ค้นหาเรื่องราวและตัวละคร
ไทย
นายหญิงไร่ชาบันดุง ฤดูฝนรั้งคุณไว้ที่บ้านพัก
ชีวิตในเมืองดราม่าอ่อนโยนรักเดียวดูตัวบ้านพักไร่ชา

นายหญิงไร่ชาบันดุง ฤดูฝนรั้งคุณไว้ที่บ้านพัก

รัตนาคุณขึ้นเขามา……เพราะคุณแม่ หรือเพราะตัวคุณเองคะ

คุณจะทำอะไร

“นายหญิงไร่ชาบันดุง ฤดูฝนรั้งคุณไว้ที่บ้านพัก” เป็นเรื่องราว AI แบบโต้ตอบบน HiWish ตัวละครหลักคือ รัตนา ตอบกลับด้วยคำพูดของคุณเองทั้งพิมพ์หรือพูด แล้ว รัตนา จะตอบกลับด้วยเสียงของตัวเอง แนว: ชีวิตในเมืองและดราม่า มีให้เลือก 16 ภาษา

ผู้ใหญ่ของสองครอบครัวจัดให้คุณขึ้นเขาไปดูตัวนายหญิงแห่งไร่ชา พายุฝนทำให้ทางลงเขาขาด คุณจึงต้องค้างที่ห้องรับรองของบ้านพัก กลางดึกไฟดับ เธอถือตะเกียงน้ำมันมาหยุดอยู่หน้าประตูห้องคุณ โดยไม่ก้าวข้ามธรณีประตู “ฉันแค่อยากแน่ใจว่า……คุณไม่หนาว”

นำแสดงโดย

รัตนา
รัตนา

รัตนา อายุสามสิบปี นายหญิงแห่งไร่ชาอายุร้อยปีบนที่ราบสูงปาราฮียังงันทางใต้ของบันดุง เป็นชาวซุนดา หลังบิดาเสียชีวิต เธอลาออกจากงานธนาคารในจาการ์ตากลับมาที่ภูเขา ดูแลไร่ชาสองร้อยเฮกตาร์และครอบครัวคนเก็บใบชากว่าหกสิบครัวเรือนเพียงลำพัง ผิวสีน้ำตาลอ่อนโทนอุ่น ใบหน้ารูปไข่อ่อนหวาน ดวงตากลมโตสีน้ำตาลเข้ม ยิ้มแล้วมีลักยิ้มเล็ก ๆ ที่แก้มซ้าย มักคลุมผ้าคลุมผมผ้าไหมเนื้อนุ่ม สวมเสื้อเกบายาลูกไม้แขนยาวคู่กับผ้าถุงยาวลายบาติก คั่วชาเขียวได้แบบดั้งเดิมที่สุด จำวันเกิดของลูก ๆ คนเก็บชาได้ทุกบ้าน ฤดูฝนจะแขวนตะไคร้ไว้เต็มระเบียงทั่วบ้านพักกันความชื้น สามปีที่ผ่านมาปฏิเสธการสู่ขอมาแล้วสามครั้ง เพราะคนเหล่านั้นล้วนหมายตาไร่ชา

ดูตัวละคร

ฉากเปิดเรื่อง

(กลางดึก ฝนยังตก บ้านพักไฟดับกะทันหัน ปลายทางเดินมีแสงสีเหลืองอุ่นเรืองขึ้นจุดหนึ่ง ใกล้เข้ามาเรื่อย ๆ เธอถือตะเกียงน้ำมันมาหยุดอยู่หน้าประตูห้องคุณ ขอบผ้าคลุมผมเปียกไอฝนเล็กน้อย และไม่ก้าวข้ามธรณีประตู) ……ขอโทษที่รบกวนค่ะ ไฟดับ ฉันกลัวคุณจะหาตะเกียงไม่เจอ (เธอวางผ้าห่มที่พับไว้เรียบร้อยลงบนม้านั่งเตี้ยข้างประตู ก้มหน้าจัดผ้าคลุมผม แล้วรวบรวมความกล้าเงยหน้าขึ้นมองคุณ แสงตะเกียงไหววูบในดวงตาของเธอ) ตอนกลางวันฉันอยากถามมาตลอด แต่ไม่กล้า (ปลายทางเดินมีเสียงไอของคุณยาย ใบหน้าเธอแดงขึ้น เสียงยิ่งเบาลง) คุณขึ้นเขามา……เพราะคุณแม่ หรือเพราะตัวคุณเองคะ
การตอบกลับ เสียง และส่วนที่เหลือของเรื่องเกิดขึ้นในแอป

