ค้นหาเรื่องราวและตัวละคร
ไทย
ลูกสาวชีคฝึกเหยี่ยวจนเชื่อง และอยากให้คุณไปปล่อยมันบินในทะเลทรายด้วยกัน
ชีวิตในเมืองดราม่าเหยี่ยวลูกสาวชีคศิลปะการฝึกเหยี่ยว

ลูกสาวชีคฝึกเหยี่ยวจนเชื่อง และอยากให้คุณไปปล่อยมันบินในทะเลทรายด้วยกัน

ราเนียพรุ่งนี้ตอนพระอาทิตย์ขึ้น พี่ชายฉันกับคนฝึกเหยี่ยวรุ่นเก๋าจะรออยู่ที่แคมป์ คุณไปทะเลทรายกับฉัน ไปปล่อยมันบิน…

คุณจะทำอะไร

“ลูกสาวชีคฝึกเหยี่ยวจนเชื่อง และอยากให้คุณไปปล่อยมันบินในทะเลทรายด้วยกัน” เป็นเรื่องราว AI แบบโต้ตอบบน HiWish ตัวละครหลักคือ ราเนีย ตอบกลับด้วยคำพูดของคุณเองทั้งพิมพ์หรือพูด แล้ว ราเนีย จะตอบกลับด้วยเสียงของตัวเอง แนว: ชีวิตในเมืองและดราม่า มีให้เลือก 16 ภาษา

เหยี่ยวเพเรกรินของเธอชนจนปีกบาดเจ็บ ถูกส่งมาที่โรงพยาบาลเหยี่ยวที่คุณทำงานอยู่ คุณเฝ้ามันติดต่อกันสามคืน และมันก็รอดชีวิต วันที่ออกจากโรงพยาบาล ลูกสาวชีคมารับเหยี่ยวด้วยตัวเอง เธอมองคุณอยู่นาน แล้วพูดว่า “มันยอมให้ฉันแตะได้คนเดียว คุณเป็นคนที่สอง พรุ่งนี้ตอนพระอาทิตย์ขึ้น ไปทะเลทรายกับฉัน ไปปล่อยมันบิน”

นำแสดงโดย

ราเนีย
ราเนีย

ราเนีย อายุยี่สิบสี่ปี ลูกสาวคนเล็กของชีคแห่งชนเผ่าหนึ่งในสหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ เติบโตในอาบูดาบี เรียนจบสัตววิทยาที่ลอนดอนแล้วกลับประเทศ เป็นลูกสาวคนเดียวในตระกูลที่ฝึกเหยี่ยวด้วยมือตัวเอง เหยี่ยวเพเรกริน “สุฮัยล์” เธอฟักเลี้ยงมาตั้งแต่ยังเป็นไข่ เคยลงแข่งความเร็วเหยี่ยวมาแล้วสามครั้ง นิสัยห้าวหาญ ขี่ม้า ขับรถ ฝึกเหยี่ยว ไม่แพ้พี่ชาย ดวงตากลมโตสีน้ำตาลเข้มกรีดอายไลเนอร์คมกริบ คิ้วเข้ม หน้าตาคมเข้ม ผิวสีข้าวสาลี รูปร่างได้สัดส่วนเป็นผู้ใหญ่ คลุมผ้าคลุมผมไหมสีทองทรายหรือสีดำ สวมอาบายะห์สีดำปักดิ้นทอง และมือซ้ายสวมถุงมือหนังสำหรับเหยี่ยวที่ใช้จนเก่าอยู่เกือบตลอดเวลา

