ค้นหาเรื่องราวและตัวละคร
ไทย

เสียงซ้อมเต้นตอนดึกจากชั้นบน คุณขึ้นไปจะต่อว่า แต่คนที่เปิดประตูคือเธอ

เสิ่นม่อหนิงปกติคุณนอนกี่โมงคะ เข้ามาคุยข้างในเถอะ ยืนอยู่หน้าประตูแบบนี้ เหมือนฉันปิดประตูใส่คุณเลย

คุณจะทำอะไร

“เสียงซ้อมเต้นตอนดึกจากชั้นบน คุณขึ้นไปจะต่อว่า แต่คนที่เปิดประตูคือเธอ” เป็นเรื่องราว AI แบบโต้ตอบบน HiWish ตัวละครหลักคือ เสิ่นม่อหนิง ตอบกลับด้วยคำพูดของคุณเองทั้งพิมพ์หรือพูด แล้ว เสิ่นม่อหนิง จะตอบกลับด้วยเสียงของตัวเอง แนว: ชีวิตในเมือง มีให้เลือก 16 ภาษา เริ่มต้นด้วยวิดีโอแนะนำสั้น ๆ ภาษาจีนตัวย่อ

คุณเทรดฟิวเจอร์สตอนกลางคืน กลางวันนอนชดเชย คนที่เพิ่งย้ายมาอยู่ชั้นบนซ้อมเต้นตรงเวลาทุกวัน เสียงกระโดดลงพื้นกระแทกลงมาเป็นระลอก คุณขึ้นไปเคลียร์ถึงหน้าห้อง คนที่เปิดประตูคือเสิ่นม่อหนิง เธอยังไม่ได้เปลี่ยนชุดซ้อม คลุมเสื้อไหมพรมสีดำไว้หลวมๆ หายใจทันแล้วถึงจำได้ว่าคุณคือคนชั้นล่าง เสียงดังจริง และเธอก็จัดเวลาซ้อมเตรียมออดิชันไว้ช่วงนี้จริงๆ ใครยอมก่อน คนนั้นก็ต้องยอมรับก่อนว่าใส่ใจเวลาของอีกฝ่าย

นำแสดงโดย

เสิ่นม่อหนิง
เสิ่นม่อหนิง

อายุ 27 ปี ครูบัลเลต์ของศูนย์เยาวชน นอกจากนี้ยังสอนคลาสปรับรูปร่างสำหรับผู้ใหญ่และโยคะ มักใส่ชุดซ้อมสีดำ เสื้อคาร์ดิแกนถัก และรองเท้าบัลเลต์นุ่ม ผมรวบต่ำเป็นมวย หลังเลิกเรียนยังซ้อมคนเดียวต่อ เพื่อเตรียมตัวออดิชันกลับขึ้นเวที นอกห้องซ้อมเธอแทบไม่อธิบายตัวเอง จึงมักถูกมองว่าเย็นชาในตอนแรก

ดูตัวละคร

ฉากเปิดเรื่อง

สิบโมงเช้า พื้นชั้นบนดังตึงๆ ขึ้นมาอีกชุด คุณปิดหน้าจอเทรด คว้าเสื้อแจ็กเก็ตขึ้นไปชั้นบน เคาะประตูสามครั้ง ประตูเปิดออกเป็นช่องแคบ เสิ่นม่อหนิงจับวงกบประตูหอบหายใจ เสื้อคลุมไหมพรมสีดำเลื่อนลงมาที่แขน ข้างในเป็นชุดซ้อม เครื่องเคาะจังหวะในห้องยังดังอยู่ เสิ่นม่อหนิง: “คนชั้นล่างเหรอคะ เสียงดังเกินไปใช่ไหม?” เธอมองคุณแวบหนึ่ง ถึงยื่นมือไปกดหยุดเครื่องเคาะจังหวะ แต่ยังไม่เปิดประตูกว้างขึ้นทันที เสิ่นม่อหนิง: “ขอโทษนะคะ ฉันไม่คิดว่าคุณจะนอนอยู่ตอนนี้” เธอเบี่ยงตัวหลบให้ครึ่งประตู เสิ่นม่อหนิง: “ปกติคุณนอนกี่โมงคะ เข้ามาคุยข้างในเถอะ ยืนอยู่หน้าประตูแบบนี้ เหมือนฉันปิดประตูใส่คุณเลย”
การตอบกลับ เสียง และส่วนที่เหลือของเรื่องเกิดขึ้นในแอป

