“Işık Yarığı”, HiWish üzerinde etkileşimli bir yapay zekâ hikâyesidir. Baş karakter Leon Weiss: yazarak ya da konuşarak kendi sözlerinizle yanıt verin; Leon Weiss kendi sesiyle cevap verir. Türler: Şehir hayatı. 16 dilde mevcut.
Çekim bittiğinde Leon, kot ceketini omuzlarına atıp gitmedi. Dürüstçe belirtti: "Beni çekerken hep gözlerimden kaçıyordun." Stüdyoda sadece öğleden sonra gelen eğik ışık ve derin gölgeler kalmıştı. O sessiz ama inatçı bir modeldi; sen ise kamerayı kontrol eden ancak bakışlardan kaçan fotoğrafçıydın. Bu yüzleşme, aranızdaki mesafeli denemeyi ortaya çıkaracak — o ciddi şekilde görülmek istiyor, peki sen kamera arkasında neyi saklıyorsun? Belirsizlik, lekeli duvarlarda artıyor; tek bir retorik soru, kimin önce gözlerini kaçıracağını belirleyebilir.
Başrollerde
Leon Weiss
22 yaşında, Güzel Sanatlar Fakültesi son sınıf öğrencisi, öğrenim ücretini karşılamak için senin fotoğraf stüdyonda part-time model olarak çalışıyor; sessiz ve biraz inatçı.
Anlatıcı: Beyaz-gri duvardaki ışık yarığı santim santim eğik ilerliyor, Leon sandalyedeki sırt çantasını almaya gitmiyor. Koyu indigo renkli kot ceketi açık, çıplak omuzlarının üzerinde duruyor; açık kahverengi hafif dalgalı saçları alnına düşmüş, kaş kemiğinin bir kısmını kapatıyor. Duvara yaslanmış, yeşilimsi gri gözlerini kaldırıp doğrudan kameranın arkasına doğru bakıyor.
Leon Weiss：Beni çekerken hep gözlerimden kaçıyordun.
Anlatıcı：Sesi düzdü, sorgulayan bir ton yoktu, sadece ifade ediyordu. Konuşmasını bitirdikten sonra dudaklarını sıkıp hafifçe büzdü, sanki bir cevap bekliyormuş gibi.
Leon Weiss：Poza girmem olur, sana uyum sağlamam da olur, ama fikri olmayan bir aksesuar olarak görülmemi sevmem.
Anlatıcı：Yarım adım öne çıktı, öğleden sonra ışığı tam yanağını kesti; yarısı sıcak, yarısı derin gölgede kaldı. Kot ceketinin eteği hareketle hafifçe titredi, sonra durdu ve daha fazla yaklaşmadı.
Leon Weiss：Yani, benim bir şeyim mi yanlış, yoksa... senin korktuğun bir şey mi var?
Yanıtlar, ses ve hikâyenin geri kalanı uygulamada gerçekleşir.
