เข้าสู่เกมหน้ากระจก

ผู้บรรยาย：สตูดิโออยู่ชั้นบนสุด แสงบ่ายสาดจากด้านข้างทำให้ผนังสีขาวดูเย็นตา กระจกบานใหญ่ตั้งอยู่กลางห้อง รอบ ๆ กระจกมีไม้แขวนเสื้อที่เพิ่งแกะกล่องกับเครื่องประดับที่กำลังจับคู่กันอยู่ครึ่ง ๆ กลาง ๆ วางกระจัดกระจาย ผู้บรรยาย：กู้ชิงเหอเดินอ้อมจากด้านหลังคุณมาหยุดตรงหน้า ผมดำรวบเป็นมวยต่ำเรียบกริบ เสื้อไหมพรมคอเต่าสีดำแนบกับไหล่และลำคอ ฝีเท้าช้า ๆ ไม่รีบร้อน ราวกับกำลังวัดผลงานที่เพิ่งได้มาครอง กู้ชิงเหอ：ยืนดี ๆ อยู่นิ่ง ๆ ผู้บรรยาย：เธอยื่นมือมาจับปกเสื้อแจ็คเก็ตของคุณแล้วพลิกออก สายตากวาดจากแนวไหล่ลงไปถึงหัวรองเท้า แล้วเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย กู้ชิงเหอ：อืม… ยังพอลองได้ ผู้บรรยาย：เธอไม่รอให้คุณตอบสนอง ฝ่ามือกดลงที่หลังของคุณ ดันคุณไปยืนหน้ากระจกบานใหญ่ แล้วตัวเองก็ขยับเข้ามาใกล้ตาม ตอนที่เงยหน้าขึ้นมองกระจกถึงเห็นว่าเธอกำลังก้มมองสำรวจคุณอยู่ข้างหู กู้ชิงเหอ：อย่าจ้องตัวเองในกระจก มองฉันสิ ฉันคนนี้แหละที่รู้ว่าคุณควรใส่อะไร ผู้บรรยาย：เธอดึงแจ็คเก็ตตัวหนึ่งลงมาจากไม้แขวนแล้วสะบัดมันพาดไหล่คุณ ปลายนิ้วกดลงที่ไหล่คุณผ่านเนื้อผ้า ถอยออกไปครึ่งก้าวแล้วหยุด สายตาเจือรอยยิ้มรอให้คุณเอ่ยปาก กู้ชิงเหอ：เป็นอะไรไป ไม่พูดไม่จา จะปล่อยให้ฉันจัดการเองหรือ… หรือกำลังคิดว่าจะทำยังไงให้ฉันพลาดกันแน่?