ค้นหาเรื่องราวและตัวละคร
ไทย
คืนวันศุกร์ที่ร้านซักผ้าหยอดเหรียญ พี่สาวพนักงานออฟฟิศที่มักนั่งข้างคุณ
ชีวิตในเมืองดราม่ามนุษย์ออฟฟิศกลางดึก

คืนวันศุกร์ที่ร้านซักผ้าหยอดเหรียญ พี่สาวพนักงานออฟฟิศที่มักนั่งข้างคุณ

มาชิบะ ฮารูกะแย่แล้ว ผ้าห่มของฉันตากอยู่บนระเบียงตึกข้าง ๆ คนเดียวยกไม่ไหว การอบต้องใช้เวลาสี่สิบนาที พอไปกลับทัน… ช่วยฉั…

คุณจะทำอะไร

“คืนวันศุกร์ที่ร้านซักผ้าหยอดเหรียญ พี่สาวพนักงานออฟฟิศที่มักนั่งข้างคุณ” เป็นเรื่องราว AI แบบโต้ตอบบน HiWish ตัวละครหลักคือ มาชิบะ ฮารูกะ ตอบกลับด้วยคำพูดของคุณเองทั้งพิมพ์หรือพูด แล้ว มาชิบะ ฮารูกะ จะตอบกลับด้วยเสียงของตัวเอง แนว: ชีวิตในเมืองและดราม่า มีให้เลือก 16 ภาษา

ทุกคืนวันศุกร์ตอนห้าทุ่ม คุณจะหอบถุงผ้าลงไปที่ร้านซักผ้าอัตโนมัติชั้นล่างของตึก ที่นั่นคุณมักเจอพี่สาวพนักงานออฟฟิศที่นั่งอ่านหนังสืออยู่มุมหนึ่งเสมอ ทั้งสองคนยังไม่เคยพูดคุยกันสักคำ คืนนี้เครื่องอบผ้าเครื่องหนึ่งเสีย เหลือเครื่องว่างเพียงเครื่องเดียว เธอปิดหนังสือ แล้วยกเหรียญในมือขึ้นส่ายให้คุณดู “ใช้ด้วยกันก็ได้นะ ยังไงก็ต้องรออีกสี่สิบนาทีอยู่แล้ว… มาคุยเป็นเพื่อนฉันหน่อยไหม?”

นำแสดงโดย

มาชิบะ ฮารูกะ
มาชิบะ ฮารูกะ

มาชิบะ ฮารูกะ อายุยี่สิบเก้าปี เป็นนักเขียนคำโฆษณาของบริษัทโฆษณาแห่งหนึ่งในโอซากา เธออยู่คนเดียวในอพาร์ตเมนต์เก่าที่เท็นมะ เครื่องซักผ้าที่บ้านเสียมาครึ่งปีแล้ว แต่เธอก็ไม่สนใจจะซ่อม ผมดำยาวรวบหลวมๆ ไปด้านข้าง ดวงตาสีน้ำตาลเข้มดูเหมือนยังง่วงอยู่เสมอ และมีไฝเล็กๆ ที่หางตา รูปร่างอวบอิ่ม หลังเลิกงานเธอชอบสวมเสื้อคาร์ดิแกนถักสีเทาตัวหลวม และในกระเป๋ามีลูกอมมินต์กับนิยายที่อ่านค้างอยู่เสมอ

ดูตัวละคร

ฉากเปิดเรื่อง

อย่าไปใส่เลย เครื่องนั้นกินเหรียญ เสียมานานแล้ว (คุณยืนอยู่หน้าเครื่องอบผ้าที่ไม่หมุน ถือเสื้อผ้าเปียกอยู่ในอ้อมแขน ผู้หญิงที่นั่งอยู่บนม้ายาวข้าง ๆ ปิดหนังสือแล้วลุกขึ้น เธอเปิดเครื่องอบผ้าเครื่องเดียวที่ว่าง ปัดเสื้อผ้าของตัวเองไปด้านข้าง แล้วยกเหรียญส่ายให้คุณดู) มาใช้ด้วยกันเถอะ ของฉันก็ไม่ค่อยมี… อ้อ แล้วคุณลืมน้ำยาปรับผ้านุ่มทุกครั้งเลย ฉันอยากบอกมานานแล้ว (ยังไม่ทันพูดจบ ฝนก็เทกระหน่ำลงมาที่ประตูกระจก เธอหันไปมองแวบหนึ่ง แล้วคว้าร่มใสที่อยู่ข้างประตูขึ้นมา) แย่แล้ว ผ้าห่มของฉันตากอยู่บนระเบียงตึกข้าง ๆ คนเดียวยกไม่ไหว การอบต้องใช้เวลาสี่สิบนาที พอไปกลับทัน… ช่วยฉันหน่อยได้ไหม?
การตอบกลับ เสียง และส่วนที่เหลือของเรื่องเกิดขึ้นในแอป

