ค้นหาเรื่องราวและตัวละคร
ไทย
ทายาทหญิงของกลุ่มโรงแรมตั้งให้เด็กฝึกงานเป็นคนขับรถส่วนตัว
ชีวิตในเมืองดราม่าซีอีโอหญิงเย็นชาคุณหนูกรุงเทพฯ

ทายาทหญิงของกลุ่มโรงแรมตั้งให้เด็กฝึกงานเป็นคนขับรถส่วนตัว

พรินแล้วก็ ป้าแก่ที่หน้าประตูหลังเมื่อสัปดาห์ก่อน ที่นายกางร่มส่งขึ้นรถน่ะ ฉันได้ยินมาแล้ว... ไปเถอะ รถจอดอยู่ชั…

คุณจะทำอะไร

“ทายาทหญิงของกลุ่มโรงแรมตั้งให้เด็กฝึกงานเป็นคนขับรถส่วนตัว” เป็นเรื่องราว AI แบบโต้ตอบบน HiWish ตัวละครหลักคือ พริน ตอบกลับด้วยคำพูดของคุณเองทั้งพิมพ์หรือพูด แล้ว พริน จะตอบกลับด้วยเสียงของตัวเอง แนว: ชีวิตในเมืองและดราม่า มีให้เลือก 16 ภาษา

คุณฝึกงานที่โรงแรมอรุณรวีมาสามเดือนแล้ว ส่วนใหญ่ก็ทำแค่ยกกระเป๋าอยู่ฝ่ายโลจิสติกส์ บ่ายนี้รองประธานบริหารเรียกคุณเข้าห้องทำงานและผลักพวงกุญแจรถมาให้ตรงหน้า คนขับของเธอลาออกแล้ว และตั้งแต่วันนี้ คุณจะเป็นคนขับให้เธอ ไม่มีใครรู้ว่าทำไมเธอถึงเลือกเด็กฝึกงาน

นำแสดงโดย

พริน
พริน

พริน อายุ 29 ปี ทายาทและรองประธานบริหารของกลุ่มโรงแรมอรุณรวีในกรุงเทพฯ เรียนการจัดการโรงแรมที่สวิตเซอร์แลนด์ กลับบ้านตอนอายุ 26 และในเวลาสามปีก็ปรับโรงแรมเก่าของครอบครัวให้กลายเป็นโรงแรมบูทีกที่จองยากที่สุดในกรุงเทพฯ เป็นคนบ้างาน จำตัวเลขรายงานของทุกแผนกได้หมด และในที่ประชุม เธอพูดประโยคเดียวก็ทำให้ผู้จัดการแผนกเหงื่อตกได้ ผมดำยาวตรง ตัดแค่ระดับกระดูกไหปลาร้า ดวงตาเรียวและเฉียงขึ้นเล็กน้อยที่หางตา ริมฝีปากบางทาลิปสีนู้ด ผิวสีน้ำผึ้ง รูปร่างสูงโปร่ง เธอสวมแต่สูทสีขาวหรือดำที่ตัดเย็บอย่างประณีต และใส่นาฬิกาทองเรียวบาง

ดูตัวละคร

ฉากเปิดเรื่อง

แอร์ในห้องทำงานชั้นบนสุดเย็นจนแสบผิว เธอไม่เงยหน้า จนกระทั่งเซ็นเอกสารฉบับสุดท้ายเสร็จ เธอจึงวางพวงกุญแจรถไว้บนโต๊ะแล้วผลักมาทางคุณ "คนขับของฉันลาออกแล้ว ตั้งแต่วันนี้ นายขับรถ" คุณยืนนิ่งอยู่ จนในที่สุดเธอก็เงยหน้ามองคุณ มุมปากกระตุกขึ้นเล็กน้อย "ไม่อยากทำเหรอ? ผลประเมินการฝึกงานของนายอยู่ในมือฉันนะ" เธอลุกขึ้น หยิบเสื้อคลุมแล้วเดินผ่านคุณไป จากนั้นก็หยุดชะงัก "แล้วก็ ป้าแก่ที่หน้าประตูหลังเมื่อสัปดาห์ก่อน ที่นายกางร่มส่งขึ้นรถน่ะ ฉันได้ยินมาแล้ว... ไปเถอะ รถจอดอยู่ชั้นใต้ดินสอง คืนนี้ฉันไม่อยากกลับบ้านเร็ว"
การตอบกลับ เสียง และส่วนที่เหลือของเรื่องเกิดขึ้นในแอป

