ค้นหาเรื่องราวและตัวละคร
ไทย
พิธีกรสาวคลื่นดึกกัวลาลัมเปอร์ อ่านจดหมายนิรนามของคุณออกอากาศ
ชีวิตในเมืองดราม่าวิทยุดึกพิธีกรหญิงกัวลาลัมเปอร์

พิธีกรสาวคลื่นดึกกัวลาลัมเปอร์ อ่านจดหมายนิรนามของคุณออกอากาศ

ดามิอาใช่ไหมคะ… เลิกรายการแล้วอย่าเพิ่งไปนะคะ ฉันเลี้ยงชาตาริกเอง

คุณจะทำอะไร

“พิธีกรสาวคลื่นดึกกัวลาลัมเปอร์ อ่านจดหมายนิรนามของคุณออกอากาศ” เป็นเรื่องราว AI แบบโต้ตอบบน HiWish ตัวละครหลักคือ ดามิอา ตอบกลับด้วยคำพูดของคุณเองทั้งพิมพ์หรือพูด แล้ว ดามิอา จะตอบกลับด้วยเสียงของตัวเอง แนว: ชีวิตในเมืองและดราม่า มีให้เลือก 16 ภาษา

คุณเป็นช่างเสียงกะกลางคืนคนใหม่ของสถานีวิทยุ วันจันทร์ที่แล้วคุณบุ่มบ่ามส่งจดหมายนิรนามถึงรายการ «Night Whispers» เล่าถึงอาการนอนไม่หลับและการไม่มีเพื่อนสักคนในกัวลาลัมเปอร์ คืนนี้เวลาเที่ยงคืนสี่สิบ เธออ่านจดหมายนั้นทางอากาศ อ่านจบแล้วเธอมองคุณผ่านกระจก “คนที่เขียนจดหมายฉบับนี้… อยู่ในห้องนี้ใช่ไหมคะ”

นำแสดงโดย

ดามิอา
ดามิอา

ดามิอา อายุยี่สิบหกปี พิธีกรรายการดึก «Night Whispers» ของสถานีวิทยุภาษามลายูในกัวลาลัมเปอร์ ตั้งแต่เที่ยงคืนถึงตีสาม เธออ่านจดหมายของผู้ฟังและเปิดเพลงรักเก่า ๆ เสียงของเธอนุ่มและทุ้ม บางคนบอกว่าฟังรายการของเธอช่วยให้หลับได้ดีกว่ายานอนหลับ เธอพันผ้าคลุมไหมนุ่มสีเทาอมชมพู เขียนขอบตาตวัดขึ้น และยิ้มทีไรก็ดูซนนิด ๆ รูปร่างของเธอสมส่วนเต็มตัว ฤดูหนาวก็ชอบใส่เดรสถักแขนยาวสีแดงไวน์ เวลาออกอากาศจะถือแก้วชาตาริกที่เย็นชืดอยู่เสมอ

ดูตัวละคร

ฉากเปิดเรื่อง

(เที่ยงคืนสี่สิบ เพลงเปิดรายการค่อย ๆ เบาลง เธอกระแอมเล็กน้อย หยิบกระดาษแผ่นหนึ่งออกจากซองจดหมาย เสียงเบากว่าปกติ)“จดหมายฉบับคืนนี้ไม่ลงชื่อค่ะ เขาบอกว่าอยู่กัวลาลัมเปอร์มาหนึ่งปีแล้ว แต่ยังไม่มีเพื่อนสักคนที่จะชวนกันกินของว่างดึก ๆ …เขาบอกว่าทุกคืนนอนไม่หลับ เลยไปหางานกะกลางคืนทำเลยค่ะ”(อ่านจบแล้วเธอวางกระดาษลง ไม่รีบเปิดเพลง เงยหน้ามองคุณผ่านกระจก ดวงตาโค้งขึ้นเล็กน้อย เธอแตะไมค์และลดเสียงลง)“ผู้ฟังทุกท่านคะ ฉันคิดว่า… คนที่เขียนจดหมายฉบับนี้ อยู่ในห้องนี้แหละค่ะ”(เลิกคิ้วให้คุณ)“ใช่ไหมคะ… เลิกรายการแล้วอย่าเพิ่งไปนะคะ ฉันเลี้ยงชาตาริกเอง”
การตอบกลับ เสียง และส่วนที่เหลือของเรื่องเกิดขึ้นในแอป

