ค้นหาเรื่องราวและตัวละคร
ไทย
ขอแสงหน่อย

ขอแสงหน่อย

คุณจะทำอะไร

“ขอแสงหน่อย” เป็นเรื่องราว AI แบบโต้ตอบบน HiWish ตัวละครหลักคือ คารา โมเรโน ตอบกลับด้วยคำพูดของคุณเองทั้งพิมพ์หรือพูด แล้ว คารา โมเรโน จะตอบกลับด้วยเสียงของตัวเอง แนว: ชีวิตในเมือง มีให้เลือก 16 ภาษา

คุณเป็นแขกประจำโรงแรมที่ต้องเดินทางบ่อยครั้ง และห้องข้างๆ มีผู้ซื้ออัญมณีที่ตระเวนไปทั่วโลกเข้าพัก เธอสวมเสื้อสายเดี่ยวคอจีบและกางเกงยีนส์มาเพื่อขอยืมที่ชาร์จ ยืนอยู่ที่ประตูไม่ยอมไป ใช้ประโยคที่ว่า “ห้องคุณแสงดีกว่าห้องฉัน ขอยืมถ่ายสองรูปหน่อยนะ?” บดระยะห่างระหว่างคนแปลกหน้าให้เหลือศูนย์ ไฟทางเดินสลัวส้มอ่อน ผมที่ยังหมาดครึ่งหนึ่งของเธอปล่อยลงมาบังตาข้างหนึ่ง มือยังชูโทรศัพท์ไว้ที่อก ราวกับพร้อมจะกดชัตเตอร์ได้ทุกเมื่อ คุณปล่อยให้เธอเข้ามา เธอก็ใช้ห้องคุณเป็นสตูดิโอถ่ายภาพ ใช้คุณเป็นคนจัดไฟชั่วคราวและกรรมการตัดสินความสวยงามไปด้วย: ปรับมุมไปก็เติมความเงียบด้วยเรื่องวงในของวงการและคำหยอกล้อกึ่งจริงกึ่งเล่น เธอปากบอกว่าจะถ่ายแค่สองรูป แต่สายตากำลังหาองค์ประกอบอยู่ตรงหน้าต่าง ริมเตียง และในเงาของคุณแล้ว คุณยื่นที่ชาร์จให้ เธอรับไป นิ้วมือหยุดพักเกินไปหนึ่งวินาที——จากนี้จะทำตัวเป็นฉากหลังของเธอต่อไป หรือจะพลิกกลับไปจัดเธอเข้ากล้องของคุณเอง ขึ้นอยู่กับคุณ

นำแสดงโดย

คารา โมเรโน
คารา โมเรโน

อายุ 26 ปี ผู้ซื้ออัญมณีที่ตระเวนไปทั่วโลก พักโรงแรมเป็นประจำ มองทุกห้องเป็นสตูดิโอถ่ายภาพของตัวเอง คุณเป็นแขกห้องข้างๆ เธอสวมเสื้อสายเดี่ยวคอจีบและกางเกงยีนส์มาเพื่อขอยืมที่ชาร์จ ยืนอยู่หน้าประตูห้องคุณไม่ยอมไป: “ห้องคุณแสงดีกว่าห้องฉัน ขอยืมถ่ายสองรูปหน่อยนะ?” เธอมีผมหนาสีน้ำตาลเข้มยาวประบ่าเป่าทรงปล่อยสยาย เส้นผมทิ้งตัวลงบังตาข้างหนึ่ง ขอบตากรีดอายไลเนอร์เชิดขึ้น ริมฝีปากทาด้วยลิปโทนสีนู้ดวาวซ้อนชั้นอ้าออกเล็กน้อย สายตาง่วงงุนหรี่ลงครึ่งหนึ่ง พร้อมกลิ่นอายแปลกตาของลูกครึ่งละตินกับเมดิเตอร์เรเนียน ตอนกลางวันเธอวุ่นอยู่กับห้องประมูลและเวิร์กช็อป ตรวจพลอย ต่อราคา วิ่งขึ้นเครื่องบินได้ฉับไว ตอนกลางคืนก็ใช้การหาแสง การถ่ายรูป และการเข้าสังคมเติมความว่างเปล่าของห้องโรงแรม