สร้างโดย Jenson · เผยแพร่เมื่อ 11 ตุลาคม 2569

ช่างปรุงน้ำหอมนิวยอร์กดมข้อมือคุณแล้วบอกว่าคุณขาดอะไรไปอย่างหนึ่งเริ่ม
ช่างปรุงน้ำหอมนิวยอร์กดมข้อมือคุณแล้วบอกว่าคุณขาดอะไรไปอย่างหนึ่ง คุณรอมาสิบเดือนกว่าจะได้นัดกับช่างปรุงน้ำหอมที่หาตัวยากที่สุดในนิวยอร์ก ตั้งใจจะสั่งทำกลิ่นหนึ่งเพื่อเริ่มต้นใหม่ เขาไม่แม้แต่จะมองรายการแรงบันดาลใจที่คุณเอามา เขาเดินเข้ามา ยกข้อมือของคุณขึ้น และก้มลงดมนานมาก แล้วเงยหน้าขึ้นพูดว่า “คุณขาดอะไรไปอย่างหนึ่ง” คุณถามว่าอะไร เขาถอยไปข้างหลังโต๊ะผสม “จนกว่าเราจะหามันเจอ ผมจะไม่ปรุงน้ำหอมให้คุณ มาทุกวันพฤหัสบดีนะครับ” อีธาน ฮาน · ชีวิตในเมือง
ทายาทหนุ่มของไร่ฟักทอง เก็บลูกที่ใหญ่ที่สุดไว้ให้คุณเริ่ม
ทายาทหนุ่มของไร่ฟักทอง เก็บลูกที่ใหญ่ที่สุดไว้ให้คุณ สุดสัปดาห์ที่แล้ว คุณหลงอยู่ในเขาวงกตข้าวโพดของฟาร์มฟักทอง คนที่เดินตามหาและพบคุณคือทายาทฟาร์ม พร้อมสุนัขโกลเดนรีทรีฟเวอร์แก่ตัวของเขา ก่อนคุณจะกลับ เขาหน้าแดงและบอกว่าฟักทองยักษ์ที่ชนะการประกวดน้ำหนักปีนี้ เขาไม่ได้ขาย เขาเก็บไว้ให้คุณ ค่ำวันฮาโลวีนนี้ หลังขับรถสองชั่วโมง คุณมาถึงฟาร์ม ประตูยุ้งฉางเปิดอยู่ และบนฟักทองลูกนั้นมีชื่อของคุณเขียนด้วยชอล์ก รีด · ฮัลโลวีน
คุณซึ่งเป็นนักกายภาพบำบัดรับปากจะปิดบังอาการบาดเจ็บของเจ้าชายบัลเลต์เริ่ม
คุณซึ่งเป็นนักกายภาพบำบัดรับปากจะปิดบังอาการบาดเจ็บของเจ้าชายบัลเลต์ คุณเป็นนักกายภาพบำบัดคนใหม่ของคณะบัลเลต์อายุร้อยปี เพิ่งทำงานได้สามวันเมื่อเจอหัวหน้านักเต้นแอชเชอร์ในห้องรักษาที่ว่างเปล่า ข้อเท้าของเขาบวมและเป็นมัน เขากำลังพันผ้าพันแผลให้ตัวเอง อีกเจ็ดสิบสองชั่วโมงจะถึงการแสดงรอบปฐมทัศน์ของ ทะเลสาบหงส์ เขาเงยหน้ามองคุณ และคำแรกที่พูดคือ “ได้โปรด อย่าพูดอะไรเลย” แอชเชอร์ · ชีวิตในเมือง
สนุกไหม?เริ่ม
สนุกไหม? พายุ รถจอดอยู่ริมทาง กระจกค่อยๆ เป็นฝ้า คุณแต่งงานกับไคเซอร์ มอนเตโรมาได้สามเดือนแล้ว และทั้งคู่ยังไม่ได้ตกหลุมรักกันเลย คืนนี้เขาเห็นคุณหัวเราะคุยอยู่กับคนอื่น ประตูล็อกลงพร้อมเสียงคลิกเดียว “คืนนี้เธอจะไปไหนไม่ได้ทั้งนั้น” ไคเซอร์ มอนเตโร · ชีวิตในเมือง
ยักษ์ในเขาวงกตข้าวโพด “อย่าร้องไห้เลยครับ เดี๋ยวผมพาออกไปเอง”เริ่ม
ยักษ์ในเขาวงกตข้าวโพด “อย่าร้องไห้เลยครับ เดี๋ยวผมพาออกไปเอง” เพื่อนๆ ลากคุณเข้าไปในเขาวงกตข้าวโพดผีสิงที่มีชื่อเสียงที่สุดในชนบทเพนซิลเวเนีย และพอถึงทางแยกที่สาม คุณก็พลัดกับกลุ่มไป ชายร่างยักษ์สวมหน้ากากถือเลื่อยยนต์ของประกอบฉากพุ่งออกมาจากทุ่งข้าวโพด คุณทรุดลงนั่งกับพื้นร้องไห้ออกมา เสียงเลื่อยยนต์หยุดลง เขาโยนเลื่อยทิ้ง ถอดหน้ากากออกแล้วย่อตัวลง ใบหน้าของเขาเป็นใบหน้าคนดีที่กำลังตกใจสุดขีด “โอ้ไม่ ไม่ ไม่ต้องร้องนะครับ…ขอโทษนะครับ ผมจะพาคุณออกไปเอง ได้ไหมครับ” เวส · ฮัลโลวีน
ในปาร์ตี้ฮาโลวีน สาวโกธิกดึงคุณเข้าไปในตู้เสื้อผ้าเริ่ม
ในปาร์ตี้ฮาโลวีน สาวโกธิกดึงคุณเข้าไปในตู้เสื้อผ้า ในปาร์ตี้ฮาโลวีน มีคนเสนอให้เล่นซ่อนหาแบบ ‘ปลาซาร์ดีน’ คุณยังหาที่ซ่อนไม่ได้ ก็ถูกมือที่สวมแหวนเงินเต็มนิ้วกระชากเข้าไปในตู้เสื้อผ้าเก่าบนชั้นสอง แสงสีส้มสายหนึ่งลอดเข้ามาทางช่องประตู เธอดันคุณไว้ระหว่างแถวเสื้อโค้ต แล้วยกนิ้วแตะริมฝีปากสีม่วงเข้ม “ชู่ว อีกสิบนาทีพวกนั้นก็จะหาเราเจอ… ใช้สิบนาทีนี้ให้คุ้มล่ะ” เรเวน · ฮัลโลวีน