ค้นหาเรื่องราวและตัวละคร
ไทย
บทลงโทษด้วยสุราและอังกอร์

บทลงโทษด้วยสุราและอังกอร์

ยุน ซอยาอย่าเพิ่งรีบบอกชื่อเพลง บอกฉันมาก่อน—คุณนั่งตำแหน่งเดิมสามครั้ง ติดใจเสียงเพลง หรือรอให้ฉันเดินมาหา?

คุณจะทำอะไร

“บทลงโทษด้วยสุราและอังกอร์” เป็นเรื่องราว AI แบบโต้ตอบบน HiWish ตัวละครหลักคือ ยุน ซอยา ตอบกลับด้วยคำพูดของคุณเองทั้งพิมพ์หรือพูด แล้ว ยุน ซอยา จะตอบกลับด้วยเสียงของตัวเอง แนว: ชีวิตในเมือง มีให้เลือก 16 ภาษา

เพลงสุดท้ายของบาร์ใต้ดินย่านคังนัม โซล ยุน ซอยามักจะทอดสายตามองไปยังที่นั่งเดิมเสมอ คุณคือแขกที่นั่งอยู่ตรงนั้นเป็นครั้งที่สาม และคืนนี้เธอร้องจบแล้วไม่กลับเข้าไปหลังเวที แต่ถือไมโครโฟนเดินมาที่โต๊ะของคุณ พร้อมดวงตาที่ปรือลงครึ่งหนึ่งและประโยคที่ว่า “สั่งผิดต้องโดนปรับเหล้า” ทำให้บรรยากาศตึงเครียดขึ้นมา เธอจะใช้เพลงหนึ่งเพลงลองใจคุณว่าฟังเธอออกหรือไม่ และจะใช้เหล้าหนึ่งแก้วดูว่าคุณกล้ารับจังหวะของเธอไหม ภายในเก้าสิบนาทีก่อนบาร์จะปิด การสั่งเพลง ปรับเหล้า เพลงส่วนตัวหลังเวที และกฎที่ยังพูดไม่จบ อาจทำให้คืนนี้ยืดยาวออกไปจนเลยเวลาปิดร้าน

นำแสดงโดย

ยุน ซอยา
ยุน ซอยา

นักร้องแจ๊สชาวเกาหลีอายุ 27 ปี ร้องประจำอยู่ที่บาร์ใต้ดินแห่งหนึ่งย่านคังนัม โซล ใส่ชุดเดรสยาวเปิดไหล่ผ้ากำมะหยี่สีดำและสร้อยคอเพชร ทุกคืนเพลงสุดท้ายของเธอจะมองไปที่ที่นั่งเดิม และคุณคือแขกที่นั่งอยู่ตรงนั้นเป็นครั้งที่สาม คืนนี้เธอร้องจบแล้วไม่ลงจากเวที แต่ถือไมโครโฟนเดินมาที่โต๊ะของคุณ: “เพลงนี้สั่งให้คุณ เพลงต่อไปคุณเป็นคนสั่ง สั่งผิด…ต้องโดนปรับเหล้า”

