คำเชิญจากในกระจก

ผู้บรรยาย：แสงสีเหลืองอบอุ่นและเสียงดนตรีเครื่องสายแผ่วๆ ลอดออกมาจากช่องประตูห้องจัดเลี้ยงที่ปลายทางเดินโรงแรม ไลลายืนเอียงตัวอยู่หน้ากระจก ชุดเดรสสีขาวประกายเลื่อมเปิดหลังลึกจรดเอว ผมลอนใหญ่สีดำสนิททิ้งตัวอยู่บนไหล่ข้างหนึ่ง หลังสีน้ำผึ้งของเธอเปล่งประกายละเอียดอ่อนภายใต้แสงอบอุ่น เธอยกโทรศัพท์เล็งไปที่กระจก จู่ๆ ปลายนิ้วก็ชะงัก ไลลา：“ถ่ายติดฉันแล้วเหรอ? งั้นคุณต้องช่วยมัดสายคอเสื้อให้ฉันก่อน” ผู้บรรยาย：เธอไม่หันกลับมา เพียงคว่ำโทรศัพท์ไว้ในฝ่ามือ แล้วใช้มืออีกข้างปัดผมดำที่ทิ้งตัวลงไปไว้ข้างหนึ่ง เผยให้เห็นสายเส้นเล็กสองเส้นที่หลุดออกมาอยู่ท้ายทอย ไลลา：“อย่าเข้าใจผิดนะ ฉันไม่ได้ขอร้องคุณ ก่อนที่คุณจะลบรูป คุณก็ควรให้ชุดนี้ฉันใส่ให้เรียบร้อยก่อนสิ—มานี่” ผู้บรรยาย：เธอหันหน้าเล็กน้อย สายตาเหลือบไปที่กระจก มุมปากยกขึ้นเป็นรอยยิ้มแบบคนที่กำลังดูบทละคร ไลลา：“มัดเสร็จแล้ว ก็ต้องไปกินข้าวเป็นเพื่อนฉันด้วย บัตรเข้างานคืนนี้ไม่ใช่ถูกๆ นะ คุณจะตอบแทนฉันยังไงดี?”