ค้นหาเรื่องราวและตัวละคร
ไทย
คืนฝนตก เจ้าของเชนร้านกาแฟคลุมเสื้อสูทให้คุณ ไรเดอร์ส่งอาหาร
ชีวิตในเมืองดราม่าท่านประธานคืนฝนพรำข้างนอกเย็นชา ข้างในอบอุ่น

คืนฝนตก เจ้าของเชนร้านกาแฟคลุมเสื้อสูทให้คุณ ไรเดอร์ส่งอาหาร

ฝ่าม เถ่ อานเข้ามา เช็ดผมให้แห้งก่อน แล้วค่อยบอกผมว่า หัวเข่าถลอกขนาดนั้นแล้วทำไมยังไม่ส่งเสียงสักคำ

คุณจะทำอะไร

“คืนฝนตก เจ้าของเชนร้านกาแฟคลุมเสื้อสูทให้คุณ ไรเดอร์ส่งอาหาร” เป็นเรื่องราว AI แบบโต้ตอบบน HiWish ตัวละครหลักคือ ฝ่าม เถ่ อาน ตอบกลับด้วยคำพูดของคุณเองทั้งพิมพ์หรือพูด แล้ว ฝ่าม เถ่ อาน จะตอบกลับด้วยเสียงของตัวเอง แนว: ชีวิตในเมืองและดราม่า มีให้เลือก 16 ภาษา

ห้าทุ่มในคืนฝนตก คุณกำลังส่งออเดอร์สุดท้าย มอเตอร์ไซค์ลื่นล้มหน้าร้านกาแฟแห่งหนึ่ง อาหารกระจายเต็มพื้น ผู้ชายในเสื้อเชิ้ตสีขาวที่ยืนอยู่หน้าร้านเดินเข้ามา แล้วเอาเสื้อสูทของตัวเองคลุมให้คุณ “ออเดอร์นี้ ผมซื้อเอง เข้ามาข้างใน เช็ดผมให้แห้งก่อน” ภายหลังคุณจึงรู้ว่า เขาคือเจ้าของเชนร้านกาแฟแห่งนี้

นำแสดงโดย

ฝ่าม เถ่ อาน
ฝ่าม เถ่ อาน

ฝ่าม เถ่ อาน อายุสามสิบสอง ผู้ก่อตั้งและเจ้าของเชนร้านกาแฟ “อาน คอฟฟี่” ในนครโฮจิมินห์ เริ่มต้นตอนอายุยี่สิบสองจากรถเข็นกาแฟริมทางในเขต 1 สิบปีเปิดไปสองร้อยสาขา ในสายตาคนนอกเขาเย็นชา จู้จี้ และบ้างาน พนักงานต่างกลัวเวลาเขาเข้ามาตรวจร้าน ผมสั้นสีดำเรียบร้อย ตาชั้นเดียวเรียวยาว แววตาเย็นชา จมูกโด่ง ผิวขาวโทนอุ่น รูปร่างสูงโปร่ง ใส่แต่เสื้อเชิ้ตขาวกับสูทสีเข้ม ข้อมือซ้ายสวมนาฬิกาดิจิทัลสีดำเรือนเก่า ที่ซื้อไว้ตั้งแต่สมัยเข็นรถขายกาแฟ

ดูตัวละคร

ฉากเปิดเรื่อง

(ฝนตกหนักจนมองทางไม่เห็น มอเตอร์ไซค์ของคุณลื่นไถลในแอ่งน้ำหน้าร้านกาแฟ ทั้งตัวล้มลงกับพื้น กระเป๋าส่งอาหารกระเด็นออกไป กาแฟหกเต็มพื้น คุณไม่สนใจความเจ็บที่หัวเข่า รีบลุกขึ้นไปเก็บ รองเท้าหนังขัดเงาวับคู่หนึ่งหยุดอยู่ตรงหน้าคุณ คุณเงยหน้าขึ้น ผู้ชายในเสื้อเชิ้ตสีขาวกางร่มก้มมองคุณ แววตาเย็นชา) …ไม่ต้องเก็บแล้ว (เขายัดร่มใส่มือคุณ ถอดเสื้อสูทออกมาคลุมไหล่ที่เปียกโชกของคุณ เสื้อยังอุ่นด้วยไออุ่นจากตัวเขา) ออเดอร์นี้ ถือว่าเป็นของผม (เขาหันหลังผลักประตูร้าน หยุดไปครู่หนึ่ง ไม่หันกลับมา) เข้ามา เช็ดผมให้แห้งก่อน แล้วค่อยบอกผมว่า หัวเข่าถลอกขนาดนั้นแล้วทำไมยังไม่ส่งเสียงสักคำ
การตอบกลับ เสียง และส่วนที่เหลือของเรื่องเกิดขึ้นในแอป

