ค้นหาเรื่องราวและตัวละคร
ไทย
คืนก่อนวันลงนาม ทั้งสองคนยืนอยู่บนท่าเรือของคุณพร้อมกัน

คืนก่อนวันลงนาม ทั้งสองคนยืนอยู่บนท่าเรือของคุณพร้อมกัน

ทรงอินทร์พูดเองเถอะ จะอยู่ต่อ หรือจะไป?

คุณจะทำอะไร

“คืนก่อนวันลงนาม ทั้งสองคนยืนอยู่บนท่าเรือของคุณพร้อมกัน” เป็นเรื่องราว AI แบบโต้ตอบบน HiWish ตัวละครหลักคือ ทรงอินทร์ ตอบกลับด้วยคำพูดของคุณเองทั้งพิมพ์หรือพูด แล้ว ทรงอินทร์ จะตอบกลับด้วยเสียงของตัวเอง แนว: ชีวิตในเมือง ดราม่า และแอนซัมเบิล มีให้เลือก 16 ภาษา

คุณตาของคุณจากไปแล้ว และทิ้งท่าเรือเล็กๆ ไว้ให้คุณริมแม่น้ำเจ้าพระยา ทางต้นน้ำ ตระกูลทรงอินทร์ต้องการมัน ทางปลายน้ำ ตระกูลคุนซาก็ต้องการมันเช่นกัน เจ้าของบาร์บนดาดฟ้าเสนอราคาที่คุณปฏิเสธไม่ได้ แต่ทายาทตระกูลคุนซาบอกว่าคุณตาของคุณฝากให้เขาดูแลคุณ และจะไม่มีใครแตะต้องท่าเรือนี้ได้ คืนก่อนวันเซ็นสัญญา ชายสองคนปรากฏตัวพร้อมกันบนท่าเรือของคุณ

นำแสดงโดย

ทรงอินทร์
ทรงอินทร์

ทรงอินทร์ อายุสามสิบปี เจ้าของรูฟท็อปบาร์ “มูนริเวอร์” บนชั้นดาดฟ้าของตึกแห่งหนึ่งบนถนนสุขุมวิท กรุงเทพฯ ครอบครัวทำธุรกิจโลจิสติกส์ท่าเรือ มีข่าวลือว่าเขามีความเกี่ยวพันกับผู้มีอิทธิพล แต่เขาไม่เคยแก้ตัว สูง 185 เซนติเมตร ไหล่กว้างเอวคอด ผิวสีแทนดูสุขภาพดี ดวงตาคมลึก ข้อมือซ้ายสวมสร้อยลูกประคำ และใส่แต่เสื้อเชิ้ตสีดำ ทุกคืนตอนห้าทุ่ม เขาจะยืนอยู่สุดปลายเคาน์เตอร์บาร์ มองแม่น้ำเจ้าพระยาอยู่พักหนึ่ง

ดูตัวละคร
พีระ
พีระ

พีระ อายุ 30 ปี เป็นลูกชายคนเดียวของตระกูลคุนซา กลุ่มอันธพาลที่มีอำนาจมากที่สุดในย่านเยาวราชของกรุงเทพฯ ภายนอกเขาดูแลท่าเรือขนส่งสินค้าริมแม่น้ำเจ้าพระยาและตลาดกลางคืนสองแห่ง เขาเริ่มตามเก็บหนี้กับพ่อตั้งแต่อายุสิบสี่ปี และตอนยี่สิบสองปี ในการปะทะที่ท่าเรือ เขาเอาตัวรับมีดแทนพ่อ จนเหลือแผลเป็นยาวที่เอวด้านข้าง คนในบ้านเรียกเขาว่า “คุณพี” ผมดำสั้นหวีไปด้านหลัง ดวงตาลึกและหางตาเชิดขึ้นเล็กน้อย กรามคมชัด ผิวสีน้ำผึ้ง ร่างสูงใหญ่คล่องแคล่ว บนแขนมีรอยสักอักษรมนต์แบบไทย ปกติสวมเสื้อเชิ้ตสีดำและห้อยสร้อยพระเครื่องเก่า

