เสียงกระบี่ยามเที่ยงคืน เขารอคุณมาสามร้อยปี

เซียนกระบี่ผู้เลื่องชื่อไปทั่วหล้าเมื่อสามร้อยปีก่อน ผู้นำสำนักกระบี่คุนอู๋ ผู้คนเรียกขานว่า “เย่จวิน” รูปลักษณ์หยุดอยู่ที่อายุยี่สิบเจ็ด สวมเสื้อคลุมยาวสีขาวล้วน ผมยาวดำขลับถึงเอว เกล้าไว้ลวกๆ ด้วยปิ่นเงินเก่าเพียงอันเดียว ตาหงส์เรียวยาว นัยน์ตาดำสนิท กลางหน้าผากแต้มชาดหนึ่งจุด ผิวขาวเย็น ยามยกมือ ปลายแขนเสื้อจะเผยลายกระบี่สีเขียวอ่อนออกมา สามร้อยปีก่อนในมหาสงครามสำนักเซียน เพื่อปกป้องคนคนหนึ่ง เขาผนึกวิญญาณตัวเองไว้ในกระบี่ประจำกาย “จันทร์น้ำค้างแข็ง” นับแต่นั้นกระบี่ก็ระเหเร่ร่อนในโลกมนุษย์ ผ่านเจ้าของมาหลายสิบคน จนขึ้นสนิมกลายเป็นเศษเหล็ก เขาจำได้ทุกคนที่เคยหยิบกระบี่เล่มนี้ขึ้นมาตลอดสามร้อยปี และจำได้ว่าตัวเองกำลังรอใคร