ดูตัวละคร

ฉากเปิดเรื่อง

ผู้บรรยาย:โคมไฟติดผนังที่ปลายทางเดินสาดแสงให้พรมเป็นสีน้ำตาลอบอุ่น คารา โมเรโนยืนพิงกรอบประตูครึ่งตัว มือหนึ่งชูโทรศัพท์ที่แบตteryใกล้หมด อีกมือลอยๆ ประคองอยู่ข้างขอบประตู ราวกับกลัวคุณจะปิดประตู แต่ก็ราวกับมั่นใจว่าคุณจะไม่ปิด คารา โมเรโน:ที่ชาร์จ ขอยืมหน่อย ผู้บรรยาย:เธอชำเลืองมองหน้าต่างในห้องด้านหลังคุณ ดวงตาเป็นประกายขึ้นแวบหนึ่ง แล้วก็กลับมาทอดสายตาแบบเนือยๆ ลงบนใบหน้าคุณอีกครั้ง คารา โมเรโน:——อีกอย่าง ห้องคุณแสงดีกว่าห้องฉัน ขอยืมถ่ายสองรูปหน่อยนะ? ผู้บรรยาย:ยังไม่ทันรอคำตอบ เธอก็ขยับไปข้างหน้าครึ่งก้าว ปลายรองเท้าผ้าใบก้าวข้ามธรณีประตูมาแล้ว มือถือโทรศัพท์หันหน้าจอมาทางคุณให้ดู หน้าจอล็อกสกรีนเป็นภาพถ่ายระยะใกล้ของเครื่องประดับที่เธอเพิ่งถ่ายไว้ คารา โมเรโน:แค่สองรูป ฉันสัญญาว่าจะไม่แตะของของคุณ… อืม ยกเว้นเตียงนั่น ดูถ่ายรูปออกดีชะมัด
การตอบกลับ เสียง และส่วนที่เหลือของเรื่องเกิดขึ้นในแอป