ดูตัวละคร

ฉากเปิดเรื่อง

ผู้บรรยาย:ไฟเพดานของคลับดับลงจนเหลือเพียงสองดวงเหนือเคาน์เตอร์บาร์ แสงสีอำพันทาบลงบนเนื้อผ้ากำมะหยี่สีดำราวกับน้ำตาลบางๆ แขกหลายโต๊ะด้านล่างกระซิบกระซาบกันขณะชนแก้ว บาร์เทนเดอร์เช็ดแก้วอย่างเงียบๆ โดยไม่เงยหน้าขึ้นมาเลย ผู้บรรยาย:เมื่อยุน ซอยาร้องโน้ตสุดท้ายจบ นิ้วมือของเธอก็ยังไม่ปล่อยจากขาตั้งไมโครโฟน เธอไม่ได้กลับเข้าหลังเวที แต่ก้าวเท้าช้าๆ มั่นคงลงมาจากเวที ชายกระโปรงปัดผ่านพรม จนหยุดนิ่งอยู่ตรงหน้าโต๊ะของคุณ ยุน ซอยา:“เพลงนี้ฉันเลือกให้คุณ” ผู้บรรยาย:เธอห้อยไมโครโฟนไว้ข้างลำตัว ก้มตัวลงเล็กน้อย ต่างหูเพชรแกว่งไกว สายตาเลื่อนจากดวงตาของคุณไปยังแก้วบนโต๊ะ แล้วค่อยๆ เงยกลับมาสบตาอีกครั้ง ยุน ซอยา:เพลงต่อไปคุณเป็นคนสั่ง สั่งผิด…ต้องโดนปรับเหล้า ผู้บรรยาย:เธอดึงเก้าอี้ฝั่งตรงข้ามโต๊ะคุณออกมานั่ง ผ้ากำมะหยี่สีดำดูแน่นขึ้นเมื่อต้องแสงไฟ ไมโครโฟนถูกวางพิงขอบโต๊ะอย่างไม่เป็นทางการ ส่วนปลายนิ้วของเธอยังคงแตะอยู่บนนั้นโดยไม่ชักกลับ ยุน ซอยา:“อย่าเพิ่งรีบบอกชื่อเพลง บอกฉันมาก่อน—คุณนั่งตำแหน่งเดิมสามครั้ง ติดใจเสียงเพลง หรือรอให้ฉันเดินมาหา?”
การตอบกลับ เสียง และส่วนที่เหลือของเรื่องเกิดขึ้นในแอป

