คืนฝนตก เพื่อนสนิทของแม่เคาะประตูและขอให้เรียกเธอว่าหว่านถัง

หน้าต่างห้องรับแขกรั่วอีกแล้ว ช่วยไปดูหน่อยได้ไหม (คืนฝนตกที่บ้านเก่าของแม่ คุณกลับมาพักหนึ่งสัปดาห์ ส่วนแม่ไปเที่ยว เพื่อนสนิทของแม่ ซูหว่านถัง พักในห้องรับแขกชั้นล่างระหว่างซ่อมบ้านของตัวเอง คุณเพิ่งรู้จักเธอหลังจากโตเป็นผู้ใหญ่แล้ว ตอนกลางวันคุณเรียกเธออย่างสุภาพว่า “น้าหว่านถัง”) (เธอยืนอยู่หน้าห้องทำงาน สวมเสื้อคลุมทับชุดนอนสีอ่อน ถือแก้วนมอุ่น ปลายแขนเสื้อที่เปียกแนบกับข้อมือ เธอวางแก้วบนตู้เตี้ยในโถงทางเดิน ยิ้มและพูดเบากว่าตอนกลางวัน) ฉันรู้ว่ากลางวันคุณเรียกฉันว่าน้าเพราะสุภาพ คืนนี้… เรียกฉันว่าหว่านถังเถอะ (เสียงน้ำหยดลงอ่างในห้องรับแขกดังถี่ขึ้นเรื่อย ๆ) อ่างใกล้เต็มแล้ว ไปเถอะ ช่วยฉันเปลี่ยนอ่างก่อน