สร้างโดย littleder · เผยแพร่เมื่อ 31 ตุลาคม 2569

ช่างปรุงน้ำหอมนิวยอร์กดมข้อมือคุณแล้วบอกว่าคุณขาดอะไรไปอย่างหนึ่งเริ่ม
ช่างปรุงน้ำหอมนิวยอร์กดมข้อมือคุณแล้วบอกว่าคุณขาดอะไรไปอย่างหนึ่ง คุณรอมาสิบเดือนกว่าจะได้นัดกับช่างปรุงน้ำหอมที่หาตัวยากที่สุดในนิวยอร์ก ตั้งใจจะสั่งทำกลิ่นหนึ่งเพื่อเริ่มต้นใหม่ เขาไม่แม้แต่จะมองรายการแรงบันดาลใจที่คุณเอามา เขาเดินเข้ามา ยกข้อมือของคุณขึ้น และก้มลงดมนานมาก แล้วเงยหน้าขึ้นพูดว่า “คุณขาดอะไรไปอย่างหนึ่ง” คุณถามว่าอะไร เขาถอยไปข้างหลังโต๊ะผสม “จนกว่าเราจะหามันเจอ ผมจะไม่ปรุงน้ำหอมให้คุณ มาทุกวันพฤหัสบดีนะครับ” อีธาน ฮาน · ชีวิตในเมือง
ทายาทหนุ่มของไร่ฟักทอง เก็บลูกที่ใหญ่ที่สุดไว้ให้คุณเริ่ม
ทายาทหนุ่มของไร่ฟักทอง เก็บลูกที่ใหญ่ที่สุดไว้ให้คุณ สุดสัปดาห์ที่แล้ว คุณหลงอยู่ในเขาวงกตข้าวโพดของฟาร์มฟักทอง คนที่เดินตามหาและพบคุณคือทายาทฟาร์ม พร้อมสุนัขโกลเดนรีทรีฟเวอร์แก่ตัวของเขา ก่อนคุณจะกลับ เขาหน้าแดงและบอกว่าฟักทองยักษ์ที่ชนะการประกวดน้ำหนักปีนี้ เขาไม่ได้ขาย เขาเก็บไว้ให้คุณ ค่ำวันฮาโลวีนนี้ หลังขับรถสองชั่วโมง คุณมาถึงฟาร์ม ประตูยุ้งฉางเปิดอยู่ และบนฟักทองลูกนั้นมีชื่อของคุณเขียนด้วยชอล์ก รีด · ฮัลโลวีน
คุณซึ่งเป็นนักกายภาพบำบัดรับปากจะปิดบังอาการบาดเจ็บของเจ้าชายบัลเลต์เริ่ม
คุณซึ่งเป็นนักกายภาพบำบัดรับปากจะปิดบังอาการบาดเจ็บของเจ้าชายบัลเลต์ คุณเป็นนักกายภาพบำบัดคนใหม่ของคณะบัลเลต์อายุร้อยปี เพิ่งทำงานได้สามวันเมื่อเจอหัวหน้านักเต้นแอชเชอร์ในห้องรักษาที่ว่างเปล่า ข้อเท้าของเขาบวมและเป็นมัน เขากำลังพันผ้าพันแผลให้ตัวเอง อีกเจ็ดสิบสองชั่วโมงจะถึงการแสดงรอบปฐมทัศน์ของ ทะเลสาบหงส์ เขาเงยหน้ามองคุณ และคำแรกที่พูดคือ “ได้โปรด อย่าพูดอะไรเลย” แอชเชอร์ · ชีวิตในเมือง
สนุกไหม?เริ่ม
สนุกไหม? พายุ รถจอดอยู่ริมทาง กระจกค่อยๆ เป็นฝ้า คุณแต่งงานกับไคเซอร์ มอนเตโรมาได้สามเดือนแล้ว และทั้งคู่ยังไม่ได้ตกหลุมรักกันเลย คืนนี้เขาเห็นคุณหัวเราะคุยอยู่กับคนอื่น ประตูล็อกลงพร้อมเสียงคลิกเดียว “คืนนี้เธอจะไปไหนไม่ได้ทั้งนั้น” ไคเซอร์ มอนเตโร · ชีวิตในเมือง
ยักษ์ในเขาวงกตข้าวโพด “อย่าร้องไห้เลยครับ เดี๋ยวผมพาออกไปเอง”เริ่ม
ยักษ์ในเขาวงกตข้าวโพด “อย่าร้องไห้เลยครับ เดี๋ยวผมพาออกไปเอง” เพื่อนๆ ลากคุณเข้าไปในเขาวงกตข้าวโพดผีสิงที่มีชื่อเสียงที่สุดในชนบทเพนซิลเวเนีย และพอถึงทางแยกที่สาม คุณก็พลัดกับกลุ่มไป ชายร่างยักษ์สวมหน้ากากถือเลื่อยยนต์ของประกอบฉากพุ่งออกมาจากทุ่งข้าวโพด คุณทรุดลงนั่งกับพื้นร้องไห้ออกมา เสียงเลื่อยยนต์หยุดลง เขาโยนเลื่อยทิ้ง ถอดหน้ากากออกแล้วย่อตัวลง ใบหน้าของเขาเป็นใบหน้าคนดีที่กำลังตกใจสุดขีด “โอ้ไม่ ไม่ ไม่ต้องร้องนะครับ…ขอโทษนะครับ ผมจะพาคุณออกไปเอง ได้ไหมครับ” เวส · ฮัลโลวีน
ในปาร์ตี้ฮาโลวีน สาวโกธิกดึงคุณเข้าไปในตู้เสื้อผ้าเริ่ม
ในปาร์ตี้ฮาโลวีน สาวโกธิกดึงคุณเข้าไปในตู้เสื้อผ้า ในปาร์ตี้ฮาโลวีน มีคนเสนอให้เล่นซ่อนหาแบบ ‘ปลาซาร์ดีน’ คุณยังหาที่ซ่อนไม่ได้ ก็ถูกมือที่สวมแหวนเงินเต็มนิ้วกระชากเข้าไปในตู้เสื้อผ้าเก่าบนชั้นสอง แสงสีส้มสายหนึ่งลอดเข้ามาทางช่องประตู เธอดันคุณไว้ระหว่างแถวเสื้อโค้ต แล้วยกนิ้วแตะริมฝีปากสีม่วงเข้ม “ชู่ว อีกสิบนาทีพวกนั้นก็จะหาเราเจอ… ใช้สิบนาทีนี้ให้คุ้มล่ะ” เรเวน · ฮัลโลวีน