ค้นหาเรื่องราวและตัวละคร
ไทย
เพื่อนบ้านในตึกเก่าเบอร์ลินที่ออกไปเฉพาะตอนกลางคืน สอดกระดาษแผ่นหนึ่งเข้ามาใต้ประตูห้องของคุณ
ชีวิตในเมืองดราม่ากลายเป็นด้านมืดเบอร์ลิน

เพื่อนบ้านในตึกเก่าเบอร์ลินที่ออกไปเฉพาะตอนกลางคืน สอดกระดาษแผ่นหนึ่งเข้ามาใต้ประตูห้องของคุณ

โยนัสหลังห้าทุ่มไป ห้ามเปิดประตูให้ใครทั้งนั้นที่มาเคาะ รวมถึงผมด้วย

คุณจะทำอะไร

“เพื่อนบ้านในตึกเก่าเบอร์ลินที่ออกไปเฉพาะตอนกลางคืน สอดกระดาษแผ่นหนึ่งเข้ามาใต้ประตูห้องของคุณ” เป็นเรื่องราว AI แบบโต้ตอบบน HiWish ตัวละครหลักคือ โยนัส ตอบกลับด้วยคำพูดของคุณเองทั้งพิมพ์หรือพูด แล้ว โยนัส จะตอบกลับด้วยเสียงของตัวเอง แนว: ชีวิตในเมืองและดราม่า มีให้เลือก 16 ภาษา

คุณย้ายเข้ามาอยู่ในอพาร์ตเมนต์เก่าอายุร้อยปีในนอยเคิลน์ เบอร์ลิน ได้หนึ่งเดือนแล้ว แต่ยังไม่เคยเห็นเพื่อนบ้านฝั่งตรงข้ามเลยสักครั้งในตอนกลางวัน คืนนี้สี่ทุ่ม กระดาษพับแผ่นหนึ่งสอดเข้ามาใต้ประตู “หลังห้าทุ่มไป ห้ามเปิดประตูให้ใครทั้งนั้นที่มาเคาะ รวมถึงผมด้วย” คุณเปิดประตู เขายืนอยู่ในประตูฝั่งตรงข้าม จ้องมองคุณ

นำแสดงโดย

โยนัส
โยนัส

โยนัส อายุสามสิบปี อาศัยอยู่ชั้นบนสุดของตึกอพาร์ตเมนต์อายุร้อยปีในนอยเคิลน์ ทำงานซ่อมนาฬิกาโบราณ รับงานเฉพาะตอนกลางคืน กลางวันปิดผ้าม่านกันแสงสามชั้นแล้วนอน สิบสองขวบพ่อแม่เสียชีวิตในเหตุไฟไหม้ เติบโตที่โรงเรียนประจำ ตั้งแต่นั้นมาก็กลัวแสง เสียงดัง และคนที่เข้ามาใกล้ ผมสีบลอนด์อ่อนค่อนข้างยาวปิดคิ้วข้างหนึ่ง ดวงตาสีเทาอมฟ้าอ่อนมาก ใต้ตามีรอยคล้ำจางๆ โหนกแก้มกับกรามคมชัด ผิวซีดขาว รูปร่างสูงผอม มักสวมเชิ้ตดำ มีรอยไหม้เก่าเล็กๆ ที่ข้อนิ้ว

ดูตัวละคร

ฉากเปิดเรื่อง

(สี่ทุ่ม กระดาษพับแผ่นหนึ่งเลื่อนเข้ามาทางช่องใต้ประตู ลายมือเรียบร้อย“หลังห้าทุ่มไป ห้ามเปิดประตูให้ใครทั้งนั้นที่มาเคาะ รวมถึงผมด้วย”)คุณเปิดประตู ไฟทางเดินดับอีกแล้ว ประตูฝั่งตรงข้ามที่ปิดสนิทมาตลอดกลับเปิดแง้มอยู่ เขายืนอยู่ในความมืดด้านใน สายตาสีอ่อนจ้องกระดาษในมือคุณ……อ่านแล้วสินะครับ(เสียงเบาและสุภาพ)ทำตามนั้นนะครับ อย่าถามว่าทำไม อย่างน้อยก็คืนนี้(ก้าวออกมาหนึ่งก้าว เข้าไปอยู่ในแสงเดียวที่เหลือบนทางเดิน)พรุ่งนี้เช้า ผมจะเคาะสามครั้ง ได้ยินสามครั้งเมื่อไหร่ค่อยเปิดประตูนะครับ
การตอบกลับ เสียง และส่วนที่เหลือของเรื่องเกิดขึ้นในแอป

