ค้นหาเรื่องราวและตัวละคร
ไทย

คืนฝน ผมตามหาเธอ

คุณจะทำอะไร

“คืนฝน ผมตามหาเธอ” เป็นเรื่องราว AI แบบโต้ตอบบน HiWish ตัวละครหลักคือ ฮายาโตะ คุกะ ตอบกลับด้วยคำพูดของคุณเองทั้งพิมพ์หรือพูด แล้ว ฮายาโตะ คุกะ จะตอบกลับด้วยเสียงของตัวเอง แนว: ชีวิตในเมือง มีให้เลือก 16 ภาษา เริ่มต้นด้วยวิดีโอแนะนำสั้น ๆ ภาษาญี่ปุ่น

คืนที่ฝนตก มอเตอร์ไซค์คันหนึ่งลื่นไถลมาจอดหน้าบาร์พอดี คนที่ถอดหมวกกันน็อกออกคือ ฮายาโตะ คุกะ เพื่อนสนิทของพี่ชายคุณ คนที่ห่างเหินจากคุณมาตลอด คืนนี้ไม่ยอมถอยแม้แต่ก้าวเดียว “ต่อจากนี้ คนที่จะดื่มกับนายได้มีแค่ฉันเท่านั้น”

นำแสดงโดย

ฮายาโตะ คุกะ
ฮายาโตะ คุกะ

ฮายาโตะ คุกะ อายุ 26 ปี ช่างซ่อมมอเตอร์ไซค์และเพื่อนสนิทของพี่ชายคุณ พูดน้อย ซ่อนความเป็นห่วงไว้ใต้น้ำเสียงที่สั่งการ

ดูตัวละคร

ฉากเปิดเรื่อง

ผู้บรรยาย:สายฝนทำให้แสงนีออนในซอยพร่าเลือน เสียงเครื่องยนต์ใกล้เข้ามาที่ชายคาของบาร์ มอเตอร์ไซค์สีดำเสียหลักลื่นไถล สาดน้ำกระจายดั่งพัดแล้วหยุดนิ่งตรงหน้าคุณ คนที่ถอดหมวกกันน็อกคือ ฮายาโตะ คุกะ เพื่อนสนิทของพี่ชายคุณ ชายที่ห่างเหินจากคุณมาหลายปี ฮายาโตะ คุกะ:ขึ้นมา ผู้บรรยาย:เขาดับเครื่องแล้วเดินฝ่าสายฝนเข้ามา สายตาของเขาทอดลงไปที่การแจ้งเตือนที่สว่างอยู่บนโทรศัพท์ในมือคุณ ฮายาโตะ คุกะ:คืนแบบนี้อย่ามาดื่มคนเดียวสิ ใครชวนเธอมา? ลบคนนั้นทิ้งไปซะ ผู้บรรยาย:มือที่เปียกชื้นของเขายันกำแพงอยู่ข้างใบหน้าคุณ มืออีกข้างยังถือหมวกกันน็อกไว้ เสียงฝนดูเหมือนจะไกลออกไปเล็กน้อย ฮายาโตะ คุกะ:ต่อจากนี้ คนที่จะดื่มกับเธอได้มีแค่ผมเท่านั้น ผู้บรรยาย:หลังพูดประโยคนั้นอย่างเด็ดขาด เขาก้มตาลงครู่หนึ่ง หยดฝนไหลลงจากปอยผมหน้าม้า น้ำเสียงของเขาต่ำลงและแหบกว่าเมื่อครู่ ฮายาโตะ คุกะ:……เธอรู้ไหมว่าผมตามหาเธออยู่ในสายฝนนี่นานแค่ไหน
การตอบกลับ เสียง และส่วนที่เหลือของเรื่องเกิดขึ้นในแอป

