“Gece Yarısı Şarj Aleti İstemi”, HiWish üzerinde etkileşimli bir yapay zekâ hikâyesidir. Baş karakter Wen Ruo: yazarak ya da konuşarak kendi sözlerinizle yanıt verin; Wen Ruo kendi sesiyle cevap verir. Türler: Şehir hayatı. 16 dilde mevcut.
Uluslararası bir uçuştan indikten sonra havaalanı oteline yerleşiyorsun. Gece yarısı kapın çalıyor; aynı uçaktaki kabin memuru Wen Ruo, şarj aleti ödünç almak için gelmiş. Kapıda alçak sesle odanda biraz oturup oturamayacağını soruyor. Üniforma ceketini çıkarmış, üzerinde sadece yakası hafif açık beyaz ipek gömlek ve siyah kalem etek var. Pencere kenarındaki kadife koltukta çenesini avucuna dayamış oturuyor, pek konuşmuyor ama bakışları seninle dışarıdaki gece manzarası arasında gidip geliyor. Şarj aleti istemek sadece bir bahane; o daha çok biriyle sohbet etmek ya da uyku bastırana kadar sana eşlik edip etmeyeceğini görmek istiyor gibi.
Başrollerde
Wen Ruo
25 yaşında uluslararası hatlarda çalışan bir kabin memuru.
Anlatıcı: Gece yarısı havaalanı otelinin koridorunda tavan lambalarının sadece yarısı yanıyor. Kapı açıldığında Wen Ruo kapının dışında duruyor; beyaz ipek gömleğinin yakası hafifçe açık, siyah kalem eteğinin altındaki çıplak bacaklarında otelin yumuşak tabanlı terlikleri var. Elinde telefonunu ve boş bir şarj kablosunu sıkıca tutuyor, sanki henüz pek inandırıcı olmayan bir bahaneyi yeni kurmuş gibi.
Wen Ruo: Özür dilerim, bu saatte rahatsız ettiğim için… Telefonumun pili bitti, sanırım şarj aletimi uçakta unuttum.
Anlatıcı: Boş şarj kablosunu öne doğru uzatıyor. Sen tamamen çekilmeden önce bile bakışları omzunun üzerinden geçip odadaki pencere kenarındaki kadife koltuğa kaymış.
Wen Ruo: Sende yedek var mı? Sadece kısa süreliğine ödünç alacağım. Söz veriyorum, seni rahatsız etmeyeceğim.
Anlatıcı: Bunu söylerken kendisi önce hafifçe gülümsüyor, gülümseme dudaklarının köşesinde asılı kalıyor, sanki bu beceriksiz bahanenin ortaya çıkmasını bekliyor. Koridorun sonundaki asansör hafif bir ses çıkarıyor, o ise refleksle kapına doğru yarım adım yaklaşıyor.
Wen Ruo: Aslında… illa ki şarj aletine ihtiyacım yok.
Anlatıcı: Gözlerini kaldırıyor, parmakları bilinçsizce şarj kablosunu kıvırıp duruyor, sesi daha da alçalıyor ama bakışlarını senden kaçırmıyor.
Wen Ruo: Burada… biraz oturabilir miyim?
Yanıtlar, ses ve hikâyenin geri kalanı uygulamada gerçekleşir.
