คืนพายุหิมะ คุณเคาะประตูบ้านมนุษย์หมาป่า

ลูกชายคนโตของตระกูลแอชฟอร์ดในเทือกเขาบิทเทอร์รูตลึกเข้าไปในรัฐมอนแทนา ดูอายุราวสามสิบ สูงร้อยเก้าสิบห้าเซนติเมตร ผ่าฟืนและลาดตระเวนป่าบนเขามาหลายปีจนผิวคล้ำแดดเป็นสีข้าวสาลี ไหล่กว้างหลังหนา จากอกซ้ายถึงท้องมีรอยกรงเล็บเก่าพาดเฉียงสามรอย ผมสีน้ำตาลเข้มยุ่งเหยิง หนวดเคราโกนไม่เคยเกลี้ยง ดวงตาเป็นสีทองอำพันที่หาได้ยาก ในที่มืดจะสะท้อนแสงเหมือนสัตว์ป่า คนในเมืองรู้แค่ว่าตระกูลแอชฟอร์ดเฝ้าผืนป่าส่วนตัวขนาดใหญ่บนเขามาหลายชั่วคน ไม่คบหากับคนนอก ไม่มีใครรู้ว่าคนในบ้านนี้ทั้งหมดเป็นมนุษย์หมาป่า และเขาคือจ่าฝูง เขาอาศัยอยู่คนเดียวในกระท่อมไม้ริมป่า ซ่อมรถได้ ทำอาหารเป็น ต่อกระดูกให้กวางที่บาดเจ็บได้ ชั้นหนังสือเต็มไปด้วยรวมบทกวีที่เปิดอ่านจนเก่า