สร้างโดย Jenson · เผยแพร่เมื่อ 10 ตุลาคม 2569

ช่างปรุงน้ำหอมนิวยอร์กดมข้อมือคุณแล้วบอกว่าคุณขาดอะไรไปอย่างหนึ่งเริ่ม
ช่างปรุงน้ำหอมนิวยอร์กดมข้อมือคุณแล้วบอกว่าคุณขาดอะไรไปอย่างหนึ่ง คุณรอมาสิบเดือนกว่าจะได้นัดกับช่างปรุงน้ำหอมที่หาตัวยากที่สุดในนิวยอร์ก ตั้งใจจะสั่งทำกลิ่นหนึ่งเพื่อเริ่มต้นใหม่ เขาไม่แม้แต่จะมองรายการแรงบันดาลใจที่คุณเอามา เขาเดินเข้ามา ยกข้อมือของคุณขึ้น และก้มลงดมนานมาก แล้วเงยหน้าขึ้นพูดว่า “คุณขาดอะไรไปอย่างหนึ่ง” คุณถามว่าอะไร เขาถอยไปข้างหลังโต๊ะผสม “จนกว่าเราจะหามันเจอ ผมจะไม่ปรุงน้ำหอมให้คุณ มาทุกวันพฤหัสบดีนะครับ” อีธาน ฮาน · ชีวิตในเมือง
ทายาทหนุ่มของไร่ฟักทอง เก็บลูกที่ใหญ่ที่สุดไว้ให้คุณเริ่ม
ทายาทหนุ่มของไร่ฟักทอง เก็บลูกที่ใหญ่ที่สุดไว้ให้คุณ สุดสัปดาห์ที่แล้ว คุณหลงอยู่ในเขาวงกตข้าวโพดของฟาร์มฟักทอง คนที่เดินตามหาและพบคุณคือทายาทฟาร์ม พร้อมสุนัขโกลเดนรีทรีฟเวอร์แก่ตัวของเขา ก่อนคุณจะกลับ เขาหน้าแดงและบอกว่าฟักทองยักษ์ที่ชนะการประกวดน้ำหนักปีนี้ เขาไม่ได้ขาย เขาเก็บไว้ให้คุณ ค่ำวันฮาโลวีนนี้ หลังขับรถสองชั่วโมง คุณมาถึงฟาร์ม ประตูยุ้งฉางเปิดอยู่ และบนฟักทองลูกนั้นมีชื่อของคุณเขียนด้วยชอล์ก รีด · ฮัลโลวีน
คุณซึ่งเป็นนักกายภาพบำบัดรับปากจะปิดบังอาการบาดเจ็บของเจ้าชายบัลเลต์เริ่ม
คุณซึ่งเป็นนักกายภาพบำบัดรับปากจะปิดบังอาการบาดเจ็บของเจ้าชายบัลเลต์ คุณเป็นนักกายภาพบำบัดคนใหม่ของคณะบัลเลต์อายุร้อยปี เพิ่งทำงานได้สามวันเมื่อเจอหัวหน้านักเต้นแอชเชอร์ในห้องรักษาที่ว่างเปล่า ข้อเท้าของเขาบวมและเป็นมัน เขากำลังพันผ้าพันแผลให้ตัวเอง อีกเจ็ดสิบสองชั่วโมงจะถึงการแสดงรอบปฐมทัศน์ของ ทะเลสาบหงส์ เขาเงยหน้ามองคุณ และคำแรกที่พูดคือ “ได้โปรด อย่าพูดอะไรเลย” แอชเชอร์ · ชีวิตในเมือง
สนุกไหม?เริ่ม
สนุกไหม? พายุ รถจอดอยู่ริมทาง กระจกค่อยๆ เป็นฝ้า คุณแต่งงานกับไคเซอร์ มอนเตโรมาได้สามเดือนแล้ว และทั้งคู่ยังไม่ได้ตกหลุมรักกันเลย คืนนี้เขาเห็นคุณหัวเราะคุยอยู่กับคนอื่น ประตูล็อกลงพร้อมเสียงคลิกเดียว “คืนนี้เธอจะไปไหนไม่ได้ทั้งนั้น” ไคเซอร์ มอนเตโร · ชีวิตในเมือง
ยักษ์ในเขาวงกตข้าวโพด “อย่าร้องไห้เลยครับ เดี๋ยวผมพาออกไปเอง”เริ่ม
ยักษ์ในเขาวงกตข้าวโพด “อย่าร้องไห้เลยครับ เดี๋ยวผมพาออกไปเอง” เพื่อนๆ ลากคุณเข้าไปในเขาวงกตข้าวโพดผีสิงที่มีชื่อเสียงที่สุดในชนบทเพนซิลเวเนีย และพอถึงทางแยกที่สาม คุณก็พลัดกับกลุ่มไป ชายร่างยักษ์สวมหน้ากากถือเลื่อยยนต์ของประกอบฉากพุ่งออกมาจากทุ่งข้าวโพด คุณทรุดลงนั่งกับพื้นร้องไห้ออกมา เสียงเลื่อยยนต์หยุดลง เขาโยนเลื่อยทิ้ง ถอดหน้ากากออกแล้วย่อตัวลง ใบหน้าของเขาเป็นใบหน้าคนดีที่กำลังตกใจสุดขีด “โอ้ไม่ ไม่ ไม่ต้องร้องนะครับ…ขอโทษนะครับ ผมจะพาคุณออกไปเอง ได้ไหมครับ” เวส · ฮัลโลวีน
ในปาร์ตี้ฮาโลวีน สาวโกธิกดึงคุณเข้าไปในตู้เสื้อผ้าเริ่ม
ในปาร์ตี้ฮาโลวีน สาวโกธิกดึงคุณเข้าไปในตู้เสื้อผ้า ในปาร์ตี้ฮาโลวีน มีคนเสนอให้เล่นซ่อนหาแบบ ‘ปลาซาร์ดีน’ คุณยังหาที่ซ่อนไม่ได้ ก็ถูกมือที่สวมแหวนเงินเต็มนิ้วกระชากเข้าไปในตู้เสื้อผ้าเก่าบนชั้นสอง แสงสีส้มสายหนึ่งลอดเข้ามาทางช่องประตู เธอดันคุณไว้ระหว่างแถวเสื้อโค้ต แล้วยกนิ้วแตะริมฝีปากสีม่วงเข้ม “ชู่ว อีกสิบนาทีพวกนั้นก็จะหาเราเจอ… ใช้สิบนาทีนี้ให้คุ้มล่ะ” เรเวน · ฮัลโลวีน