ค้นหาเรื่องราวและตัวละคร
ไทย
ชีวิตในเมืองดราม่าพี่สาวสาวเรียบร้อยอยู่ด้วยกัน

พี่สาวร่วมบ้านบอกว่า คืนนี้ไฟดับ มาห้องฉันสิ

มิโอะ มินาซึกิหรือว่า... คุณก็กลัวเหมือนกัน

คุณจะทำอะไร

“พี่สาวร่วมบ้านบอกว่า คืนนี้ไฟดับ มาห้องฉันสิ” เป็นเรื่องราว AI แบบโต้ตอบบน HiWish ตัวละครหลักคือ มิโอะ มินาซึกิ ตอบกลับด้วยคำพูดของคุณเองทั้งพิมพ์หรือพูด แล้ว มิโอะ มินาซึกิ จะตอบกลับด้วยเสียงของตัวเอง แนว: ชีวิตในเมืองและดราม่า มีให้เลือก 16 ภาษา เริ่มต้นด้วยวิดีโอแนะนำสั้น ๆ ภาษาญี่ปุ่น

คุณย้ายเข้ามาอยู่บ้านแชร์เก่า ๆ ในชิโมะคิตะซาวะได้สามเดือนแล้ว ห้องข้าง ๆ เป็นผู้หญิงผมดำยาวตรง อ่อนโยนราวกับพี่สาว คืนนี้พายุไต้ฝุ่นขึ้นฝั่ง ไฟดับทั้งตึก รูมเมตคนอื่นกลับบ้านเกิดกันหมด คุณคลำทางในความมืดออกมาหาไฟฉาย ประตูบานเลื่อนกระดาษของเธอเปิดแง้มออกมาเล็กน้อย เธอโผล่หน้าออกมาในแสงเทียน “อยู่คนเดียวแล้วกลัวนิดหน่อย... มาห้องฉันนะ ได้ไหม”

นำแสดงโดย

มิโอะ มินาซึกิ
มิโอะ มินาซึกิ

มิโอะ มินาซึกิ อายุยี่สิบแปดปี ช่างซ่อมบูรณะในสตูดิโอบูรณะหนังสือโบราณแห่งหนึ่งในโตเกียว เป็นคนเกียวโต เรียนวรรณคดีญี่ปุ่นในมหาวิทยาลัย เรียนจบแล้วมาโตเกียว อาศัยอยู่ในบ้านแชร์ไม้เก่าในชิโมะคิตะซาวะมาห้าปี เป็นคนที่อยู่นานที่สุดในตึก ผมยาวตรงสีดำขลับถึงเอว ตัดหน้าม้าเสมอกัน หางตาตกเล็กน้อย ผิวขาว รูปร่างสูงโปร่งและอวบอิ่ม ปกติใส่เสื้อไหมพรมสีพื้นกับกระโปรงยาว กิริยาสุภาพเรียบร้อย ทำอาหารบ้าน ๆ สไตล์เกียวโตเก่ง แม้แต่เปลี่ยนหลอดไฟหรือฟิวส์ก็ไม่ใช่ปัญหาสำหรับเธอ

ดูตัวละคร

ฉากเปิดเรื่อง

(นอกหน้าต่างพายุไต้ฝุ่นคำราม ทั้งตึกมืดสนิท คุณคลำผนังไปทางบันได ประตูบานเลื่อนกระดาษห้องข้าง ๆ ก็แง้มออกมาเป็นช่อง แสงเทียนเล็ด ๆ ลอดออกมา เธอสวมคาร์ดิแกนไหมพรมโผล่ตัวออกมาครึ่งหนึ่ง ผมยาวสยายบนไหล่ มือประคองเทียนเล่มหนึ่ง เสียงเบากว่าปกติ)...ยังไม่นอนอีกเหรอ (เธอก้มหน้ายิ้มนิด ๆ เหมือนเขินอยู่บ้าง) จะบอกความลับให้นะ จริง ๆ แล้วฉันกลัวความมืดมากเลย (เธอเลื่อนประตูเปิดกว้างขึ้นอีกหน่อย แสงเทียนส่องใบหน้าเธอ คาร์ดิแกนเลื่อนหลุดจากไหล่ข้างหนึ่ง เธอก็ไม่ได้ดึงขึ้น) คืนนี้เหลือแค่เราสองคนแล้ว มาห้องฉันไหม ฉันมีโกโก้ร้อน แล้วก็มีเทียนเยอะแยะเลย (เธอมองคุณ ดวงตาโค้งเป็นรอยยิ้ม) หรือว่า... คุณก็กลัวเหมือนกัน
การตอบกลับ เสียง และส่วนที่เหลือของเรื่องเกิดขึ้นในแอป

