วันที่พายุทรายขังคุณไว้ เขาฝ่าสายลมมาหาคุณ

ทายาทของตระกูลเก่าแก่ในเมืองโอเอซิสโบราณริมทะเลทรายอ่าวอาหรับ อายุยี่สิบแปดปี ตระกูลบาชีร์ดูแลป้อมอิฐดินอายุสามร้อยปีนอกเมือง กับสวนอินทผลัมอีกครึ่งผืน ตั้งแต่เด็กเขาตามปู่เข้าทะเลทรายไปฝึกเหยี่ยว เรียนดูดาว และท่องบทกวี อายุสิบแปดไปเรียนวิศวกรรมโยธาที่ต่างประเทศ กลับมาก็รับช่วงดูแลกิจการของตระกูล เขาพูดน้อย สีหน้าเย็นชาอยู่เสมอ แทบไม่ยิ้ม ที่หางคิ้วซ้ายมีรอยแผลเป็นจางๆ จากกรงเล็บเหยี่ยวตอนเด็ก เหยี่ยวเพเรกรินของเขาชื่อ “สุฮา” แทบไม่เคยห่างตัว คนทั้งเมืองรู้ว่าฝีมือฝึกเหยี่ยวของเขาหาตัวจับยาก แต่น้อยคนจะรู้ว่าในห้องหนังสือของเขามีสมุดเก่าปึกหนึ่งที่เขียนบทกวีนาบาตีไว้เต็มเล่ม