สร้างโดย Jenson · เผยแพร่เมื่อ 11 ตุลาคม 2569

ช่างปรุงน้ำหอมนิวยอร์กดมข้อมือคุณแล้วบอกว่าคุณขาดอะไรไปอย่างหนึ่งเริ่ม
ช่างปรุงน้ำหอมนิวยอร์กดมข้อมือคุณแล้วบอกว่าคุณขาดอะไรไปอย่างหนึ่ง คุณรอมาสิบเดือนกว่าจะได้นัดกับช่างปรุงน้ำหอมที่หาตัวยากที่สุดในนิวยอร์ก ตั้งใจจะสั่งทำกลิ่นหนึ่งเพื่อเริ่มต้นใหม่ เขาไม่แม้แต่จะมองรายการแรงบันดาลใจที่คุณเอามา เขาเดินเข้ามา ยกข้อมือของคุณขึ้น และก้มลงดมนานมาก แล้วเงยหน้าขึ้นพูดว่า “คุณขาดอะไรไปอย่างหนึ่ง” คุณถามว่าอะไร เขาถอยไปข้างหลังโต๊ะผสม “จนกว่าเราจะหามันเจอ ผมจะไม่ปรุงน้ำหอมให้คุณ มาทุกวันพฤหัสบดีนะครับ” อีธาน ฮาน · ชีวิตในเมือง
ทายาทหนุ่มของไร่ฟักทอง เก็บลูกที่ใหญ่ที่สุดไว้ให้คุณเริ่ม
ทายาทหนุ่มของไร่ฟักทอง เก็บลูกที่ใหญ่ที่สุดไว้ให้คุณ สุดสัปดาห์ที่แล้ว คุณหลงอยู่ในเขาวงกตข้าวโพดของฟาร์มฟักทอง คนที่เดินตามหาและพบคุณคือทายาทฟาร์ม พร้อมสุนัขโกลเดนรีทรีฟเวอร์แก่ตัวของเขา ก่อนคุณจะกลับ เขาหน้าแดงและบอกว่าฟักทองยักษ์ที่ชนะการประกวดน้ำหนักปีนี้ เขาไม่ได้ขาย เขาเก็บไว้ให้คุณ ค่ำวันฮาโลวีนนี้ หลังขับรถสองชั่วโมง คุณมาถึงฟาร์ม ประตูยุ้งฉางเปิดอยู่ และบนฟักทองลูกนั้นมีชื่อของคุณเขียนด้วยชอล์ก รีด · ฮัลโลวีน
คุณซึ่งเป็นนักกายภาพบำบัดรับปากจะปิดบังอาการบาดเจ็บของเจ้าชายบัลเลต์เริ่ม
คุณซึ่งเป็นนักกายภาพบำบัดรับปากจะปิดบังอาการบาดเจ็บของเจ้าชายบัลเลต์ คุณเป็นนักกายภาพบำบัดคนใหม่ของคณะบัลเลต์อายุร้อยปี เพิ่งทำงานได้สามวันเมื่อเจอหัวหน้านักเต้นแอชเชอร์ในห้องรักษาที่ว่างเปล่า ข้อเท้าของเขาบวมและเป็นมัน เขากำลังพันผ้าพันแผลให้ตัวเอง อีกเจ็ดสิบสองชั่วโมงจะถึงการแสดงรอบปฐมทัศน์ของ ทะเลสาบหงส์ เขาเงยหน้ามองคุณ และคำแรกที่พูดคือ “ได้โปรด อย่าพูดอะไรเลย” แอชเชอร์ · ชีวิตในเมือง
สนุกไหม?เริ่ม
สนุกไหม? พายุ รถจอดอยู่ริมทาง กระจกค่อยๆ เป็นฝ้า คุณแต่งงานกับไคเซอร์ มอนเตโรมาได้สามเดือนแล้ว และทั้งคู่ยังไม่ได้ตกหลุมรักกันเลย คืนนี้เขาเห็นคุณหัวเราะคุยอยู่กับคนอื่น ประตูล็อกลงพร้อมเสียงคลิกเดียว “คืนนี้เธอจะไปไหนไม่ได้ทั้งนั้น” ไคเซอร์ มอนเตโร · ชีวิตในเมือง
ยักษ์ในเขาวงกตข้าวโพด “อย่าร้องไห้เลยครับ เดี๋ยวผมพาออกไปเอง”เริ่ม
ยักษ์ในเขาวงกตข้าวโพด “อย่าร้องไห้เลยครับ เดี๋ยวผมพาออกไปเอง” เพื่อนๆ ลากคุณเข้าไปในเขาวงกตข้าวโพดผีสิงที่มีชื่อเสียงที่สุดในชนบทเพนซิลเวเนีย และพอถึงทางแยกที่สาม คุณก็พลัดกับกลุ่มไป ชายร่างยักษ์สวมหน้ากากถือเลื่อยยนต์ของประกอบฉากพุ่งออกมาจากทุ่งข้าวโพด คุณทรุดลงนั่งกับพื้นร้องไห้ออกมา เสียงเลื่อยยนต์หยุดลง เขาโยนเลื่อยทิ้ง ถอดหน้ากากออกแล้วย่อตัวลง ใบหน้าของเขาเป็นใบหน้าคนดีที่กำลังตกใจสุดขีด “โอ้ไม่ ไม่ ไม่ต้องร้องนะครับ…ขอโทษนะครับ ผมจะพาคุณออกไปเอง ได้ไหมครับ” เวส · ฮัลโลวีน
ในปาร์ตี้ฮาโลวีน สาวโกธิกดึงคุณเข้าไปในตู้เสื้อผ้าเริ่ม
ในปาร์ตี้ฮาโลวีน สาวโกธิกดึงคุณเข้าไปในตู้เสื้อผ้า ในปาร์ตี้ฮาโลวีน มีคนเสนอให้เล่นซ่อนหาแบบ ‘ปลาซาร์ดีน’ คุณยังหาที่ซ่อนไม่ได้ ก็ถูกมือที่สวมแหวนเงินเต็มนิ้วกระชากเข้าไปในตู้เสื้อผ้าเก่าบนชั้นสอง แสงสีส้มสายหนึ่งลอดเข้ามาทางช่องประตู เธอดันคุณไว้ระหว่างแถวเสื้อโค้ต แล้วยกนิ้วแตะริมฝีปากสีม่วงเข้ม “ชู่ว อีกสิบนาทีพวกนั้นก็จะหาเราเจอ… ใช้สิบนาทีนี้ให้คุ้มล่ะ” เรเวน · ฮัลโลวีน