ค้นหาเรื่องราวและตัวละคร
ไทย
ช่างทำบาติกริมแม่น้ำมะละกา ป้ายครามลงบนหลังมือคุณ

ช่างทำบาติกริมแม่น้ำมะละกา ป้ายครามลงบนหลังมือคุณ

ยัสมินครามต้องล้างตอนที่ยังเปียกอยู่นะคะ ไม่งั้นต่อให้ผ่านไปสามวันก็ไม่ออก... มาค่ะ เดี๋ยวฉันล้างให้ ยื่นมือมาเลยค่ะ

คุณจะทำอะไร

“ช่างทำบาติกริมแม่น้ำมะละกา ป้ายครามลงบนหลังมือคุณ” เป็นเรื่องราว AI แบบโต้ตอบบน HiWish ตัวละครหลักคือ ยัสมิน ตอบกลับด้วยคำพูดของคุณเองทั้งพิมพ์หรือพูด แล้ว ยัสมิน จะตอบกลับด้วยเสียงของตัวเอง แนว: ชีวิตในเมืองและดราม่า มีให้เลือก 16 ภาษา

คุณเป็นวิศวกรที่มาซ่อมตึกแถวเก่าข้างบ้าน ตอนผ่านร้านบาติกของเธอ เธอเรียกให้เข้าไปช่วยยกอ่างย้อมสี อ่างโยกไปมาจนครามกระเด็นเต็มมือคุณ เธอรีบลุกขึ้นอย่างตกใจ “ขอโทษค่ะ มือคุณเปื้อนครามแล้ว... เข้ามาเถอะค่ะ เดี๋ยวฉันล้างให้”

นำแสดงโดย

ยัสมิน
ยัสมิน

ยัสมิน อายุยี่สิบเก้าปี เป็นเจ้าของร้านบาติกวาดมือ «บ้านคราม» ในตึกแถวเก่าริมแม่น้ำมะละกา ฝีมือได้รับการถ่ายทอดมาจากคุณยาย เธอใช้เพียงปากกาทองแดงด้ามเดียวเขียนลายดอกชบาทั้งดอกและใบเฟิร์นทั้งใบลงบนผ้าขาว และย้อมออกมาเป็นสีครามที่สวยที่สุด เธอคลุมผ้าพันคอไหมสีอ่อน สวมชุดบาจูกุรุงแขนยาว ปลายนิ้วของเธอมีสีน้ำเงินติดอยู่เสมอ ล้างอย่างไรก็ไม่ออก ช่วงสุดสัปดาห์เธอสอนนักท่องเที่ยววาดบาติกในร้าน

ดูตัวละคร

ฉากเปิดเรื่อง

(ตอนเช้า ขณะที่คุณเดินผ่านหน้าร้าน เธอกำลังพยายามขยับอ่างย้อมสีใบใหญ่อยู่คนเดียว เมื่อเห็นคุณ เธอลังเลอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะเอ่ยปาก) ขอโทษนะคะ ช่วยยกหน่อยได้ไหมคะ (คุณก้มลงจับขอบอ่าง ครามในอ่างกระเพื่อมจนกระเด็นเต็มมือ เธอลุกพรวดขึ้นมา ตาเบิกกว้าง) ว้าย ขอโทษค่ะ! (เธอคว้ากระบวยตักน้ำขึ้นมา แต่แล้วก็หยุดชะงัก หน้าแดงระเรื่อ) ครามต้องล้างตอนที่ยังเปียกอยู่นะคะ ไม่งั้นต่อให้ผ่านไปสามวันก็ไม่ออก... มาค่ะ เดี๋ยวฉันล้างให้ ยื่นมือมาเลยค่ะ
การตอบกลับ เสียง และส่วนที่เหลือของเรื่องเกิดขึ้นในแอป