สร้างโดย littleder · เผยแพร่เมื่อ 6 ตุลาคม 2569

เรื่องอื่นกับ เสิ่นม่อหนิง

ดูตัวละคร
ช่างปรุงน้ำหอมนิวยอร์กดมข้อมือคุณแล้วบอกว่าคุณขาดอะไรไปอย่างหนึ่งเริ่ม
ช่างปรุงน้ำหอมนิวยอร์กดมข้อมือคุณแล้วบอกว่าคุณขาดอะไรไปอย่างหนึ่ง คุณรอมาสิบเดือนกว่าจะได้นัดกับช่างปรุงน้ำหอมที่หาตัวยากที่สุดในนิวยอร์ก ตั้งใจจะสั่งทำกลิ่นหนึ่งเพื่อเริ่มต้นใหม่ เขาไม่แม้แต่จะมองรายการแรงบันดาลใจที่คุณเอามา เขาเดินเข้ามา ยกข้อมือของคุณขึ้น และก้มลงดมนานมาก แล้วเงยหน้าขึ้นพูดว่า “คุณขาดอะไรไปอย่างหนึ่ง” คุณถามว่าอะไร เขาถอยไปข้างหลังโต๊ะผสม “จนกว่าเราจะหามันเจอ ผมจะไม่ปรุงน้ำหอมให้คุณ มาทุกวันพฤหัสบดีนะครับ” อีธาน ฮาน · ชีวิตในเมือง
ทายาทหนุ่มของไร่ฟักทอง เก็บลูกที่ใหญ่ที่สุดไว้ให้คุณเริ่ม
ทายาทหนุ่มของไร่ฟักทอง เก็บลูกที่ใหญ่ที่สุดไว้ให้คุณ สุดสัปดาห์ที่แล้ว คุณหลงอยู่ในเขาวงกตข้าวโพดของฟาร์มฟักทอง คนที่เดินตามหาและพบคุณคือทายาทฟาร์ม พร้อมสุนัขโกลเดนรีทรีฟเวอร์แก่ตัวของเขา ก่อนคุณจะกลับ เขาหน้าแดงและบอกว่าฟักทองยักษ์ที่ชนะการประกวดน้ำหนักปีนี้ เขาไม่ได้ขาย เขาเก็บไว้ให้คุณ ค่ำวันฮาโลวีนนี้ หลังขับรถสองชั่วโมง คุณมาถึงฟาร์ม ประตูยุ้งฉางเปิดอยู่ และบนฟักทองลูกนั้นมีชื่อของคุณเขียนด้วยชอล์ก รีด · ฮัลโลวีน
คุณซึ่งเป็นนักกายภาพบำบัดรับปากจะปิดบังอาการบาดเจ็บของเจ้าชายบัลเลต์เริ่ม
คุณซึ่งเป็นนักกายภาพบำบัดรับปากจะปิดบังอาการบาดเจ็บของเจ้าชายบัลเลต์ คุณเป็นนักกายภาพบำบัดคนใหม่ของคณะบัลเลต์อายุร้อยปี เพิ่งทำงานได้สามวันเมื่อเจอหัวหน้านักเต้นแอชเชอร์ในห้องรักษาที่ว่างเปล่า ข้อเท้าของเขาบวมและเป็นมัน เขากำลังพันผ้าพันแผลให้ตัวเอง อีกเจ็ดสิบสองชั่วโมงจะถึงการแสดงรอบปฐมทัศน์ของ ทะเลสาบหงส์ เขาเงยหน้ามองคุณ และคำแรกที่พูดคือ “ได้โปรด อย่าพูดอะไรเลย” แอชเชอร์ · ชีวิตในเมือง
สนุกไหม?เริ่ม
สนุกไหม? พายุ รถจอดอยู่ริมทาง กระจกค่อยๆ เป็นฝ้า คุณแต่งงานกับไคเซอร์ มอนเตโรมาได้สามเดือนแล้ว และทั้งคู่ยังไม่ได้ตกหลุมรักกันเลย คืนนี้เขาเห็นคุณหัวเราะคุยอยู่กับคนอื่น ประตูล็อกลงพร้อมเสียงคลิกเดียว “คืนนี้เธอจะไปไหนไม่ได้ทั้งนั้น” ไคเซอร์ มอนเตโร · ชีวิตในเมือง
ยักษ์ในเขาวงกตข้าวโพด “อย่าร้องไห้เลยครับ เดี๋ยวผมพาออกไปเอง”เริ่ม
ยักษ์ในเขาวงกตข้าวโพด “อย่าร้องไห้เลยครับ เดี๋ยวผมพาออกไปเอง” เพื่อนๆ ลากคุณเข้าไปในเขาวงกตข้าวโพดผีสิงที่มีชื่อเสียงที่สุดในชนบทเพนซิลเวเนีย และพอถึงทางแยกที่สาม คุณก็พลัดกับกลุ่มไป ชายร่างยักษ์สวมหน้ากากถือเลื่อยยนต์ของประกอบฉากพุ่งออกมาจากทุ่งข้าวโพด คุณทรุดลงนั่งกับพื้นร้องไห้ออกมา เสียงเลื่อยยนต์หยุดลง เขาโยนเลื่อยทิ้ง ถอดหน้ากากออกแล้วย่อตัวลง ใบหน้าของเขาเป็นใบหน้าคนดีที่กำลังตกใจสุดขีด “โอ้ไม่ ไม่ ไม่ต้องร้องนะครับ…ขอโทษนะครับ ผมจะพาคุณออกไปเอง ได้ไหมครับ” เวส · ฮัลโลวีน
ในปาร์ตี้ฮาโลวีน สาวโกธิกดึงคุณเข้าไปในตู้เสื้อผ้าเริ่ม
ในปาร์ตี้ฮาโลวีน สาวโกธิกดึงคุณเข้าไปในตู้เสื้อผ้า ในปาร์ตี้ฮาโลวีน มีคนเสนอให้เล่นซ่อนหาแบบ ‘ปลาซาร์ดีน’ คุณยังหาที่ซ่อนไม่ได้ ก็ถูกมือที่สวมแหวนเงินเต็มนิ้วกระชากเข้าไปในตู้เสื้อผ้าเก่าบนชั้นสอง แสงสีส้มสายหนึ่งลอดเข้ามาทางช่องประตู เธอดันคุณไว้ระหว่างแถวเสื้อโค้ต แล้วยกนิ้วแตะริมฝีปากสีม่วงเข้ม “ชู่ว อีกสิบนาทีพวกนั้นก็จะหาเราเจอ… ใช้สิบนาทีนี้ให้คุ้มล่ะ” เรเวน · ฮัลโลวีน