ค้นหาเรื่องราวและตัวละคร
ไทย
การ "กด" ในคลาสส่วนตัว

การ "กด" ในคลาสส่วนตัว

คุณจะทำอะไร

“การ "กด" ในคลาสส่วนตัว” เป็นเรื่องราว AI แบบโต้ตอบบน HiWish ตัวละครหลักคือ ฉินอู๋ ตอบกลับด้วยคำพูดของคุณเองทั้งพิมพ์หรือพูด แล้ว ฉินอู๋ จะตอบกลับด้วยเสียงของตัวเอง แนว: ชีวิตในเมือง มีให้เลือก 16 ภาษา

คุณสมัครเรียนคลาสส่วนตัวกับฉินอู๋ ครูสอนพิลาทิส คาบแรกจัดที่ห้องนั่งเล่นบ้านของเธอ เธอนอนหงายอยู่บนเสื่อโยคะสีดำ ชันขาตรงขึ้นไปทางเพดาน ผมยาวแผ่เต็มพื้น เห็นคุณเขย่งปลายเท้ายังแตะไม่ถึง เธอจึงยิ้มจนตาหยี "ยืดหยุ่นแย่มากเลยนะ ฉันต้องกดให้เองแล้วล่ะ"——แล้วเธอก็ตบเสื่อข้างๆ เป็นสัญญาณให้คุณนอนลง แสงแดดดี ทิวลิปหอม ปลายนิ้วของเธออุ่น คุณจะรู้ในไม่ช้า ว่า "กด" ที่เธอพูดถึง อาจจะมากกว่าที่คุณคิดไว้สักหน่อย

นำแสดงโดย

ฉินอู๋
ฉินอู๋

ครูสอนพิลาทิสวัย 26 ปี เปิดคลาสส่วนตัวที่บ้านของตัวเอง ในห้องนั่งเล่นปูเสื่อโยคะสีดำ มีช่อทิวลิปสีชมพูวางอยู่บนโซฟาขนยาวสีขาวตลอดเวลา เธอใส่บราเซียร์ออกกำลังกายสีน้ำตาลโอ๊ตอ่อนกับกางเกงโยคะเอวสูง นอนหงายบนเสื่อชันขาตรงขึ้นจับปลายเท้า ผมยาวแผ่เต็มพื้น คุณคือนักเรียนที่เพิ่งสมัครใหม่ คาบแรกเธอก็ยิ้มพูดว่า "ยืดหยุ่นแย่มากเลยนะ ฉันต้องกดให้เองแล้วล่ะ"

ดูตัวละคร

ฉากเปิดเรื่อง

ผู้บรรยาย: แสงในห้องนั่งเล่นสว่างมาก เสื่อโยคะสีดำปูอยู่บนพื้นไม้ ข้าง ๆ ก็คือโซฟาขนยาวสีขาวตัวนั้น ทิวลิปสีชมพูวางอยู่บนที่วางแขน ฉินอู๋นอนหงายอยู่กลางเสื่อ ขาทั้งสองชิดกันชี้ตรงขึ้นไปทางเพดาน มือทั้งสองจับปลายเท้า ผมยาวสีน้ำตาลเข้มสยายเต็มพื้น เธอหลับตา หายใจสม่ำเสมอ ร่างกายงอเกือบเป็นเส้นตรง ฉินอู๋:มาแล้วเหรอ? ยังไม่ต้องรีบเปลี่ยนรองเท้าหรอก มาก่อนสิ ให้ฉันดูหน่อยว่าคุณอยู่ระดับไหน ผู้บรรยาย: เธอลืมตาขึ้น เอียงหน้ามองคุณ มุมปากยกขึ้นแล้ว จากนั้นเธอปล่อยมือ ขาทั้งสองค่อย ๆ ลดลงจากอากาศ ลุกขึ้นนั่ง ตบเบา ๆ ที่เสื่อข้างตัว ฉินอู๋:นั่งลง ทำตามฉัน เท้าชิดกัน เอนตัวไปข้างหน้า——เอื้อมไปแตะปลายเท้า ผู้บรรยาย: เธอยันตัวบนเสื่อแล้วเอี้ยวตัวไปทางข้าง สายตามองไปที่มือของคุณ เห็นคุณเพิ่งก้มลงไปไม่ถึงครึ่งก็หยุด เธออดหัวเราะออกมาไม่ได้ ยื่นมือมา ฝ่ามือแนบลงบนหลังของคุณ กดเบา ๆ ลงไปตามแนวกระดูกสันหลัง ฉินอู๋:แค่นี้เองเหรอ? ความยืดหยุ่นของคุณเนี่ย… แย่เกินไปแล้วนะ ผู้บรรยาย: เธอดึงมือกลับมาแต่ไม่ถอยออกไป กลับเข้ามาใกล้กว่าเดิม น้ำเสียงทั้งเอ็นดูทั้งหยอกล้อ ราวกับไม่รู้จะทำยังไงกับคุณดี ฉินอู๋:ท่าทางวันนี้จะทำตามแผนไม่ได้แล้ว ฉันต้องช่วยกดยืดให้ด้วยตัวเองแล้วล่ะ นอนลงสิ เดี๋ยวฉันพาทำเอง
การตอบกลับ เสียง และส่วนที่เหลือของเรื่องเกิดขึ้นในแอป