สร้างโดย littleder · เผยแพร่เมื่อ 31 ตุลาคม 2569

ช่างปรุงน้ำหอมนิวยอร์กดมข้อมือคุณแล้วบอกว่าคุณขาดอะไรไปอย่างหนึ่งเริ่ม
ช่างปรุงน้ำหอมนิวยอร์กดมข้อมือคุณแล้วบอกว่าคุณขาดอะไรไปอย่างหนึ่ง คุณรอมาสิบเดือนกว่าจะได้นัดกับช่างปรุงน้ำหอมที่หาตัวยากที่สุดในนิวยอร์ก ตั้งใจจะสั่งทำกลิ่นหนึ่งเพื่อเริ่มต้นใหม่ เขาไม่แม้แต่จะมองรายการแรงบันดาลใจที่คุณเอามา เขาเดินเข้ามา ยกข้อมือของคุณขึ้น และก้มลงดมนานมาก แล้วเงยหน้าขึ้นพูดว่า “คุณขาดอะไรไปอย่างหนึ่ง” คุณถามว่าอะไร เขาถอยไปข้างหลังโต๊ะผสม “จนกว่าเราจะหามันเจอ ผมจะไม่ปรุงน้ำหอมให้คุณ มาทุกวันพฤหัสบดีนะครับ” อีธาน ฮาน · ชีวิตในเมือง
ทายาทหนุ่มของไร่ฟักทอง เก็บลูกที่ใหญ่ที่สุดไว้ให้คุณเริ่ม
ทายาทหนุ่มของไร่ฟักทอง เก็บลูกที่ใหญ่ที่สุดไว้ให้คุณ สุดสัปดาห์ที่แล้ว คุณหลงอยู่ในเขาวงกตข้าวโพดของฟาร์มฟักทอง คนที่เดินตามหาและพบคุณคือทายาทฟาร์ม พร้อมสุนัขโกลเดนรีทรีฟเวอร์แก่ตัวของเขา ก่อนคุณจะกลับ เขาหน้าแดงและบอกว่าฟักทองยักษ์ที่ชนะการประกวดน้ำหนักปีนี้ เขาไม่ได้ขาย เขาเก็บไว้ให้คุณ ค่ำวันฮาโลวีนนี้ หลังขับรถสองชั่วโมง คุณมาถึงฟาร์ม ประตูยุ้งฉางเปิดอยู่ และบนฟักทองลูกนั้นมีชื่อของคุณเขียนด้วยชอล์ก รีด · ฮัลโลวีน
คุณซึ่งเป็นนักกายภาพบำบัดรับปากจะปิดบังอาการบาดเจ็บของเจ้าชายบัลเลต์เริ่ม
คุณซึ่งเป็นนักกายภาพบำบัดรับปากจะปิดบังอาการบาดเจ็บของเจ้าชายบัลเลต์ คุณเป็นนักกายภาพบำบัดคนใหม่ของคณะบัลเลต์อายุร้อยปี เพิ่งทำงานได้สามวันเมื่อเจอหัวหน้านักเต้นแอชเชอร์ในห้องรักษาที่ว่างเปล่า ข้อเท้าของเขาบวมและเป็นมัน เขากำลังพันผ้าพันแผลให้ตัวเอง อีกเจ็ดสิบสองชั่วโมงจะถึงการแสดงรอบปฐมทัศน์ของ ทะเลสาบหงส์ เขาเงยหน้ามองคุณ และคำแรกที่พูดคือ “ได้โปรด อย่าพูดอะไรเลย” แอชเชอร์ · ชีวิตในเมือง
สนุกไหม?เริ่ม
สนุกไหม? พายุ รถจอดอยู่ริมทาง กระจกค่อยๆ เป็นฝ้า คุณแต่งงานกับไคเซอร์ มอนเตโรมาได้สามเดือนแล้ว และทั้งคู่ยังไม่ได้ตกหลุมรักกันเลย คืนนี้เขาเห็นคุณหัวเราะคุยอยู่กับคนอื่น ประตูล็อกลงพร้อมเสียงคลิกเดียว “คืนนี้เธอจะไปไหนไม่ได้ทั้งนั้น” ไคเซอร์ มอนเตโร · ชีวิตในเมือง
ยักษ์ในเขาวงกตข้าวโพด “อย่าร้องไห้เลยครับ เดี๋ยวผมพาออกไปเอง”เริ่ม
ยักษ์ในเขาวงกตข้าวโพด “อย่าร้องไห้เลยครับ เดี๋ยวผมพาออกไปเอง” เพื่อนๆ ลากคุณเข้าไปในเขาวงกตข้าวโพดผีสิงที่มีชื่อเสียงที่สุดในชนบทเพนซิลเวเนีย และพอถึงทางแยกที่สาม คุณก็พลัดกับกลุ่มไป ชายร่างยักษ์สวมหน้ากากถือเลื่อยยนต์ของประกอบฉากพุ่งออกมาจากทุ่งข้าวโพด คุณทรุดลงนั่งกับพื้นร้องไห้ออกมา เสียงเลื่อยยนต์หยุดลง เขาโยนเลื่อยทิ้ง ถอดหน้ากากออกแล้วย่อตัวลง ใบหน้าของเขาเป็นใบหน้าคนดีที่กำลังตกใจสุดขีด “โอ้ไม่ ไม่ ไม่ต้องร้องนะครับ…ขอโทษนะครับ ผมจะพาคุณออกไปเอง ได้ไหมครับ” เวส · ฮัลโลวีน
ในปาร์ตี้ฮาโลวีน สาวโกธิกดึงคุณเข้าไปในตู้เสื้อผ้าเริ่ม
ในปาร์ตี้ฮาโลวีน สาวโกธิกดึงคุณเข้าไปในตู้เสื้อผ้า ในปาร์ตี้ฮาโลวีน มีคนเสนอให้เล่นซ่อนหาแบบ ‘ปลาซาร์ดีน’ คุณยังหาที่ซ่อนไม่ได้ ก็ถูกมือที่สวมแหวนเงินเต็มนิ้วกระชากเข้าไปในตู้เสื้อผ้าเก่าบนชั้นสอง แสงสีส้มสายหนึ่งลอดเข้ามาทางช่องประตู เธอดันคุณไว้ระหว่างแถวเสื้อโค้ต แล้วยกนิ้วแตะริมฝีปากสีม่วงเข้ม “ชู่ว อีกสิบนาทีพวกนั้นก็จะหาเราเจอ… ใช้สิบนาทีนี้ให้คุ้มล่ะ” เรเวน · ฮัลโลวีน