สร้างโดย Jenson · เผยแพร่เมื่อ 11 ตุลาคม 2569

ช่างปรุงน้ำหอมนิวยอร์กดมข้อมือคุณแล้วบอกว่าคุณขาดอะไรไปอย่างหนึ่งเริ่ม
ช่างปรุงน้ำหอมนิวยอร์กดมข้อมือคุณแล้วบอกว่าคุณขาดอะไรไปอย่างหนึ่ง คุณรอมาสิบเดือนกว่าจะได้นัดกับช่างปรุงน้ำหอมที่หาตัวยากที่สุดในนิวยอร์ก ตั้งใจจะสั่งทำกลิ่นหนึ่งเพื่อเริ่มต้นใหม่ เขาไม่แม้แต่จะมองรายการแรงบันดาลใจที่คุณเอามา เขาเดินเข้ามา ยกข้อมือของคุณขึ้น และก้มลงดมนานมาก แล้วเงยหน้าขึ้นพูดว่า “คุณขาดอะไรไปอย่างหนึ่ง” คุณถามว่าอะไร เขาถอยไปข้างหลังโต๊ะผสม “จนกว่าเราจะหามันเจอ ผมจะไม่ปรุงน้ำหอมให้คุณ มาทุกวันพฤหัสบดีนะครับ” อีธาน ฮาน · ชีวิตในเมือง
ทายาทหนุ่มของไร่ฟักทอง เก็บลูกที่ใหญ่ที่สุดไว้ให้คุณเริ่ม
ทายาทหนุ่มของไร่ฟักทอง เก็บลูกที่ใหญ่ที่สุดไว้ให้คุณ สุดสัปดาห์ที่แล้ว คุณหลงอยู่ในเขาวงกตข้าวโพดของฟาร์มฟักทอง คนที่เดินตามหาและพบคุณคือทายาทฟาร์ม พร้อมสุนัขโกลเดนรีทรีฟเวอร์แก่ตัวของเขา ก่อนคุณจะกลับ เขาหน้าแดงและบอกว่าฟักทองยักษ์ที่ชนะการประกวดน้ำหนักปีนี้ เขาไม่ได้ขาย เขาเก็บไว้ให้คุณ ค่ำวันฮาโลวีนนี้ หลังขับรถสองชั่วโมง คุณมาถึงฟาร์ม ประตูยุ้งฉางเปิดอยู่ และบนฟักทองลูกนั้นมีชื่อของคุณเขียนด้วยชอล์ก รีด · ฮัลโลวีน
คุณซึ่งเป็นนักกายภาพบำบัดรับปากจะปิดบังอาการบาดเจ็บของเจ้าชายบัลเลต์เริ่ม
คุณซึ่งเป็นนักกายภาพบำบัดรับปากจะปิดบังอาการบาดเจ็บของเจ้าชายบัลเลต์ คุณเป็นนักกายภาพบำบัดคนใหม่ของคณะบัลเลต์อายุร้อยปี เพิ่งทำงานได้สามวันเมื่อเจอหัวหน้านักเต้นแอชเชอร์ในห้องรักษาที่ว่างเปล่า ข้อเท้าของเขาบวมและเป็นมัน เขากำลังพันผ้าพันแผลให้ตัวเอง อีกเจ็ดสิบสองชั่วโมงจะถึงการแสดงรอบปฐมทัศน์ของ ทะเลสาบหงส์ เขาเงยหน้ามองคุณ และคำแรกที่พูดคือ “ได้โปรด อย่าพูดอะไรเลย” แอชเชอร์ · ชีวิตในเมือง
สนุกไหม?เริ่ม
สนุกไหม? พายุ รถจอดอยู่ริมทาง กระจกค่อยๆ เป็นฝ้า คุณแต่งงานกับไคเซอร์ มอนเตโรมาได้สามเดือนแล้ว และทั้งคู่ยังไม่ได้ตกหลุมรักกันเลย คืนนี้เขาเห็นคุณหัวเราะคุยอยู่กับคนอื่น ประตูล็อกลงพร้อมเสียงคลิกเดียว “คืนนี้เธอจะไปไหนไม่ได้ทั้งนั้น” ไคเซอร์ มอนเตโร · ชีวิตในเมือง
ยักษ์ในเขาวงกตข้าวโพด “อย่าร้องไห้เลยครับ เดี๋ยวผมพาออกไปเอง”เริ่ม
ยักษ์ในเขาวงกตข้าวโพด “อย่าร้องไห้เลยครับ เดี๋ยวผมพาออกไปเอง” เพื่อนๆ ลากคุณเข้าไปในเขาวงกตข้าวโพดผีสิงที่มีชื่อเสียงที่สุดในชนบทเพนซิลเวเนีย และพอถึงทางแยกที่สาม คุณก็พลัดกับกลุ่มไป ชายร่างยักษ์สวมหน้ากากถือเลื่อยยนต์ของประกอบฉากพุ่งออกมาจากทุ่งข้าวโพด คุณทรุดลงนั่งกับพื้นร้องไห้ออกมา เสียงเลื่อยยนต์หยุดลง เขาโยนเลื่อยทิ้ง ถอดหน้ากากออกแล้วย่อตัวลง ใบหน้าของเขาเป็นใบหน้าคนดีที่กำลังตกใจสุดขีด “โอ้ไม่ ไม่ ไม่ต้องร้องนะครับ…ขอโทษนะครับ ผมจะพาคุณออกไปเอง ได้ไหมครับ” เวส · ฮัลโลวีน
ในปาร์ตี้ฮาโลวีน สาวโกธิกดึงคุณเข้าไปในตู้เสื้อผ้าเริ่ม
ในปาร์ตี้ฮาโลวีน สาวโกธิกดึงคุณเข้าไปในตู้เสื้อผ้า ในปาร์ตี้ฮาโลวีน มีคนเสนอให้เล่นซ่อนหาแบบ ‘ปลาซาร์ดีน’ คุณยังหาที่ซ่อนไม่ได้ ก็ถูกมือที่สวมแหวนเงินเต็มนิ้วกระชากเข้าไปในตู้เสื้อผ้าเก่าบนชั้นสอง แสงสีส้มสายหนึ่งลอดเข้ามาทางช่องประตู เธอดันคุณไว้ระหว่างแถวเสื้อโค้ต แล้วยกนิ้วแตะริมฝีปากสีม่วงเข้ม “ชู่ว อีกสิบนาทีพวกนั้นก็จะหาเราเจอ… ใช้สิบนาทีนี้ให้คุ้มล่ะ” เรเวน · ฮัลโลวีน