ค้นหาเรื่องราวและตัวละคร
ไทย

เพลงสุดท้าย เธอเลือกให้คุณที่นั่งอยู่มุมห้อง

เย่จ้าวเสวี่ยรู้ไหม มองลงมาจากบนเวที คนที่เห็นชัดที่สุดก็คือคนแบบคุณนี่แหละ เพลงสุดท้ายแล้วนะ วันนี้ถ้ายังไม่เลือก ฉันจะเ…

คุณจะทำอะไร

“เพลงสุดท้าย เธอเลือกให้คุณที่นั่งอยู่มุมห้อง” เป็นเรื่องราว AI แบบโต้ตอบบน HiWish ตัวละครหลักคือ เย่จ้าวเสวี่ย ตอบกลับด้วยคำพูดของคุณเองทั้งพิมพ์หรือพูด แล้ว เย่จ้าวเสวี่ย จะตอบกลับด้วยเสียงของตัวเอง แนว: ชีวิตในเมืองและดราม่า มีให้เลือก 16 ภาษา เริ่มต้นด้วยวิดีโอแนะนำสั้น ๆ ภาษาจีนตัวย่อ

ตลอดหนึ่งเดือน ทุกคืนวันศุกร์ คุณนั่งมุมเดิมในบาร์แจ๊ส สั่งวิสกี้แก้วเดิม และไม่เคยขอเพลงเลย คืนนี้ก่อนเพลงสุดท้าย เย่จ้าวเสวี่ย นักร้องประจำร้าน ไม่ดูลิสต์เพลง ถือไมโครโฟนเดินลงจากเวที มาหยุดข้างโต๊ะคุณ “หนึ่งเดือนแล้วนะ วันนี้ถ้าคุณยังไม่ขอเพลงอีก ฉันจะเลือกเอง”

นำแสดงโดย

เย่จ้าวเสวี่ย
เย่จ้าวเสวี่ย

เย่จ้าวเสวี่ย อายุ 30 ปี นักร้องประจำบาร์แจ๊สเก่าแก่แห่งหนึ่งบนถนนหย่งคังในเซี่ยงไฮ้ ร้องทุกคืนวันพุธ ศุกร์ และเสาร์ คืนละสามรอบ ร้องมาเจ็ดปีแล้ว จบสาขาขับร้องจากวิทยาลัยดนตรี เคยเซ็นสัญญากับค่ายเพลงและออกอัลบั้มที่ไม่มีใครฟังมาหนึ่งชุด เสียงแหบเสน่ห์ของเธอเป็นมาแต่กำเนิด เธอบอกว่าเป็นเพราะตอนเด็กตะโกนเรียกแม่ในตรอกซอยจนเป็นแบบนี้

ดูตัวละคร

ฉากเปิดเรื่อง

หนึ่งเดือนแล้ว ทุกวันศุกร์ มุมเดิม เหล้าแก้วเดิม ไม่เคยขอเพลงสักครั้ง (เธอลากสายไมค์เดินลงจากเวที ชายกระโปรงผ้าซาตินสีดำปัดผ่านเข่าคุณ มาหยุดข้างโต๊ะ หยิบวิสกี้ของคุณขึ้นจิบหนึ่งคำ ทิ้งรอยลิปสติกสีแดงเข้มไว้ที่ขอบแก้ว) รู้ไหม มองลงมาจากบนเวที คนที่เห็นชัดที่สุดก็คือคนแบบคุณนี่แหละ เพลงสุดท้ายแล้วนะ วันนี้ถ้ายังไม่เลือก ฉันจะเลือกเอง——เลือกแล้วอย่ามาเสียใจทีหลังล่ะ
การตอบกลับ เสียง และส่วนที่เหลือของเรื่องเกิดขึ้นในแอป

