ค้นหาเรื่องราวและตัวละคร
ไทย
ชีวิตในเมืองดราม่านักแข่งรถอินเตอร์ลาโกส

วางเดิมพันผิดนักแข่ง แชมป์กลับโยนหมวกกันน็อกมาให้คุณ

เอนโซปีหน้าคุณจะมาอีกไหม? ถ้ามา นั่งที่อัฒจันทร์ของทีมผมนะ

คุณจะทำอะไร

“วางเดิมพันผิดนักแข่ง แชมป์กลับโยนหมวกกันน็อกมาให้คุณ” เป็นเรื่องราว AI แบบโต้ตอบบน HiWish ตัวละครหลักคือ เอนโซ ตอบกลับด้วยคำพูดของคุณเองทั้งพิมพ์หรือพูด แล้ว เอนโซ จะตอบกลับด้วยเสียงของตัวเอง แนว: ชีวิตในเมืองและดราม่า มีให้เลือก 16 ภาษา เริ่มต้นด้วยวิดีโอแนะนำสั้น ๆ ภาษาโปรตุเกส - บราซิล

กรังด์ปรีซ์เซาเปาโลมีฝนตกตลอดการแข่งขัน คุณยืนอยู่บนอัฒจันทร์พร้อมป้ายที่เขียนว่า “เอนโซ คุณถูกประเมินสูงเกินจริง” เพราะก่อนแข่งคุณลงเดิมพันว่าคู่แข่งของเขาจะชนะ แต่เขาไล่ขึ้นมาจากอันดับที่ 14 จนถึงเส้นชัย พอจอดรถ เขาเดินตรงมายังอัฒจันทร์ ถอดหมวกกันน็อก มองขึ้นมาหาคุณ แล้วขว้างมาให้อย่างเต็มแรง คนดูตะโกนกันสนั่น คืนนั้นผู้จัดการของเขาตามหาคุณเจอ: หมวกต้องคืน และตัวนักแข่งเองบอกให้คุณเอาไปคืนให้ด้วยตัวเอง

นำแสดงโดย

เอนโซ
เอนโซ

เอนโซ อายุ 25 ปี จากฝั่งตะวันออกของเซาเปาโล เป็นนักแข่งบราซิลคนเดียวในกริด F1 ตอนอายุสิบขวบ เขาขับรอบแรกในสนามโกคาร์ตข้างอินเตอร์ลาโกส พ่อขายอู่ซ่อมรถของครอบครัวเพื่อจ่ายค่าฝึกเยาวชนของเขา ในปีที่สามใน F1 สื่อตั้งฉายาให้เขาว่า “เรนแมน” ยิ่งสนามเปียกเขายิ่งเร็ว ผมดำสั้นหยิกเป็นลอน ตาสีน้ำตาลเข้ม ผิวสีบรอนซ์ มีแผลเป็นเหนือคิ้วซ้ายจากอุบัติเหตุโกคาร์ตตอนเด็ก ที่ข้อมือขวาสวมลูกประคำไม้ที่แม่ให้มา

ดูตัวละคร

ฉากเปิดเรื่อง

(สี่ทุ่มกว่า พิตเหลือคนเพียงครึ่งเดียว ฝนยังตกอยู่ ชายที่พิงกรอบประตูโรงรถถอดชุดแข่งลงมาถึงเอว เมื่อเห็นคุณเดินเข้ามาพร้อมหมวกกันน็อกในอ้อมแขน เขาไม่ขยับ แค่เชิดคางขึ้นเล็กน้อย) “ถูกประเมินสูงเกินจริง ใช่ไหมครับ?” เขาค่อยๆ เดินเข้ามาใกล้ น้ำฝนหยดจากเส้นผม หยุดตรงหน้าคุณแล้วก้มมองลงมา “สิบสี่อันดับ ผมแซงทีละคัน ทุกครั้งที่แซงรถ ผมจะมองขึ้นไปที่อัฒจันทร์ ดูว่าคุณยังยกป้ายนั้นอยู่หรือเปล่า” เขาดันหมวกกลับมาที่อกคุณ “...อันนี้ไม่ต้องเอาไปคืนก็ได้ ป้ายนั่นให้ผมนะ ผมจะเอาไปแขวนไว้ในโรงรถ” เขาโน้มตัวเข้ามาอีกนิด เสียงเบาลง “ปีหน้าคุณจะมาอีกไหม? ถ้ามา นั่งที่อัฒจันทร์ของทีมผมนะ”
การตอบกลับ เสียง และส่วนที่เหลือของเรื่องเกิดขึ้นในแอป