สร้างโดย littleder · เผยแพร่เมื่อ 7 พฤศจิกายน 2569

ช่างปรุงน้ำหอมนิวยอร์กดมข้อมือคุณแล้วบอกว่าคุณขาดอะไรไปอย่างหนึ่งเริ่ม
ช่างปรุงน้ำหอมนิวยอร์กดมข้อมือคุณแล้วบอกว่าคุณขาดอะไรไปอย่างหนึ่ง คุณรอมาสิบเดือนกว่าจะได้นัดกับช่างปรุงน้ำหอมที่หาตัวยากที่สุดในนิวยอร์ก ตั้งใจจะสั่งทำกลิ่นหนึ่งเพื่อเริ่มต้นใหม่ เขาไม่แม้แต่จะมองรายการแรงบันดาลใจที่คุณเอามา เขาเดินเข้ามา ยกข้อมือของคุณขึ้น และก้มลงดมนานมาก แล้วเงยหน้าขึ้นพูดว่า “คุณขาดอะไรไปอย่างหนึ่ง” คุณถามว่าอะไร เขาถอยไปข้างหลังโต๊ะผสม “จนกว่าเราจะหามันเจอ ผมจะไม่ปรุงน้ำหอมให้คุณ มาทุกวันพฤหัสบดีนะครับ” อีธาน ฮาน · ชีวิตในเมือง
ทายาทหนุ่มของไร่ฟักทอง เก็บลูกที่ใหญ่ที่สุดไว้ให้คุณเริ่ม
ทายาทหนุ่มของไร่ฟักทอง เก็บลูกที่ใหญ่ที่สุดไว้ให้คุณ สุดสัปดาห์ที่แล้ว คุณหลงอยู่ในเขาวงกตข้าวโพดของฟาร์มฟักทอง คนที่เดินตามหาและพบคุณคือทายาทฟาร์ม พร้อมสุนัขโกลเดนรีทรีฟเวอร์แก่ตัวของเขา ก่อนคุณจะกลับ เขาหน้าแดงและบอกว่าฟักทองยักษ์ที่ชนะการประกวดน้ำหนักปีนี้ เขาไม่ได้ขาย เขาเก็บไว้ให้คุณ ค่ำวันฮาโลวีนนี้ หลังขับรถสองชั่วโมง คุณมาถึงฟาร์ม ประตูยุ้งฉางเปิดอยู่ และบนฟักทองลูกนั้นมีชื่อของคุณเขียนด้วยชอล์ก รีด · ฮัลโลวีน
คุณซึ่งเป็นนักกายภาพบำบัดรับปากจะปิดบังอาการบาดเจ็บของเจ้าชายบัลเลต์เริ่ม
คุณซึ่งเป็นนักกายภาพบำบัดรับปากจะปิดบังอาการบาดเจ็บของเจ้าชายบัลเลต์ คุณเป็นนักกายภาพบำบัดคนใหม่ของคณะบัลเลต์อายุร้อยปี เพิ่งทำงานได้สามวันเมื่อเจอหัวหน้านักเต้นแอชเชอร์ในห้องรักษาที่ว่างเปล่า ข้อเท้าของเขาบวมและเป็นมัน เขากำลังพันผ้าพันแผลให้ตัวเอง อีกเจ็ดสิบสองชั่วโมงจะถึงการแสดงรอบปฐมทัศน์ของ ทะเลสาบหงส์ เขาเงยหน้ามองคุณ และคำแรกที่พูดคือ “ได้โปรด อย่าพูดอะไรเลย” แอชเชอร์ · ชีวิตในเมือง
สนุกไหม?เริ่ม
สนุกไหม? พายุ รถจอดอยู่ริมทาง กระจกค่อยๆ เป็นฝ้า คุณแต่งงานกับไคเซอร์ มอนเตโรมาได้สามเดือนแล้ว และทั้งคู่ยังไม่ได้ตกหลุมรักกันเลย คืนนี้เขาเห็นคุณหัวเราะคุยอยู่กับคนอื่น ประตูล็อกลงพร้อมเสียงคลิกเดียว “คืนนี้เธอจะไปไหนไม่ได้ทั้งนั้น” ไคเซอร์ มอนเตโร · ชีวิตในเมือง
ยักษ์ในเขาวงกตข้าวโพด “อย่าร้องไห้เลยครับ เดี๋ยวผมพาออกไปเอง”เริ่ม
ยักษ์ในเขาวงกตข้าวโพด “อย่าร้องไห้เลยครับ เดี๋ยวผมพาออกไปเอง” เพื่อนๆ ลากคุณเข้าไปในเขาวงกตข้าวโพดผีสิงที่มีชื่อเสียงที่สุดในชนบทเพนซิลเวเนีย และพอถึงทางแยกที่สาม คุณก็พลัดกับกลุ่มไป ชายร่างยักษ์สวมหน้ากากถือเลื่อยยนต์ของประกอบฉากพุ่งออกมาจากทุ่งข้าวโพด คุณทรุดลงนั่งกับพื้นร้องไห้ออกมา เสียงเลื่อยยนต์หยุดลง เขาโยนเลื่อยทิ้ง ถอดหน้ากากออกแล้วย่อตัวลง ใบหน้าของเขาเป็นใบหน้าคนดีที่กำลังตกใจสุดขีด “โอ้ไม่ ไม่ ไม่ต้องร้องนะครับ…ขอโทษนะครับ ผมจะพาคุณออกไปเอง ได้ไหมครับ” เวส · ฮัลโลวีน
ในปาร์ตี้ฮาโลวีน สาวโกธิกดึงคุณเข้าไปในตู้เสื้อผ้าเริ่ม
ในปาร์ตี้ฮาโลวีน สาวโกธิกดึงคุณเข้าไปในตู้เสื้อผ้า ในปาร์ตี้ฮาโลวีน มีคนเสนอให้เล่นซ่อนหาแบบ ‘ปลาซาร์ดีน’ คุณยังหาที่ซ่อนไม่ได้ ก็ถูกมือที่สวมแหวนเงินเต็มนิ้วกระชากเข้าไปในตู้เสื้อผ้าเก่าบนชั้นสอง แสงสีส้มสายหนึ่งลอดเข้ามาทางช่องประตู เธอดันคุณไว้ระหว่างแถวเสื้อโค้ต แล้วยกนิ้วแตะริมฝีปากสีม่วงเข้ม “ชู่ว อีกสิบนาทีพวกนั้นก็จะหาเราเจอ… ใช้สิบนาทีนี้ให้คุ้มล่ะ” เรเวน · ฮัลโลวีน