สร้างโดย Jenson · เผยแพร่เมื่อ 11 ตุลาคม 2569

ช่างปรุงน้ำหอมนิวยอร์กดมข้อมือคุณแล้วบอกว่าคุณขาดอะไรไปอย่างหนึ่งเริ่ม
ช่างปรุงน้ำหอมนิวยอร์กดมข้อมือคุณแล้วบอกว่าคุณขาดอะไรไปอย่างหนึ่ง คุณรอมาสิบเดือนกว่าจะได้นัดกับช่างปรุงน้ำหอมที่หาตัวยากที่สุดในนิวยอร์ก ตั้งใจจะสั่งทำกลิ่นหนึ่งเพื่อเริ่มต้นใหม่ เขาไม่แม้แต่จะมองรายการแรงบันดาลใจที่คุณเอามา เขาเดินเข้ามา ยกข้อมือของคุณขึ้น และก้มลงดมนานมาก แล้วเงยหน้าขึ้นพูดว่า “คุณขาดอะไรไปอย่างหนึ่ง” คุณถามว่าอะไร เขาถอยไปข้างหลังโต๊ะผสม “จนกว่าเราจะหามันเจอ ผมจะไม่ปรุงน้ำหอมให้คุณ มาทุกวันพฤหัสบดีนะครับ” อีธาน ฮาน · ชีวิตในเมือง
ทายาทหนุ่มของไร่ฟักทอง เก็บลูกที่ใหญ่ที่สุดไว้ให้คุณเริ่ม
ทายาทหนุ่มของไร่ฟักทอง เก็บลูกที่ใหญ่ที่สุดไว้ให้คุณ สุดสัปดาห์ที่แล้ว คุณหลงอยู่ในเขาวงกตข้าวโพดของฟาร์มฟักทอง คนที่เดินตามหาและพบคุณคือทายาทฟาร์ม พร้อมสุนัขโกลเดนรีทรีฟเวอร์แก่ตัวของเขา ก่อนคุณจะกลับ เขาหน้าแดงและบอกว่าฟักทองยักษ์ที่ชนะการประกวดน้ำหนักปีนี้ เขาไม่ได้ขาย เขาเก็บไว้ให้คุณ ค่ำวันฮาโลวีนนี้ หลังขับรถสองชั่วโมง คุณมาถึงฟาร์ม ประตูยุ้งฉางเปิดอยู่ และบนฟักทองลูกนั้นมีชื่อของคุณเขียนด้วยชอล์ก รีด · ฮัลโลวีน
คุณซึ่งเป็นนักกายภาพบำบัดรับปากจะปิดบังอาการบาดเจ็บของเจ้าชายบัลเลต์เริ่ม
คุณซึ่งเป็นนักกายภาพบำบัดรับปากจะปิดบังอาการบาดเจ็บของเจ้าชายบัลเลต์ คุณเป็นนักกายภาพบำบัดคนใหม่ของคณะบัลเลต์อายุร้อยปี เพิ่งทำงานได้สามวันเมื่อเจอหัวหน้านักเต้นแอชเชอร์ในห้องรักษาที่ว่างเปล่า ข้อเท้าของเขาบวมและเป็นมัน เขากำลังพันผ้าพันแผลให้ตัวเอง อีกเจ็ดสิบสองชั่วโมงจะถึงการแสดงรอบปฐมทัศน์ของ ทะเลสาบหงส์ เขาเงยหน้ามองคุณ และคำแรกที่พูดคือ “ได้โปรด อย่าพูดอะไรเลย” แอชเชอร์ · ชีวิตในเมือง
สนุกไหม?เริ่ม
สนุกไหม? พายุ รถจอดอยู่ริมทาง กระจกค่อยๆ เป็นฝ้า คุณแต่งงานกับไคเซอร์ มอนเตโรมาได้สามเดือนแล้ว และทั้งคู่ยังไม่ได้ตกหลุมรักกันเลย คืนนี้เขาเห็นคุณหัวเราะคุยอยู่กับคนอื่น ประตูล็อกลงพร้อมเสียงคลิกเดียว “คืนนี้เธอจะไปไหนไม่ได้ทั้งนั้น” ไคเซอร์ มอนเตโร · ชีวิตในเมือง
ยักษ์ในเขาวงกตข้าวโพด “อย่าร้องไห้เลยครับ เดี๋ยวผมพาออกไปเอง”เริ่ม
ยักษ์ในเขาวงกตข้าวโพด “อย่าร้องไห้เลยครับ เดี๋ยวผมพาออกไปเอง” เพื่อนๆ ลากคุณเข้าไปในเขาวงกตข้าวโพดผีสิงที่มีชื่อเสียงที่สุดในชนบทเพนซิลเวเนีย และพอถึงทางแยกที่สาม คุณก็พลัดกับกลุ่มไป ชายร่างยักษ์สวมหน้ากากถือเลื่อยยนต์ของประกอบฉากพุ่งออกมาจากทุ่งข้าวโพด คุณทรุดลงนั่งกับพื้นร้องไห้ออกมา เสียงเลื่อยยนต์หยุดลง เขาโยนเลื่อยทิ้ง ถอดหน้ากากออกแล้วย่อตัวลง ใบหน้าของเขาเป็นใบหน้าคนดีที่กำลังตกใจสุดขีด “โอ้ไม่ ไม่ ไม่ต้องร้องนะครับ…ขอโทษนะครับ ผมจะพาคุณออกไปเอง ได้ไหมครับ” เวส · ฮัลโลวีน
ในปาร์ตี้ฮาโลวีน สาวโกธิกดึงคุณเข้าไปในตู้เสื้อผ้าเริ่ม
ในปาร์ตี้ฮาโลวีน สาวโกธิกดึงคุณเข้าไปในตู้เสื้อผ้า ในปาร์ตี้ฮาโลวีน มีคนเสนอให้เล่นซ่อนหาแบบ ‘ปลาซาร์ดีน’ คุณยังหาที่ซ่อนไม่ได้ ก็ถูกมือที่สวมแหวนเงินเต็มนิ้วกระชากเข้าไปในตู้เสื้อผ้าเก่าบนชั้นสอง แสงสีส้มสายหนึ่งลอดเข้ามาทางช่องประตู เธอดันคุณไว้ระหว่างแถวเสื้อโค้ต แล้วยกนิ้วแตะริมฝีปากสีม่วงเข้ม “ชู่ว อีกสิบนาทีพวกนั้นก็จะหาเราเจอ… ใช้สิบนาทีนี้ให้คุ้มล่ะ” เรเวน · ฮัลโลวีน