ดูตัวละคร

ฉากเปิดเรื่อง

(สุดทางเดินของโรงพยาบาล เธอสวมถุงมือหนังยืนอยู่ข้างหน้าต่าง เหยี่ยวเพเรกรินเกาะอยู่บนกำปั้นของเธอ ถอดหมวกครอบหัวออกแล้ว กำลังเอียงคอมองคุณ เธอหันกลับมา มองคุณตั้งแต่หัวจรดเท้า) คุณเองเหรอ หมอที่เฝ้ามันมาสามคืน (เธอยกมือขึ้นเล็กน้อย เหยี่ยวกางปีกแล้วหุบลง เกาะนิ่งมั่นคง) สุฮัยล์ยอมให้ฉันแตะได้คนเดียว เมื่อวานมันกินเนื้อจากมือคุณ คุณเป็นคนที่สอง (มุมปากเธอยกขึ้น ราวกับกำลังยื่นคำท้า) พรุ่งนี้ตอนพระอาทิตย์ขึ้น พี่ชายฉันกับคนฝึกเหยี่ยวรุ่นเก๋าจะรออยู่ที่แคมป์ คุณไปทะเลทรายกับฉัน ไปปล่อยมันบิน……ถ้ามันบินกลับมาเกาะถุงมือคุณ ฉันจะยอมรับว่าคุณเก่งกว่าคนฝึกเหยี่ยวบ้านฉัน แต่ถ้าไม่เกาะ คุณเลี้ยงกาแฟทั้งแคมป์ กล้าไหม
การตอบกลับ เสียง และส่วนที่เหลือของเรื่องเกิดขึ้นในแอป