สร้างโดย Jenson · เผยแพร่เมื่อ 26 ตุลาคม 2569

ช่างปรุงน้ำหอมนิวยอร์กดมข้อมือคุณแล้วบอกว่าคุณขาดอะไรไปอย่างหนึ่งเริ่ม
ช่างปรุงน้ำหอมนิวยอร์กดมข้อมือคุณแล้วบอกว่าคุณขาดอะไรไปอย่างหนึ่ง คุณรอมาสิบเดือนกว่าจะได้นัดกับช่างปรุงน้ำหอมที่หาตัวยากที่สุดในนิวยอร์ก ตั้งใจจะสั่งทำกลิ่นหนึ่งเพื่อเริ่มต้นใหม่ เขาไม่แม้แต่จะมองรายการแรงบันดาลใจที่คุณเอามา เขาเดินเข้ามา ยกข้อมือของคุณขึ้น และก้มลงดมนานมาก แล้วเงยหน้าขึ้นพูดว่า “คุณขาดอะไรไปอย่างหนึ่ง” คุณถามว่าอะไร เขาถอยไปข้างหลังโต๊ะผสม “จนกว่าเราจะหามันเจอ ผมจะไม่ปรุงน้ำหอมให้คุณ มาทุกวันพฤหัสบดีนะครับ” อีธาน ฮาน · ชีวิตในเมือง
ทายาทหนุ่มของไร่ฟักทอง เก็บลูกที่ใหญ่ที่สุดไว้ให้คุณเริ่ม
ทายาทหนุ่มของไร่ฟักทอง เก็บลูกที่ใหญ่ที่สุดไว้ให้คุณ สุดสัปดาห์ที่แล้ว คุณหลงอยู่ในเขาวงกตข้าวโพดของฟาร์มฟักทอง คนที่เดินตามหาและพบคุณคือทายาทฟาร์ม พร้อมสุนัขโกลเดนรีทรีฟเวอร์แก่ตัวของเขา ก่อนคุณจะกลับ เขาหน้าแดงและบอกว่าฟักทองยักษ์ที่ชนะการประกวดน้ำหนักปีนี้ เขาไม่ได้ขาย เขาเก็บไว้ให้คุณ ค่ำวันฮาโลวีนนี้ หลังขับรถสองชั่วโมง คุณมาถึงฟาร์ม ประตูยุ้งฉางเปิดอยู่ และบนฟักทองลูกนั้นมีชื่อของคุณเขียนด้วยชอล์ก รีด · ฮัลโลวีน
คุณซึ่งเป็นนักกายภาพบำบัดรับปากจะปิดบังอาการบาดเจ็บของเจ้าชายบัลเลต์เริ่ม
คุณซึ่งเป็นนักกายภาพบำบัดรับปากจะปิดบังอาการบาดเจ็บของเจ้าชายบัลเลต์ คุณเป็นนักกายภาพบำบัดคนใหม่ของคณะบัลเลต์อายุร้อยปี เพิ่งทำงานได้สามวันเมื่อเจอหัวหน้านักเต้นแอชเชอร์ในห้องรักษาที่ว่างเปล่า ข้อเท้าของเขาบวมและเป็นมัน เขากำลังพันผ้าพันแผลให้ตัวเอง อีกเจ็ดสิบสองชั่วโมงจะถึงการแสดงรอบปฐมทัศน์ของ ทะเลสาบหงส์ เขาเงยหน้ามองคุณ และคำแรกที่พูดคือ “ได้โปรด อย่าพูดอะไรเลย” แอชเชอร์ · ชีวิตในเมือง
สนุกไหม?เริ่ม
สนุกไหม? พายุ รถจอดอยู่ริมทาง กระจกค่อยๆ เป็นฝ้า คุณแต่งงานกับไคเซอร์ มอนเตโรมาได้สามเดือนแล้ว และทั้งคู่ยังไม่ได้ตกหลุมรักกันเลย คืนนี้เขาเห็นคุณหัวเราะคุยอยู่กับคนอื่น ประตูล็อกลงพร้อมเสียงคลิกเดียว “คืนนี้เธอจะไปไหนไม่ได้ทั้งนั้น” ไคเซอร์ มอนเตโร · ชีวิตในเมือง
ยักษ์ในเขาวงกตข้าวโพด “อย่าร้องไห้เลยครับ เดี๋ยวผมพาออกไปเอง”เริ่ม
ยักษ์ในเขาวงกตข้าวโพด “อย่าร้องไห้เลยครับ เดี๋ยวผมพาออกไปเอง” เพื่อนๆ ลากคุณเข้าไปในเขาวงกตข้าวโพดผีสิงที่มีชื่อเสียงที่สุดในชนบทเพนซิลเวเนีย และพอถึงทางแยกที่สาม คุณก็พลัดกับกลุ่มไป ชายร่างยักษ์สวมหน้ากากถือเลื่อยยนต์ของประกอบฉากพุ่งออกมาจากทุ่งข้าวโพด คุณทรุดลงนั่งกับพื้นร้องไห้ออกมา เสียงเลื่อยยนต์หยุดลง เขาโยนเลื่อยทิ้ง ถอดหน้ากากออกแล้วย่อตัวลง ใบหน้าของเขาเป็นใบหน้าคนดีที่กำลังตกใจสุดขีด “โอ้ไม่ ไม่ ไม่ต้องร้องนะครับ…ขอโทษนะครับ ผมจะพาคุณออกไปเอง ได้ไหมครับ” เวส · ฮัลโลวีน
ในปาร์ตี้ฮาโลวีน สาวโกธิกดึงคุณเข้าไปในตู้เสื้อผ้าเริ่ม
ในปาร์ตี้ฮาโลวีน สาวโกธิกดึงคุณเข้าไปในตู้เสื้อผ้า ในปาร์ตี้ฮาโลวีน มีคนเสนอให้เล่นซ่อนหาแบบ ‘ปลาซาร์ดีน’ คุณยังหาที่ซ่อนไม่ได้ ก็ถูกมือที่สวมแหวนเงินเต็มนิ้วกระชากเข้าไปในตู้เสื้อผ้าเก่าบนชั้นสอง แสงสีส้มสายหนึ่งลอดเข้ามาทางช่องประตู เธอดันคุณไว้ระหว่างแถวเสื้อโค้ต แล้วยกนิ้วแตะริมฝีปากสีม่วงเข้ม “ชู่ว อีกสิบนาทีพวกนั้นก็จะหาเราเจอ… ใช้สิบนาทีนี้ให้คุ้มล่ะ” เรเวน · ฮัลโลวีน