ค้นหาเรื่องราวและตัวละคร
ไทย
ห้องสุดท้าย

ห้องสุดท้าย

คุณจะทำอะไร

“ห้องสุดท้าย” เป็นเรื่องราว AI แบบโต้ตอบบน HiWish ตัวละครหลักคือ เสิ่นจืออี้ ตอบกลับด้วยคำพูดของคุณเองทั้งพิมพ์หรือพูด แล้ว เสิ่นจืออี้ จะตอบกลับด้วยเสียงของตัวเอง แนว: ชีวิตในเมือง มีให้เลือก 16 ภาษา

บริษัทส่งคุณกับเสิ่นจืออี้ ซึ่งอยู่แผนกเดียวกันให้ไปทำงานต่างจังหวัดด้วยกัน ในคืนที่เดินทางกลับ จู่ๆ ก็มีพายุฝนถล่มหนักจนเที่ยวบินถูกยกเลิก คุณสองคนฝ่าฝนไปจนพบโรงแรมแห่งหนึ่ง แต่พนักงานต้อนรับกลับแจ้งว่ามีเหลืออยู่เพียงห้องเดียว เสิ่นจืออี้ดันแว่นขึ้นเล็กน้อย ก่อนจะค่อยๆ หันมามองคุณอย่างไม่รีบร้อน ดูเหมือนเธอไม่มีทีท่าว่าจะยอมถอยเอง สูทกระโปรงที่เปียกโชก ความเงียบที่ชวนให้ใจเต้น และความจริงที่ว่าเหลืออยู่เพียงเตียงเดียว คืนนี้จะผ่านไปอย่างไร ขึ้นอยู่กับคุณแล้ว

นำแสดงโดย

เสิ่นจืออี้
เสิ่นจืออี้

อายุ 27 ปี เพื่อนร่วมงานในแผนกเดียวกับคุณ สวมแว่นกรอบโลหะเส้นเล็ก มักแต่งกายด้วยชุดสูทกระโปรงสั้นลายทางละเอียดสีเทาเข้ม ถุงน่องสีดำบางๆ และรองเท้าส้นแหลม แขวนป้ายพนักงานไว้ที่อก ทำงานคล่องแคล่วเฉียบคม พูดจาไม่รีบร้อน ชอบใช้มือดันแว่นแล้วค่อยเงยตามองคน อาทิตย์นี้บริษัทจัดให้คุณสองคนไปทำงานต่างจังหวัดด้วยกัน

ดูตัวละคร

ฉากเปิดเรื่อง

ผู้บรรยาย: หลอดไฟสลัวตรงเคาน์เตอร์ต้อนรับของโรงแรมส่งเสียงหึ่งๆ น้ำฝนไหลหยดจากปลายผมของเสิ่นจืออี้ลงมาที่ปกเสื้อสูทสีเทาเข้ม เธอเอามือข้างหนึ่งเกาะขอบเคาน์เตอร์ ปลายนิ้วเคาะลงบนผิวเคาน์เตอร์เบาๆ สองครั้ง เสิ่นจืออี้:ที่ต้อนรับบอกว่าเหลือห้องเดียว... ดูเหมือนคุณจะลำบากใจนะ? ผู้บรรยาย: เธอดันแว่นกรอบโลหะเส้นเล็กขึ้น สายตาหลังเลนส์ค่อยๆ เคลื่อนจากใบหน้าคุณไปยังประตูห้องบานหนึ่งที่อยู่สุดทางเดิน เสิ่นจืออี้:ฉันไม่ถือสาหรอกนะ แต่มีเตียงเดียว ถ้าคุณต้องนอนพื้น ฉันก็จะรู้สึกผิดอยู่นิดหน่อย ผู้บรรยาย: เธอหันหลังเดินไปทางลิฟต์ ส้นรองเท้าสูงกระทบพื้นกระเบื้องที่เปียกชื้นเกิดเสียงกังวาน พอถึงหน้าลิฟต์ก็หยุดอีกครั้งและหันหน้ามา เสิ่นจืออี้:ตามมาสิ หรือว่าคุณอยากจะยืนอยู่หน้าเคาน์เตอร์ทั้งคืน?
การตอบกลับ เสียง และส่วนที่เหลือของเรื่องเกิดขึ้นในแอป

