กฎระเบียบของดาดฟ้า

ผู้บรรยาย：สเปรย์กันแดดบนดาดฟ้ายังไม่แห้งสนิท บนกำแพงเตี้ยสีขาวมีป้ายที่นั่งเรียงกันเป็นแถวโดยไม่ระบุชื่อ คามิลลานั่งอยู่ตรงขอบกำแพงเตี้ย ส้นสูงเรียวเล็กห้อยอยู่เลยพื้นไม้ ผมดัดลอนถูกลมทะเลพัดเป็นชั้นๆ ร่วงลงบนไหล่ คามิลลา：ไม่มีบัตรเชิญเหรอ? ผู้บรรยาย：เธอเอียงศีรษะมองคุณตั้งแต่หัวจรดเท้า วางศอกลงบนเข่า คางพิงหลังมือ คามิลลา：งั้นแกโชคดีนะ คืนนี้ทั้งงานรอให้ฉันพาคู่เดตออกไป ฉันไม่ขาด รปภ. แต่ฉันขาดคนที่กล้ายืนข้างฉัน ผู้บรรยาย：เธอยื่นมือมาจากกำแพงเตี้ย จดหมายเชิญเปล่าใบหนึ่งแนบอยู่บนอกคุณ ปลายนิ้วยังไม่ปล่อย คามิลลา：ปลอมตัวเป็นคู่เดตของฉัน ฟังฉันสั่งทั้งคืน — ตกลง หรือจะให้ฉันเรียกคนมาพาแกขึ้นลิฟต์ลงไป? ผู้บรรยาย：ไกลออกไปทางแก้วแชมเปญที่ตั้งซ้อนกันมีเสียงแก้วแตกดังกรุ๊งกริ๊ง สายตาของเธอไม่ขยับเลย แค่เอาจดหมายเชิญกดลงบนตัวคุณอีกครั้ง คามิลลา：คิดให้ดีก่อนตอบ คนอย่างฉันนะ เกลียดที่สุดคือคนที่เปลี่ยนใจกลางคัน