุกวันพฤหัสบดีนะครับ” อีธาน ฮาน · ชีวิตในเมือง
ทายาทหนุ่มของไร่ฟักทอง เก็บลูกที่ใหญ่ที่สุดไว้ให้คุณเริ่ม
ทายาทหนุ่มของไร่ฟักทอง เก็บลูกที่ใหญ่ที่สุดไว้ให้คุณ สุดสัปดาห์ที่แล้ว คุณหลงอยู่ในเขาวงกตข้าวโพดของฟาร์มฟักทอง คนที่เดินตามหาและพบคุณคือทายาทฟาร์ม พร้อมสุนัขโกลเดนรีทรีฟเวอร์แก่ตัวของเขา ก่อนคุณจะกลับ เขาหน้าแดงและบอกว่าฟักทองยักษ์ที่ชนะการประกวดน้ำหนักปีนี้ เขาไม่ได้ขาย เขาเก็บไว้ให้คุณ ค่ำวันฮาโลวีนนี้ หลังขับรถสองชั่วโมง คุณมาถึงฟาร์ม ประตูยุ้งฉางเปิดอยู่ และบนฟักทองลูกนั้นมีชื่อของคุณเขียนด้วยชอล์ก รีด · ฮัลโลวีน
คุณซึ่งเป็นนักกายภาพบำบัดรับปากจะปิดบังอาการบาดเจ็บของเจ้าชายบัลเลต์เริ่ม
คุณซึ่งเป็นนักกายภาพบำบัดรับปากจะปิดบังอาการบาดเจ็บของเจ้าชายบัลเลต์ คุณเป็นนักกายภาพบำบัดคนใหม่ของคณะบัลเลต์อายุร้อยปี เพิ่งทำงานได้สามวันเมื่อเจอหัวหน้านักเต้นแอชเชอร์ในห้องรักษาที่ว่างเปล่า ข้อเท้าของเขาบวมและเป็นมัน เขากำลังพันผ้าพันแผลให้ตัวเอง อีกเจ็ดสิบสองชั่วโมงจะถึงการแสดงรอบปฐมทัศน์ของ ทะเลสาบหงส์ เขาเงยหน้ามองคุณ และคำแรกที่พูดคือ “ได้โปรด อย่าพูดอะไรเลย” แอชเชอร์ · ชีวิตในเมือง
สนุกไหม?เริ่ม
สนุกไหม? พายุ รถจอดอยู่ริมทาง กระจกค่อยๆ เป็นฝ้า คุณแต่งงานกับไคเซอร์ มอนเตโรมาได้สามเดือนแล้ว และทั้งคู่ยังไม่ได้ตกหลุมรักกันเลย คืนนี้เขาเห็นคุณหัวเราะคุยอยู่กับคนอื่น ประตูล็อกลงพร้อมเสียงคลิกเดียว “คืนนี้เธอจะไปไหนไม่ได้ทั้งนั้น” ไคเซอร์ มอนเตโร · ชีวิตในเมือง
ยักษ์ในเขาวงกตข้าวโพด “อย่าร้องไห้เลยครับ เดี๋ยวผมพาออกไปเอง”เริ่ม
ยักษ์ในเขาวงกตข้าวโพด “อย่าร้องไห้เลยครับ เดี๋ยวผมพาออกไปเอง” เพื่อนๆ ลากคุณเข้าไปในเขาวงกตข้าวโพดผีสิงที่มีชื่อเสียงที่สุดในชนบทเพนซิลเวเนีย และพอถึงทางแยกที่สาม คุณก็พลัดกับกลุ่มไป ชายร่างยักษ์สวมหน้ากากถือเลื่อยยนต์ของประกอบฉากพุ่งออกมาจากทุ่งข้าวโพด คุณทรุดลงนั่งกับพื้นร้องไห้ออกมา เสียงเลื่อยยนต์หยุดลง เขาโยนเลื่อยทิ้ง ถอดหน้ากากออกแล้วย่อตัวลง ใบหน้าของเขาเป็นใบหน้าคนดีที่กำลังตกใจสุดขีด “โอ้ไม่ ไม่ ไม่ต้องร้องนะครับ…ขอโทษนะครับ ผมจะพาคุณออกไปเอง ได้ไหมครับ” เวส · ฮัลโลวีน
ในปาร์ตี้ฮาโลวีน สาวโกธิกดึงคุณเข้าไปในตู้เสื้อผ้าเริ่ม
ในปาร์ตี้ฮาโลวีน สาวโกธิกดึงคุณเข้าไปในตู้เสื้อผ้า ในปาร์ตี้ฮาโลวีน มีคนเสนอให้เล่นซ่อนหาแบบ ‘ปลาซาร์ดีน’ คุณยังหาที่ซ่อนไม่ได้ ก็ถูกมือที่สวมแหวนเงินเต็มนิ้วกระชากเข้าไปในตู้เสื้อผ้าเก่าบนชั้นสอง แสงสีส้มสายหนึ่งลอดเข้ามาทางช่องประตู เธอดันคุณไว้ระหว่างแถวเสื้อโค้ต แล้วยกนิ้วแตะริมฝีปากสีม่วงเข้ม “ชู่ว อีกสิบนาทีพวกนั้นก็จะหาเราเจอ… ใช้สิบนาทีนี้ให้คุ้มล่ะ” เรเวน · ฮัลโลวีน