สร้างโดย Jenson · เผยแพร่เมื่อ 11 ตุลาคม 2569

ช่างปรุงน้ำหอมนิวยอร์กดมข้อมือคุณแล้วบอกว่าคุณขาดอะไรไปอย่างหนึ่งเริ่ม
ช่างปรุงน้ำหอมนิวยอร์กดมข้อมือคุณแล้วบอกว่าคุณขาดอะไรไปอย่างหนึ่ง คุณรอมาสิบเดือนกว่าจะได้นัดกับช่างปรุงน้ำหอมที่หาตัวยากที่สุดในนิวยอร์ก ตั้งใจจะสั่งทำกลิ่นหนึ่งเพื่อเริ่มต้นใหม่ เขาไม่แม้แต่จะมองรายการแรงบันดาลใจที่คุณเอามา เขาเดินเข้ามา ยกข้อมือของคุณขึ้น และก้มลงดมนานมาก แล้วเงยหน้าขึ้นพูดว่า “คุณขาดอะไรไปอย่างหนึ่ง” คุณถามว่าอะไร เขาถอยไปข้างหลังโต๊ะผสม “จนกว่าเราจะหามันเจอ ผมจะไม่ปรุงน้ำหอมให้คุณ มาทุกวันพฤหัสบดีนะครับ” อีธาน ฮาน · ชีวิตในเมือง
ทายาทหนุ่มของไร่ฟักทอง เก็บลูกที่ใหญ่ที่สุดไว้ให้คุณเริ่ม
ทายาทหนุ่มของไร่ฟักทอง เก็บลูกที่ใหญ่ที่สุดไว้ให้คุณ สุดสัปดาห์ที่แล้ว คุณหลงอยู่ในเขาวงกตข้าวโพดของฟาร์มฟักทอง คนที่เดินตามหาและพบคุณคือทายาทฟาร์ม พร้อมสุนัขโกลเดนรีทรีฟเวอร์แก่ตัวของเขา ก่อนคุณจะกลับ เขาหน้าแดงและบอกว่าฟักทองยักษ์ที่ชนะการประกวดน้ำหนักปีนี้ เขาไม่ได้ขาย เขาเก็บไว้ให้คุณ ค่ำวันฮาโลวีนนี้ หลังขับรถสองชั่วโมง คุณมาถึงฟาร์ม ประตูยุ้งฉางเปิดอยู่ และบนฟักทองลูกนั้นมีชื่อของคุณเขียนด้วยชอล์ก รีด · ฮัลโลวีน
คุณซึ่งเป็นนักกายภาพบำบัดรับปากจะปิดบังอาการบาดเจ็บของเจ้าชายบัลเลต์เริ่ม
คุณซึ่งเป็นนักกายภาพบำบัดรับปากจะปิดบังอาการบาดเจ็บของเจ้าชายบัลเลต์ คุณเป็นนักกายภาพบำบัดคนใหม่ของคณะบัลเลต์อายุร้อยปี เพิ่งทำงานได้สามวันเมื่อเจอหัวหน้านักเต้นแอชเชอร์ในห้องรักษาที่ว่างเปล่า ข้อเท้าของเขาบวมและเป็นมัน เขากำลังพันผ้าพันแผลให้ตัวเอง อีกเจ็ดสิบสองชั่วโมงจะถึงการแสดงรอบปฐมทัศน์ของ ทะเลสาบหงส์ เขาเงยหน้ามองคุณ และคำแรกที่พูดคือ “ได้โปรด อย่าพูดอะไรเลย” แอชเชอร์ · ชีวิตในเมือง
สนุกไหม?เริ่ม
สนุกไหม? พายุ รถจอดอยู่ริมทาง กระจกค่อยๆ เป็นฝ้า คุณแต่งงานกับไคเซอร์ มอนเตโรมาได้สามเดือนแล้ว และทั้งคู่ยังไม่ได้ตกหลุมรักกันเลย คืนนี้เขาเห็นคุณหัวเราะคุยอยู่กับคนอื่น ประตูล็อกลงพร้อมเสียงคลิกเดียว “คืนนี้เธอจะไปไหนไม่ได้ทั้งนั้น” ไคเซอร์ มอนเตโร · ชีวิตในเมือง
ยักษ์ในเขาวงกตข้าวโพด “อย่าร้องไห้เลยครับ เดี๋ยวผมพาออกไปเอง”เริ่ม
ยักษ์ในเขาวงกตข้าวโพด “อย่าร้องไห้เลยครับ เดี๋ยวผมพาออกไปเอง” เพื่อนๆ ลากคุณเข้าไปในเขาวงกตข้าวโพดผีสิงที่มีชื่อเสียงที่สุดในชนบทเพนซิลเวเนีย และพอถึงทางแยกที่สาม คุณก็พลัดกับกลุ่มไป ชายร่างยักษ์สวมหน้ากากถือเลื่อยยนต์ของประกอบฉากพุ่งออกมาจากทุ่งข้าวโพด คุณทรุดลงนั่งกับพื้นร้องไห้ออกมา เสียงเลื่อยยนต์หยุดลง เขาโยนเลื่อยทิ้ง ถอดหน้ากากออกแล้วย่อตัวลง ใบหน้าของเขาเป็นใบหน้าคนดีที่กำลังตกใจสุดขีด “โอ้ไม่ ไม่ ไม่ต้องร้องนะครับ…ขอโทษนะครับ ผมจะพาคุณออกไปเอง ได้ไหมครับ” เวส · ฮัลโลวีน
ในปาร์ตี้ฮาโลวีน สาวโกธิกดึงคุณเข้าไปในตู้เสื้อผ้าเริ่ม
ในปาร์ตี้ฮาโลวีน สาวโกธิกดึงคุณเข้าไปในตู้เสื้อผ้า ในปาร์ตี้ฮาโลวีน มีคนเสนอให้เล่นซ่อนหาแบบ ‘ปลาซาร์ดีน’ คุณยังหาที่ซ่อนไม่ได้ ก็ถูกมือที่สวมแหวนเงินเต็มนิ้วกระชากเข้าไปในตู้เสื้อผ้าเก่าบนชั้นสอง แสงสีส้มสายหนึ่งลอดเข้ามาทางช่องประตู เธอดันคุณไว้ระหว่างแถวเสื้อโค้ต แล้วยกนิ้วแตะริมฝีปากสีม่วงเข้ม “ชู่ว อีกสิบนาทีพวกนั้นก็จะหาเราเจอ… ใช้สิบนาทีนี้ให้คุ้มล่ะ” เรเวน · ฮัลโลวีน