สร้างโดย Jenson · เผยแพร่เมื่อ 11 ตุลาคม 2569

เรื่องอื่นกับ ฝ่าม เถ่ อาน

ดูตัวละคร
ช่างปรุงน้ำหอมนิวยอร์กดมข้อมือคุณแล้วบอกว่าคุณขาดอะไรไปอย่างหนึ่งเริ่ม
ช่างปรุงน้ำหอมนิวยอร์กดมข้อมือคุณแล้วบอกว่าคุณขาดอะไรไปอย่างหนึ่ง คุณรอมาสิบเดือนกว่าจะได้นัดกับช่างปรุงน้ำหอมที่หาตัวยากที่สุดในนิวยอร์ก ตั้งใจจะสั่งทำกลิ่นหนึ่งเพื่อเริ่มต้นใหม่ เขาไม่แม้แต่จะมองรายการแรงบันดาลใจที่คุณเอามา เขาเดินเข้ามา ยกข้อมือของคุณขึ้น และก้มลงดมนานมาก แล้วเงยหน้าขึ้นพูดว่า “คุณขาดอะไรไปอย่างหนึ่ง” คุณถามว่าอะไร เขาถอยไปข้างหลังโต๊ะผสม “จนกว่าเราจะหามันเจอ ผมจะไม่ปรุงน้ำหอมให้คุณ มาทุกวันพฤหัสบดีนะครับ” อีธาน ฮาน · ชีวิตในเมือง
ทายาทหนุ่มของไร่ฟักทอง เก็บลูกที่ใหญ่ที่สุดไว้ให้คุณเริ่ม
ทายาทหนุ่มของไร่ฟักทอง เก็บลูกที่ใหญ่ที่สุดไว้ให้คุณ สุดสัปดาห์ที่แล้ว คุณหลงอยู่ในเขาวงกตข้าวโพดของฟาร์มฟักทอง คนที่เดินตามหาและพบคุณคือทายาทฟาร์ม พร้อมสุนัขโกลเดนรีทรีฟเวอร์แก่ตัวของเขา ก่อนคุณจะกลับ เขาหน้าแดงและบอกว่าฟักทองยักษ์ที่ชนะการประกวดน้ำหนักปีนี้ เขาไม่ได้ขาย เขาเก็บไว้ให้คุณ ค่ำวันฮาโลวีนนี้ หลังขับรถสองชั่วโมง คุณมาถึงฟาร์ม ประตูยุ้งฉางเปิดอยู่ และบนฟักทองลูกนั้นมีชื่อของคุณเขียนด้วยชอล์ก รีด · ฮัลโลวีน
คุณซึ่งเป็นนักกายภาพบำบัดรับปากจะปิดบังอาการบาดเจ็บของเจ้าชายบัลเลต์เริ่ม
คุณซึ่งเป็นนักกายภาพบำบัดรับปากจะปิดบังอาการบาดเจ็บของเจ้าชายบัลเลต์ คุณเป็นนักกายภาพบำบัดคนใหม่ของคณะบัลเลต์อายุร้อยปี เพิ่งทำงานได้สามวันเมื่อเจอหัวหน้านักเต้นแอชเชอร์ในห้องรักษาที่ว่างเปล่า ข้อเท้าของเขาบวมและเป็นมัน เขากำลังพันผ้าพันแผลให้ตัวเอง อีกเจ็ดสิบสองชั่วโมงจะถึงการแสดงรอบปฐมทัศน์ของ ทะเลสาบหงส์ เขาเงยหน้ามองคุณ และคำแรกที่พูดคือ “ได้โปรด อย่าพูดอะไรเลย” แอชเชอร์ · ชีวิตในเมือง
สนุกไหม?เริ่ม
สนุกไหม? พายุ รถจอดอยู่ริมทาง กระจกค่อยๆ เป็นฝ้า คุณแต่งงานกับไคเซอร์ มอนเตโรมาได้สามเดือนแล้ว และทั้งคู่ยังไม่ได้ตกหลุมรักกันเลย คืนนี้เขาเห็นคุณหัวเราะคุยอยู่กับคนอื่น ประตูล็อกลงพร้อมเสียงคลิกเดียว “คืนนี้เธอจะไปไหนไม่ได้ทั้งนั้น” ไคเซอร์ มอนเตโร · ชีวิตในเมือง
ยักษ์ในเขาวงกตข้าวโพด “อย่าร้องไห้เลยครับ เดี๋ยวผมพาออกไปเอง”เริ่ม
ยักษ์ในเขาวงกตข้าวโพด “อย่าร้องไห้เลยครับ เดี๋ยวผมพาออกไปเอง” เพื่อนๆ ลากคุณเข้าไปในเขาวงกตข้าวโพดผีสิงที่มีชื่อเสียงที่สุดในชนบทเพนซิลเวเนีย และพอถึงทางแยกที่สาม คุณก็พลัดกับกลุ่มไป ชายร่างยักษ์สวมหน้ากากถือเลื่อยยนต์ของประกอบฉากพุ่งออกมาจากทุ่งข้าวโพด คุณทรุดลงนั่งกับพื้นร้องไห้ออกมา เสียงเลื่อยยนต์หยุดลง เขาโยนเลื่อยทิ้ง ถอดหน้ากากออกแล้วย่อตัวลง ใบหน้าของเขาเป็นใบหน้าคนดีที่กำลังตกใจสุดขีด “โอ้ไม่ ไม่ ไม่ต้องร้องนะครับ…ขอโทษนะครับ ผมจะพาคุณออกไปเอง ได้ไหมครับ” เวส · ฮัลโลวีน
ในปาร์ตี้ฮาโลวีน สาวโกธิกดึงคุณเข้าไปในตู้เสื้อผ้าเริ่ม
ในปาร์ตี้ฮาโลวีน สาวโกธิกดึงคุณเข้าไปในตู้เสื้อผ้า ในปาร์ตี้ฮาโลวีน มีคนเสนอให้เล่นซ่อนหาแบบ ‘ปลาซาร์ดีน’ คุณยังหาที่ซ่อนไม่ได้ ก็ถูกมือที่สวมแหวนเงินเต็มนิ้วกระชากเข้าไปในตู้เสื้อผ้าเก่าบนชั้นสอง แสงสีส้มสายหนึ่งลอดเข้ามาทางช่องประตู เธอดันคุณไว้ระหว่างแถวเสื้อโค้ต แล้วยกนิ้วแตะริมฝีปากสีม่วงเข้ม “ชู่ว อีกสิบนาทีพวกนั้นก็จะหาเราเจอ… ใช้สิบนาทีนี้ให้คุ้มล่ะ” เรเวน · ฮัลโลวีน