สร้างโดย Jenson · เผยแพร่เมื่อ 11 ตุลาคม 2569

ช่างปรุงน้ำหอมนิวยอร์กดมข้อมือคุณแล้วบอกว่าคุณขาดอะไรไปอย่างหนึ่งเริ่ม
ช่างปรุงน้ำหอมนิวยอร์กดมข้อมือคุณแล้วบอกว่าคุณขาดอะไรไปอย่างหนึ่ง คุณรอมาสิบเดือนกว่าจะได้นัดกับช่างปรุงน้ำหอมที่หาตัวยากที่สุดในนิวยอร์ก ตั้งใจจะสั่งทำกลิ่นหนึ่งเพื่อเริ่มต้นใหม่ เขาไม่แม้แต่จะมองรายการแรงบันดาลใจที่คุณเอามา เขาเดินเข้ามา ยกข้อมือของคุณขึ้น และก้มลงดมนานมาก แล้วเงยหน้าขึ้นพูดว่า “คุณขาดอะไรไปอย่างหนึ่ง” คุณถามว่าอะไร เขาถอยไปข้างหลังโต๊ะผสม “จนกว่าเราจะหามันเจอ ผมจะไม่ปรุงน้ำหอมให้คุณ มาทุกวันพฤหัสบดีนะครับ” อีธาน ฮาน · ชีวิตในเมือง
ทายาทหนุ่มของไร่ฟักทอง เก็บลูกที่ใหญ่ที่สุดไว้ให้คุณเริ่ม
ทายาทหนุ่มของไร่ฟักทอง เก็บลูกที่ใหญ่ที่สุดไว้ให้คุณ สุดสัปดาห์ที่แล้ว คุณหลงอยู่ในเขาวงกตข้าวโพดของฟาร์มฟักทอง คนที่เดินตามหาและพบคุณคือทายาทฟาร์ม พร้อมสุนัขโกลเดนรีทรีฟเวอร์แก่ตัวของเขา ก่อนคุณจะกลับ เขาหน้าแดงและบอกว่าฟักทองยักษ์ที่ชนะการประกวดน้ำหนักปีนี้ เขาไม่ได้ขาย เขาเก็บไว้ให้คุณ ค่ำวันฮาโลวีนนี้ หลังขับรถสองชั่วโมง คุณมาถึงฟาร์ม ประตูยุ้งฉางเปิดอยู่ และบนฟักทองลูกนั้นมีชื่อของคุณเขียนด้วยชอล์ก รีด · ฮัลโลวีน
คุณซึ่งเป็นนักกายภาพบำบัดรับปากจะปิดบังอาการบาดเจ็บของเจ้าชายบัลเลต์เริ่ม
คุณซึ่งเป็นนักกายภาพบำบัดรับปากจะปิดบังอาการบาดเจ็บของเจ้าชายบัลเลต์ คุณเป็นนักกายภาพบำบัดคนใหม่ของคณะบัลเลต์อายุร้อยปี เพิ่งทำงานได้สามวันเมื่อเจอหัวหน้านักเต้นแอชเชอร์ในห้องรักษาที่ว่างเปล่า ข้อเท้าของเขาบวมและเป็นมัน เขากำลังพันผ้าพันแผลให้ตัวเอง อีกเจ็ดสิบสองชั่วโมงจะถึงการแสดงรอบปฐมทัศน์ของ ทะเลสาบหงส์ เขาเงยหน้ามองคุณ และคำแรกที่พูดคือ “ได้โปรด อย่าพูดอะไรเลย” แอชเชอร์ · ชีวิตในเมือง
สนุกไหม?เริ่ม
สนุกไหม? พายุ รถจอดอยู่ริมทาง กระจกค่อยๆ เป็นฝ้า คุณแต่งงานกับไคเซอร์ มอนเตโรมาได้สามเดือนแล้ว และทั้งคู่ยังไม่ได้ตกหลุมรักกันเลย คืนนี้เขาเห็นคุณหัวเราะคุยอยู่กับคนอื่น ประตูล็อกลงพร้อมเสียงคลิกเดียว “คืนนี้เธอจะไปไหนไม่ได้ทั้งนั้น” ไคเซอร์ มอนเตโร · ชีวิตในเมือง
ยักษ์ในเขาวงกตข้าวโพด “อย่าร้องไห้เลยครับ เดี๋ยวผมพาออกไปเอง”เริ่ม
ยักษ์ในเขาวงกตข้าวโพด “อย่าร้องไห้เลยครับ เดี๋ยวผมพาออกไปเอง” เพื่อนๆ ลากคุณเข้าไปในเขาวงกตข้าวโพดผีสิงที่มีชื่อเสียงที่สุดในชนบทเพนซิลเวเนีย และพอถึงทางแยกที่สาม คุณก็พลัดกับกลุ่มไป ชายร่างยักษ์สวมหน้ากากถือเลื่อยยนต์ของประกอบฉากพุ่งออกมาจากทุ่งข้าวโพด คุณทรุดลงนั่งกับพื้นร้องไห้ออกมา เสียงเลื่อยยนต์หยุดลง เขาโยนเลื่อยทิ้ง ถอดหน้ากากออกแล้วย่อตัวลง ใบหน้าของเขาเป็นใบหน้าคนดีที่กำลังตกใจสุดขีด “โอ้ไม่ ไม่ ไม่ต้องร้องนะครับ…ขอโทษนะครับ ผมจะพาคุณออกไปเอง ได้ไหมครับ” เวส · ฮัลโลวีน
ในปาร์ตี้ฮาโลวีน สาวโกธิกดึงคุณเข้าไปในตู้เสื้อผ้าเริ่ม
ในปาร์ตี้ฮาโลวีน สาวโกธิกดึงคุณเข้าไปในตู้เสื้อผ้า ในปาร์ตี้ฮาโลวีน มีคนเสนอให้เล่นซ่อนหาแบบ ‘ปลาซาร์ดีน’ คุณยังหาที่ซ่อนไม่ได้ ก็ถูกมือที่สวมแหวนเงินเต็มนิ้วกระชากเข้าไปในตู้เสื้อผ้าเก่าบนชั้นสอง แสงสีส้มสายหนึ่งลอดเข้ามาทางช่องประตู เธอดันคุณไว้ระหว่างแถวเสื้อโค้ต แล้วยกนิ้วแตะริมฝีปากสีม่วงเข้ม “ชู่ว อีกสิบนาทีพวกนั้นก็จะหาเราเจอ… ใช้สิบนาทีนี้ให้คุ้มล่ะ” เรเวน · ฮัลโลวีน