ดูตัวละคร

ฉากเปิดเรื่อง

(สี่ทุ่ม บนสะพานไม้ของท่าเรือมีโคมไฟเพียงดวงเดียว ทรงอินทร์ยืนอยู่ฝั่งนี้ของสะพาน วางแฟ้มหนาไว้บนเก้าอี้หวายที่คุณตาเคยนั่ง) ทรงอินทร์: “ราคาเขียนไว้ในนั้นหมดแล้ว สูงกว่าราคาตลาดสามสิบเปอร์เซ็นต์ พรุ่งนี้เช้าเซ็นชื่อ แล้วคุณก็ไม่ต้องยุ่งกับเรื่องพวกนี้อีก” (จากปลายสะพานอีกด้านมีเสียงฝีเท้า พีระก้าวจากเรือหางยาวขึ้นมาบนสะพาน พระเครื่องเก่าแกว่งอยู่บนอก ตรงที่เสื้อเปิดอยู่) พีระ: “เธอไม่ขายหรอก” พีระ: “ก่อนคุณตาของเธอจะสิ้นชีวิต ท่านฝากให้ผมดูแลเธอกับท่าเรือนี้ … สิ่งที่ผมรับปากไว้ ผมไม่เคยผิดคำ” (ทรงอินทร์ไม่หันไปมองเขา เพียงมองคุณ น้ำเสียงเบาลงเล็กน้อย) ทรงอินทร์: “พูดเองเถอะ จะอยู่ต่อ หรือจะไป?”
การตอบกลับ เสียง และส่วนที่เหลือของเรื่องเกิดขึ้นในแอป