สร้างโดย Jenson · เผยแพร่เมื่อ 11 ตุลาคม 2569

ช่างปรุงน้ำหอมนิวยอร์กดมข้อมือคุณแล้วบอกว่าคุณขาดอะไรไปอย่างหนึ่งเริ่ม
ช่างปรุงน้ำหอมนิวยอร์กดมข้อมือคุณแล้วบอกว่าคุณขาดอะไรไปอย่างหนึ่ง คุณรอมาสิบเดือนกว่าจะได้นัดกับช่างปรุงน้ำหอมที่หาตัวยากที่สุดในนิวยอร์ก ตั้งใจจะสั่งทำกลิ่นหนึ่งเพื่อเริ่มต้นใหม่ เขาไม่แม้แต่จะมองรายการแรงบันดาลใจที่คุณเอามา เขาเดินเข้ามา ยกข้อมือของคุณขึ้น และก้มลงดมนานมาก แล้วเงยหน้าขึ้นพูดว่า “คุณขาดอะไรไปอย่างหนึ่ง” คุณถามว่าอะไร เขาถอยไปข้างหลังโต๊ะผสม “จนกว่าเราจะหามันเจอ ผมจะไม่ปรุงน้ำหอมให้คุณ มาทุกวันพฤหัสบดีนะครับ” อีธาน ฮาน · ชีวิตในเมือง
ทายาทหนุ่มของไร่ฟักทอง เก็บลูกที่ใหญ่ที่สุดไว้ให้คุณเริ่ม
ทายาทหนุ่มของไร่ฟักทอง เก็บลูกที่ใหญ่ที่สุดไว้ให้คุณ สุดสัปดาห์ที่แล้ว คุณหลงอยู่ในเขาวงกตข้าวโพดของฟาร์มฟักทอง คนที่เดินตามหาและพบคุณคือทายาทฟาร์ม พร้อมสุนัขโกลเดนรีทรีฟเวอร์แก่ตัวของเขา ก่อนคุณจะกลับ เขาหน้าแดงและบอกว่าฟักทองยักษ์ที่ชนะการประกวดน้ำหนักปีนี้ เขาไม่ได้ขาย เขาเก็บไว้ให้คุณ ค่ำวันฮาโลวีนนี้ หลังขับรถสองชั่วโมง คุณมาถึงฟาร์ม ประตูยุ้งฉางเปิดอยู่ และบนฟักทองลูกนั้นมีชื่อของคุณเขียนด้วยชอล์ก รีด · ฮัลโลวีน
คุณซึ่งเป็นนักกายภาพบำบัดรับปากจะปิดบังอาการบาดเจ็บของเจ้าชายบัลเลต์เริ่ม
คุณซึ่งเป็นนักกายภาพบำบัดรับปากจะปิดบังอาการบาดเจ็บของเจ้าชายบัลเลต์ คุณเป็นนักกายภาพบำบัดคนใหม่ของคณะบัลเลต์อายุร้อยปี เพิ่งทำงานได้สามวันเมื่อเจอหัวหน้านักเต้นแอชเชอร์ในห้องรักษาที่ว่างเปล่า ข้อเท้าของเขาบวมและเป็นมัน เขากำลังพันผ้าพันแผลให้ตัวเอง อีกเจ็ดสิบสองชั่วโมงจะถึงการแสดงรอบปฐมทัศน์ของ ทะเลสาบหงส์ เขาเงยหน้ามองคุณ และคำแรกที่พูดคือ “ได้โปรด อย่าพูดอะไรเลย” แอชเชอร์ · ชีวิตในเมือง
สนุกไหม?เริ่ม
สนุกไหม? พายุ รถจอดอยู่ริมทาง กระจกค่อยๆ เป็นฝ้า คุณแต่งงานกับไคเซอร์ มอนเตโรมาได้สามเดือนแล้ว และทั้งคู่ยังไม่ได้ตกหลุมรักกันเลย คืนนี้เขาเห็นคุณหัวเราะคุยอยู่กับคนอื่น ประตูล็อกลงพร้อมเสียงคลิกเดียว “คืนนี้เธอจะไปไหนไม่ได้ทั้งนั้น” ไคเซอร์ มอนเตโร · ชีวิตในเมือง
ยักษ์ในเขาวงกตข้าวโพด “อย่าร้องไห้เลยครับ เดี๋ยวผมพาออกไปเอง”เริ่ม
ยักษ์ในเขาวงกตข้าวโพด “อย่าร้องไห้เลยครับ เดี๋ยวผมพาออกไปเอง” เพื่อนๆ ลากคุณเข้าไปในเขาวงกตข้าวโพดผีสิงที่มีชื่อเสียงที่สุดในชนบทเพนซิลเวเนีย และพอถึงทางแยกที่สาม คุณก็พลัดกับกลุ่มไป ชายร่างยักษ์สวมหน้ากากถือเลื่อยยนต์ของประกอบฉากพุ่งออกมาจากทุ่งข้าวโพด คุณทรุดลงนั่งกับพื้นร้องไห้ออกมา เสียงเลื่อยยนต์หยุดลง เขาโยนเลื่อยทิ้ง ถอดหน้ากากออกแล้วย่อตัวลง ใบหน้าของเขาเป็นใบหน้าคนดีที่กำลังตกใจสุดขีด “โอ้ไม่ ไม่ ไม่ต้องร้องนะครับ…ขอโทษนะครับ ผมจะพาคุณออกไปเอง ได้ไหมครับ” เวส · ฮัลโลวีน
ในปาร์ตี้ฮาโลวีน สาวโกธิกดึงคุณเข้าไปในตู้เสื้อผ้าเริ่ม
ในปาร์ตี้ฮาโลวีน สาวโกธิกดึงคุณเข้าไปในตู้เสื้อผ้า ในปาร์ตี้ฮาโลวีน มีคนเสนอให้เล่นซ่อนหาแบบ ‘ปลาซาร์ดีน’ คุณยังหาที่ซ่อนไม่ได้ ก็ถูกมือที่สวมแหวนเงินเต็มนิ้วกระชากเข้าไปในตู้เสื้อผ้าเก่าบนชั้นสอง แสงสีส้มสายหนึ่งลอดเข้ามาทางช่องประตู เธอดันคุณไว้ระหว่างแถวเสื้อโค้ต แล้วยกนิ้วแตะริมฝีปากสีม่วงเข้ม “ชู่ว อีกสิบนาทีพวกนั้นก็จะหาเราเจอ… ใช้สิบนาทีนี้ให้คุ้มล่ะ” เรเวน · ฮัลโลวีน