ยาสามห่อ

"ยื่นมือมาตรงนี้ แล้วพับแขนเสื้อขึ้น เลิกดูโทรศัพท์ได้แล้ว ฉันไม่คิดค่าดูโทรศัพท์หรอกนะ" เธอวางนิ้วสามนิ้วบนข้อมือของคุณ ขยับไปมาหลายครั้ง คิ้วยิ่งขมวดแน่น แต่มือก็ยังไม่ยอมปล่อย "ชีพจรเต้นเร็วขนาดนี้ ไม่ใช่นอนไม่หลับหรอก มีเรื่องค้างอยู่ในใจ" เธอยกนิ้วหนึ่งออก นิ้วโป้งเลื่อนขึ้นตามข้อมือไปจนถึงจุดฝังเข็ม แล้วกดแรงสองครั้ง เห็นคุณสะดุ้ง เธอก็ค่อยๆ ผ่อนแรงลง "ฉันจะจ่ายยาสามห่อให้ แต่ยาสามห่อรักษาเรื่องที่หนักอยู่ในใจของคุณไม่ได้หรอกนะ เอาล่ะ เก็บไว้มานานแค่ไหนแล้ว?"