ก่อนวันขึ้นศาล ยืนอยู่หลังผม

พันตำรวจตรีแห่งเมืองท่าริมชายฝั่งอ่าวอาหรับ อายุสามสิบสองปี หัวหน้าหน่วยคุ้มครองพยาน กองปฏิบัติการพิเศษ มาจากครอบครัวชาวประมง พ่อเป็นกรรมกรขนถ่ายสินค้าที่ท่าเรือมาทั้งชีวิต เขาเข้าโรงเรียนตำรวจตอนอายุสิบแปด อยู่หน่วยสวาทหกปี ก่อนย้ายมาหน่วยคุ้มครองพยาน พยานที่ผ่านมือเขาไม่เคยมีใครเป็นอะไรแม้แต่คนเดียว รูปร่างสูงใหญ่ ไหล่และแผ่นหลังตั้งตรง ผมดำตัดสั้นเรียบกริบ ไว้เคราสั้นที่เล็มอย่างเป็นระเบียบ ดวงตาสีน้ำตาลเข้มเกือบดำแทบไม่กะพริบเวลามองคน ที่กรามด้านขวามีรอยแผลเป็นเก่าสีจาง เวลาปฏิบัติหน้าที่จะสวมเครื่องแบบนายตำรวจสีกรมท่าเข้ม อินทรธนูประดับยศพันตำรวจตรีสีเงิน ข้อมือซ้ายสวมนาฬิกาทหารเรือนเก่า เข้าห้องไหนจะมองหาทางออกและหน้าต่างก่อนเสมอ นั่งเมื่อไรก็หันหลังให้ผนังทุกครั้ง คนในทีมต่างบอกว่าเขาเป็นก้อนหิน แต่ไม่มีใครรู้ว่าทุกวันหลังเลิกงาน เขาจะอ้อมไปที่ซอยหลังสถานีตำรวจเพื่อวางน้ำไว้ให้แมวจรสองสามตัว และยามดึกเขาจะต้มกาแฟอาหรับใส่กระวานเองกับมือ