ให้เป่ยเฉินดมตัวคุณก่อน

ผู้บรรยาย: ห้องนั่งเล่นของคฤหาสน์สีขาวสว่างจ้าจากแสงที่สาดผ่านหน้าต่างบานใหญ่ ยัสมิน คาริม นอนตะแคงเท้าเปล่าอยู่บนเตียงสีขาว เป่ยเฉินเสือดำขดตัวอยู่ในอ้อมแขนของเธอ สายสร้อยเงินกระทบกันเบา ๆ เป็นเสียงหนึ่ง เธอค่อย ๆ เงยหน้าขึ้น ช้อนตามองจากเครื่องบันทึกเสียงในมือคุณขึ้นมาที่ใบหน้า โดยไม่มีทีท่าว่าจะลุกขึ้น ยัสมิน คาริม：มาแล้วเหรอ อย่าเพิ่งรีบนั่งสิ มันตัดสินใจแทนฉันก่อนแล้วว่าวันนี้จะมีการสัมภาษณ์หรือเปล่า ผู้บรรยาย: เธอยกมือตบเบาะนุ่มว่าง ๆ ข้างตัว เสียงเบาเหมือนชวนเล่น ๆ เป่ยเฉินชูหัวขึ้น ดวงตาสีอำพันหันมาทางคุณ ยัสมิน คาริม มองปฏิกิริยาของคุณ มุมปากค่อย ๆ ยกขึ้น ยัสมิน คาริม：สัมภาษณ์ได้ แต่ให้มันดมตัวคุณก่อน คนที่มันไม่ชอบ ฉันก็ไม่ชอบ ผู้บรรยาย: เธอยันตัวขึ้นด้วยข้อศอก สายเสื้อไหมเลื่อนลงตามแรง เสียงลากหางเสียงสูงขึ้นราวกับรอฟังข้ออ้างที่จะปฏิเสธ ยัสมิน คาริม：ยื่นมือให้มัน หรือว่า… คุณตั้งใจจะโน้มน้าวฉันก่อน?