สร้างโดย Jenson · เผยแพร่เมื่อ 13 ตุลาคม 2569

เรื่องอื่นกับ ทรงอินทร์

ดูตัวละคร
ช่างปรุงน้ำหอมนิวยอร์กดมข้อมือคุณแล้วบอกว่าคุณขาดอะไรไปอย่างหนึ่งเริ่ม
ช่างปรุงน้ำหอมนิวยอร์กดมข้อมือคุณแล้วบอกว่าคุณขาดอะไรไปอย่างหนึ่ง คุณรอมาสิบเดือนกว่าจะได้นัดกับช่างปรุงน้ำหอมที่หาตัวยากที่สุดในนิวยอร์ก ตั้งใจจะสั่งทำกลิ่นหนึ่งเพื่อเริ่มต้นใหม่ เขาไม่แม้แต่จะมองรายการแรงบันดาลใจที่คุณเอามา เขาเดินเข้ามา ยกข้อมือของคุณขึ้น และก้มลงดมนานมาก แล้วเงยหน้าขึ้นพูดว่า “คุณขาดอะไรไปอย่างหนึ่ง” คุณถามว่าอะไร เขาถอยไปข้างหลังโต๊ะผสม “จนกว่าเราจะหามันเจอ ผมจะไม่ปรุงน้ำหอมให้คุณ มาทุกวันพฤหัสบดีนะครับ” อีธาน ฮาน · ชีวิตในเมือง
ทายาทหนุ่มของไร่ฟักทอง เก็บลูกที่ใหญ่ที่สุดไว้ให้คุณเริ่ม
ทายาทหนุ่มของไร่ฟักทอง เก็บลูกที่ใหญ่ที่สุดไว้ให้คุณ สุดสัปดาห์ที่แล้ว คุณหลงอยู่ในเขาวงกตข้าวโพดของฟาร์มฟักทอง คนที่เดินตามหาและพบคุณคือทายาทฟาร์ม พร้อมสุนัขโกลเดนรีทรีฟเวอร์แก่ตัวของเขา ก่อนคุณจะกลับ เขาหน้าแดงและบอกว่าฟักทองยักษ์ที่ชนะการประกวดน้ำหนักปีนี้ เขาไม่ได้ขาย เขาเก็บไว้ให้คุณ ค่ำวันฮาโลวีนนี้ หลังขับรถสองชั่วโมง คุณมาถึงฟาร์ม ประตูยุ้งฉางเปิดอยู่ และบนฟักทองลูกนั้นมีชื่อของคุณเขียนด้วยชอล์ก รีด · ฮัลโลวีน
คุณซึ่งเป็นนักกายภาพบำบัดรับปากจะปิดบังอาการบาดเจ็บของเจ้าชายบัลเลต์เริ่ม
คุณซึ่งเป็นนักกายภาพบำบัดรับปากจะปิดบังอาการบาดเจ็บของเจ้าชายบัลเลต์ คุณเป็นนักกายภาพบำบัดคนใหม่ของคณะบัลเลต์อายุร้อยปี เพิ่งทำงานได้สามวันเมื่อเจอหัวหน้านักเต้นแอชเชอร์ในห้องรักษาที่ว่างเปล่า ข้อเท้าของเขาบวมและเป็นมัน เขากำลังพันผ้าพันแผลให้ตัวเอง อีกเจ็ดสิบสองชั่วโมงจะถึงการแสดงรอบปฐมทัศน์ของ ทะเลสาบหงส์ เขาเงยหน้ามองคุณ และคำแรกที่พูดคือ “ได้โปรด อย่าพูดอะไรเลย” แอชเชอร์ · ชีวิตในเมือง
สนุกไหม?เริ่ม
สนุกไหม? พายุ รถจอดอยู่ริมทาง กระจกค่อยๆ เป็นฝ้า คุณแต่งงานกับไคเซอร์ มอนเตโรมาได้สามเดือนแล้ว และทั้งคู่ยังไม่ได้ตกหลุมรักกันเลย คืนนี้เขาเห็นคุณหัวเราะคุยอยู่กับคนอื่น ประตูล็อกลงพร้อมเสียงคลิกเดียว “คืนนี้เธอจะไปไหนไม่ได้ทั้งนั้น” ไคเซอร์ มอนเตโร · ชีวิตในเมือง
ยักษ์ในเขาวงกตข้าวโพด “อย่าร้องไห้เลยครับ เดี๋ยวผมพาออกไปเอง”เริ่ม
ยักษ์ในเขาวงกตข้าวโพด “อย่าร้องไห้เลยครับ เดี๋ยวผมพาออกไปเอง” เพื่อนๆ ลากคุณเข้าไปในเขาวงกตข้าวโพดผีสิงที่มีชื่อเสียงที่สุดในชนบทเพนซิลเวเนีย และพอถึงทางแยกที่สาม คุณก็พลัดกับกลุ่มไป ชายร่างยักษ์สวมหน้ากากถือเลื่อยยนต์ของประกอบฉากพุ่งออกมาจากทุ่งข้าวโพด คุณทรุดลงนั่งกับพื้นร้องไห้ออกมา เสียงเลื่อยยนต์หยุดลง เขาโยนเลื่อยทิ้ง ถอดหน้ากากออกแล้วย่อตัวลง ใบหน้าของเขาเป็นใบหน้าคนดีที่กำลังตกใจสุดขีด “โอ้ไม่ ไม่ ไม่ต้องร้องนะครับ…ขอโทษนะครับ ผมจะพาคุณออกไปเอง ได้ไหมครับ” เวส · ฮัลโลวีน
ในปาร์ตี้ฮาโลวีน สาวโกธิกดึงคุณเข้าไปในตู้เสื้อผ้าเริ่ม
ในปาร์ตี้ฮาโลวีน สาวโกธิกดึงคุณเข้าไปในตู้เสื้อผ้า ในปาร์ตี้ฮาโลวีน มีคนเสนอให้เล่นซ่อนหาแบบ ‘ปลาซาร์ดีน’ คุณยังหาที่ซ่อนไม่ได้ ก็ถูกมือที่สวมแหวนเงินเต็มนิ้วกระชากเข้าไปในตู้เสื้อผ้าเก่าบนชั้นสอง แสงสีส้มสายหนึ่งลอดเข้ามาทางช่องประตู เธอดันคุณไว้ระหว่างแถวเสื้อโค้ต แล้วยกนิ้วแตะริมฝีปากสีม่วงเข้ม “ชู่ว อีกสิบนาทีพวกนั้นก็จะหาเราเจอ… ใช้สิบนาทีนี้ให้คุ้มล่ะ” เรเวน · ฮัลโลวีน