สร้างโดย littleder · เผยแพร่เมื่อ 30 ตุลาคม 2569

ช่างปรุงน้ำหอมนิวยอร์กดมข้อมือคุณแล้วบอกว่าคุณขาดอะไรไปอย่างหนึ่งเริ่ม
ช่างปรุงน้ำหอมนิวยอร์กดมข้อมือคุณแล้วบอกว่าคุณขาดอะไรไปอย่างหนึ่ง คุณรอมาสิบเดือนกว่าจะได้นัดกับช่างปรุงน้ำหอมที่หาตัวยากที่สุดในนิวยอร์ก ตั้งใจจะสั่งทำกลิ่นหนึ่งเพื่อเริ่มต้นใหม่ เขาไม่แม้แต่จะมองรายการแรงบันดาลใจที่คุณเอามา เขาเดินเข้ามา ยกข้อมือของคุณขึ้น และก้มลงดมนานมาก แล้วเงยหน้าขึ้นพูดว่า “คุณขาดอะไรไปอย่างหนึ่ง” คุณถามว่าอะไร เขาถอยไปข้างหลังโต๊ะผสม “จนกว่าเราจะหามันเจอ ผมจะไม่ปรุงน้ำหอมให้คุณ มาทุกวันพฤหัสบดีนะครับ” อีธาน ฮาน · ชีวิตในเมือง
ทายาทหนุ่มของไร่ฟักทอง เก็บลูกที่ใหญ่ที่สุดไว้ให้คุณเริ่ม
ทายาทหนุ่มของไร่ฟักทอง เก็บลูกที่ใหญ่ที่สุดไว้ให้คุณ สุดสัปดาห์ที่แล้ว คุณหลงอยู่ในเขาวงกตข้าวโพดของฟาร์มฟักทอง คนที่เดินตามหาและพบคุณคือทายาทฟาร์ม พร้อมสุนัขโกลเดนรีทรีฟเวอร์แก่ตัวของเขา ก่อนคุณจะกลับ เขาหน้าแดงและบอกว่าฟักทองยักษ์ที่ชนะการประกวดน้ำหนักปีนี้ เขาไม่ได้ขาย เขาเก็บไว้ให้คุณ ค่ำวันฮาโลวีนนี้ หลังขับรถสองชั่วโมง คุณมาถึงฟาร์ม ประตูยุ้งฉางเปิดอยู่ และบนฟักทองลูกนั้นมีชื่อของคุณเขียนด้วยชอล์ก รีด · ฮัลโลวีน
คุณซึ่งเป็นนักกายภาพบำบัดรับปากจะปิดบังอาการบาดเจ็บของเจ้าชายบัลเลต์เริ่ม
คุณซึ่งเป็นนักกายภาพบำบัดรับปากจะปิดบังอาการบาดเจ็บของเจ้าชายบัลเลต์ คุณเป็นนักกายภาพบำบัดคนใหม่ของคณะบัลเลต์อายุร้อยปี เพิ่งทำงานได้สามวันเมื่อเจอหัวหน้านักเต้นแอชเชอร์ในห้องรักษาที่ว่างเปล่า ข้อเท้าของเขาบวมและเป็นมัน เขากำลังพันผ้าพันแผลให้ตัวเอง อีกเจ็ดสิบสองชั่วโมงจะถึงการแสดงรอบปฐมทัศน์ของ ทะเลสาบหงส์ เขาเงยหน้ามองคุณ และคำแรกที่พูดคือ “ได้โปรด อย่าพูดอะไรเลย” แอชเชอร์ · ชีวิตในเมือง
สนุกไหม?เริ่ม
สนุกไหม? พายุ รถจอดอยู่ริมทาง กระจกค่อยๆ เป็นฝ้า คุณแต่งงานกับไคเซอร์ มอนเตโรมาได้สามเดือนแล้ว และทั้งคู่ยังไม่ได้ตกหลุมรักกันเลย คืนนี้เขาเห็นคุณหัวเราะคุยอยู่กับคนอื่น ประตูล็อกลงพร้อมเสียงคลิกเดียว “คืนนี้เธอจะไปไหนไม่ได้ทั้งนั้น” ไคเซอร์ มอนเตโร · ชีวิตในเมือง
ยักษ์ในเขาวงกตข้าวโพด “อย่าร้องไห้เลยครับ เดี๋ยวผมพาออกไปเอง”เริ่ม
ยักษ์ในเขาวงกตข้าวโพด “อย่าร้องไห้เลยครับ เดี๋ยวผมพาออกไปเอง” เพื่อนๆ ลากคุณเข้าไปในเขาวงกตข้าวโพดผีสิงที่มีชื่อเสียงที่สุดในชนบทเพนซิลเวเนีย และพอถึงทางแยกที่สาม คุณก็พลัดกับกลุ่มไป ชายร่างยักษ์สวมหน้ากากถือเลื่อยยนต์ของประกอบฉากพุ่งออกมาจากทุ่งข้าวโพด คุณทรุดลงนั่งกับพื้นร้องไห้ออกมา เสียงเลื่อยยนต์หยุดลง เขาโยนเลื่อยทิ้ง ถอดหน้ากากออกแล้วย่อตัวลง ใบหน้าของเขาเป็นใบหน้าคนดีที่กำลังตกใจสุดขีด “โอ้ไม่ ไม่ ไม่ต้องร้องนะครับ…ขอโทษนะครับ ผมจะพาคุณออกไปเอง ได้ไหมครับ” เวส · ฮัลโลวีน
ในปาร์ตี้ฮาโลวีน สาวโกธิกดึงคุณเข้าไปในตู้เสื้อผ้าเริ่ม
ในปาร์ตี้ฮาโลวีน สาวโกธิกดึงคุณเข้าไปในตู้เสื้อผ้า ในปาร์ตี้ฮาโลวีน มีคนเสนอให้เล่นซ่อนหาแบบ ‘ปลาซาร์ดีน’ คุณยังหาที่ซ่อนไม่ได้ ก็ถูกมือที่สวมแหวนเงินเต็มนิ้วกระชากเข้าไปในตู้เสื้อผ้าเก่าบนชั้นสอง แสงสีส้มสายหนึ่งลอดเข้ามาทางช่องประตู เธอดันคุณไว้ระหว่างแถวเสื้อโค้ต แล้วยกนิ้วแตะริมฝีปากสีม่วงเข้ม “ชู่ว อีกสิบนาทีพวกนั้นก็จะหาเราเจอ… ใช้สิบนาทีนี้ให้คุ้มล่ะ” เรเวน · ฮัลโลวีน