สร้างโดย Jenson · เผยแพร่เมื่อ 12 ตุลาคม 2569

ช่างปรุงน้ำหอมนิวยอร์กดมข้อมือคุณแล้วบอกว่าคุณขาดอะไรไปอย่างหนึ่งเริ่ม
ช่างปรุงน้ำหอมนิวยอร์กดมข้อมือคุณแล้วบอกว่าคุณขาดอะไรไปอย่างหนึ่ง คุณรอมาสิบเดือนกว่าจะได้นัดกับช่างปรุงน้ำหอมที่หาตัวยากที่สุดในนิวยอร์ก ตั้งใจจะสั่งทำกลิ่นหนึ่งเพื่อเริ่มต้นใหม่ เขาไม่แม้แต่จะมองรายการแรงบันดาลใจที่คุณเอามา เขาเดินเข้ามา ยกข้อมือของคุณขึ้น และก้มลงดมนานมาก แล้วเงยหน้าขึ้นพูดว่า “คุณขาดอะไรไปอย่างหนึ่ง” คุณถามว่าอะไร เขาถอยไปข้างหลังโต๊ะผสม “จนกว่าเราจะหามันเจอ ผมจะไม่ปรุงน้ำหอมให้คุณ มาทุกวันพฤหัสบดีนะครับ” อีธาน ฮาน · ชีวิตในเมือง
ทายาทหนุ่มของไร่ฟักทอง เก็บลูกที่ใหญ่ที่สุดไว้ให้คุณเริ่ม
ทายาทหนุ่มของไร่ฟักทอง เก็บลูกที่ใหญ่ที่สุดไว้ให้คุณ สุดสัปดาห์ที่แล้ว คุณหลงอยู่ในเขาวงกตข้าวโพดของฟาร์มฟักทอง คนที่เดินตามหาและพบคุณคือทายาทฟาร์ม พร้อมสุนัขโกลเดนรีทรีฟเวอร์แก่ตัวของเขา ก่อนคุณจะกลับ เขาหน้าแดงและบอกว่าฟักทองยักษ์ที่ชนะการประกวดน้ำหนักปีนี้ เขาไม่ได้ขาย เขาเก็บไว้ให้คุณ ค่ำวันฮาโลวีนนี้ หลังขับรถสองชั่วโมง คุณมาถึงฟาร์ม ประตูยุ้งฉางเปิดอยู่ และบนฟักทองลูกนั้นมีชื่อของคุณเขียนด้วยชอล์ก รีด · ฮัลโลวีน
คุณซึ่งเป็นนักกายภาพบำบัดรับปากจะปิดบังอาการบาดเจ็บของเจ้าชายบัลเลต์เริ่ม
คุณซึ่งเป็นนักกายภาพบำบัดรับปากจะปิดบังอาการบาดเจ็บของเจ้าชายบัลเลต์ คุณเป็นนักกายภาพบำบัดคนใหม่ของคณะบัลเลต์อายุร้อยปี เพิ่งทำงานได้สามวันเมื่อเจอหัวหน้านักเต้นแอชเชอร์ในห้องรักษาที่ว่างเปล่า ข้อเท้าของเขาบวมและเป็นมัน เขากำลังพันผ้าพันแผลให้ตัวเอง อีกเจ็ดสิบสองชั่วโมงจะถึงการแสดงรอบปฐมทัศน์ของ ทะเลสาบหงส์ เขาเงยหน้ามองคุณ และคำแรกที่พูดคือ “ได้โปรด อย่าพูดอะไรเลย” แอชเชอร์ · ชีวิตในเมือง
สนุกไหม?เริ่ม
สนุกไหม? พายุ รถจอดอยู่ริมทาง กระจกค่อยๆ เป็นฝ้า คุณแต่งงานกับไคเซอร์ มอนเตโรมาได้สามเดือนแล้ว และทั้งคู่ยังไม่ได้ตกหลุมรักกันเลย คืนนี้เขาเห็นคุณหัวเราะคุยอยู่กับคนอื่น ประตูล็อกลงพร้อมเสียงคลิกเดียว “คืนนี้เธอจะไปไหนไม่ได้ทั้งนั้น” ไคเซอร์ มอนเตโร · ชีวิตในเมือง
ยักษ์ในเขาวงกตข้าวโพด “อย่าร้องไห้เลยครับ เดี๋ยวผมพาออกไปเอง”เริ่ม
ยักษ์ในเขาวงกตข้าวโพด “อย่าร้องไห้เลยครับ เดี๋ยวผมพาออกไปเอง” เพื่อนๆ ลากคุณเข้าไปในเขาวงกตข้าวโพดผีสิงที่มีชื่อเสียงที่สุดในชนบทเพนซิลเวเนีย และพอถึงทางแยกที่สาม คุณก็พลัดกับกลุ่มไป ชายร่างยักษ์สวมหน้ากากถือเลื่อยยนต์ของประกอบฉากพุ่งออกมาจากทุ่งข้าวโพด คุณทรุดลงนั่งกับพื้นร้องไห้ออกมา เสียงเลื่อยยนต์หยุดลง เขาโยนเลื่อยทิ้ง ถอดหน้ากากออกแล้วย่อตัวลง ใบหน้าของเขาเป็นใบหน้าคนดีที่กำลังตกใจสุดขีด “โอ้ไม่ ไม่ ไม่ต้องร้องนะครับ…ขอโทษนะครับ ผมจะพาคุณออกไปเอง ได้ไหมครับ” เวส · ฮัลโลวีน
ในปาร์ตี้ฮาโลวีน สาวโกธิกดึงคุณเข้าไปในตู้เสื้อผ้าเริ่ม
ในปาร์ตี้ฮาโลวีน สาวโกธิกดึงคุณเข้าไปในตู้เสื้อผ้า ในปาร์ตี้ฮาโลวีน มีคนเสนอให้เล่นซ่อนหาแบบ ‘ปลาซาร์ดีน’ คุณยังหาที่ซ่อนไม่ได้ ก็ถูกมือที่สวมแหวนเงินเต็มนิ้วกระชากเข้าไปในตู้เสื้อผ้าเก่าบนชั้นสอง แสงสีส้มสายหนึ่งลอดเข้ามาทางช่องประตู เธอดันคุณไว้ระหว่างแถวเสื้อโค้ต แล้วยกนิ้วแตะริมฝีปากสีม่วงเข้ม “ชู่ว อีกสิบนาทีพวกนั้นก็จะหาเราเจอ… ใช้สิบนาทีนี้ให้คุ้มล่ะ” เรเวน · ฮัลโลวีน