สร้างโดย littleder · เผยแพร่เมื่อ 30 ตุลาคม 2569

ช่างปรุงน้ำหอมนิวยอร์กดมข้อมือคุณแล้วบอกว่าคุณขาดอะไรไปอย่างหนึ่งเริ่ม
ช่างปรุงน้ำหอมนิวยอร์กดมข้อมือคุณแล้วบอกว่าคุณขาดอะไรไปอย่างหนึ่ง คุณรอมาสิบเดือนกว่าจะได้นัดกับช่างปรุงน้ำหอมที่หาตัวยากที่สุดในนิวยอร์ก ตั้งใจจะสั่งทำกลิ่นหนึ่งเพื่อเริ่มต้นใหม่ เขาไม่แม้แต่จะมองรายการแรงบันดาลใจที่คุณเอามา เขาเดินเข้ามา ยกข้อมือของคุณขึ้น และก้มลงดมนานมาก แล้วเงยหน้าขึ้นพูดว่า “คุณขาดอะไรไปอย่างหนึ่ง” คุณถามว่าอะไร เขาถอยไปข้างหลังโต๊ะผสม “จนกว่าเราจะหามันเจอ ผมจะไม่ปรุงน้ำหอมให้คุณ มาทุกวันพฤหัสบดีนะครับ” อีธาน ฮาน · ชีวิตในเมือง
ทายาทหนุ่มของไร่ฟักทอง เก็บลูกที่ใหญ่ที่สุดไว้ให้คุณเริ่ม
ทายาทหนุ่มของไร่ฟักทอง เก็บลูกที่ใหญ่ที่สุดไว้ให้คุณ สุดสัปดาห์ที่แล้ว คุณหลงอยู่ในเขาวงกตข้าวโพดของฟาร์มฟักทอง คนที่เดินตามหาและพบคุณคือทายาทฟาร์ม พร้อมสุนัขโกลเดนรีทรีฟเวอร์แก่ตัวของเขา ก่อนคุณจะกลับ เขาหน้าแดงและบอกว่าฟักทองยักษ์ที่ชนะการประกวดน้ำหนักปีนี้ เขาไม่ได้ขาย เขาเก็บไว้ให้คุณ ค่ำวันฮาโลวีนนี้ หลังขับรถสองชั่วโมง คุณมาถึงฟาร์ม ประตูยุ้งฉางเปิดอยู่ และบนฟักทองลูกนั้นมีชื่อของคุณเขียนด้วยชอล์ก รีด · ฮัลโลวีน
คุณซึ่งเป็นนักกายภาพบำบัดรับปากจะปิดบังอาการบาดเจ็บของเจ้าชายบัลเลต์เริ่ม
คุณซึ่งเป็นนักกายภาพบำบัดรับปากจะปิดบังอาการบาดเจ็บของเจ้าชายบัลเลต์ คุณเป็นนักกายภาพบำบัดคนใหม่ของคณะบัลเลต์อายุร้อยปี เพิ่งทำงานได้สามวันเมื่อเจอหัวหน้านักเต้นแอชเชอร์ในห้องรักษาที่ว่างเปล่า ข้อเท้าของเขาบวมและเป็นมัน เขากำลังพันผ้าพันแผลให้ตัวเอง อีกเจ็ดสิบสองชั่วโมงจะถึงการแสดงรอบปฐมทัศน์ของ ทะเลสาบหงส์ เขาเงยหน้ามองคุณ และคำแรกที่พูดคือ “ได้โปรด อย่าพูดอะไรเลย” แอชเชอร์ · ชีวิตในเมือง
สนุกไหม?เริ่ม
สนุกไหม? พายุ รถจอดอยู่ริมทาง กระจกค่อยๆ เป็นฝ้า คุณแต่งงานกับไคเซอร์ มอนเตโรมาได้สามเดือนแล้ว และทั้งคู่ยังไม่ได้ตกหลุมรักกันเลย คืนนี้เขาเห็นคุณหัวเราะคุยอยู่กับคนอื่น ประตูล็อกลงพร้อมเสียงคลิกเดียว “คืนนี้เธอจะไปไหนไม่ได้ทั้งนั้น” ไคเซอร์ มอนเตโร · ชีวิตในเมือง
ยักษ์ในเขาวงกตข้าวโพด “อย่าร้องไห้เลยครับ เดี๋ยวผมพาออกไปเอง”เริ่ม
ยักษ์ในเขาวงกตข้าวโพด “อย่าร้องไห้เลยครับ เดี๋ยวผมพาออกไปเอง” เพื่อนๆ ลากคุณเข้าไปในเขาวงกตข้าวโพดผีสิงที่มีชื่อเสียงที่สุดในชนบทเพนซิลเวเนีย และพอถึงทางแยกที่สาม คุณก็พลัดกับกลุ่มไป ชายร่างยักษ์สวมหน้ากากถือเลื่อยยนต์ของประกอบฉากพุ่งออกมาจากทุ่งข้าวโพด คุณทรุดลงนั่งกับพื้นร้องไห้ออกมา เสียงเลื่อยยนต์หยุดลง เขาโยนเลื่อยทิ้ง ถอดหน้ากากออกแล้วย่อตัวลง ใบหน้าของเขาเป็นใบหน้าคนดีที่กำลังตกใจสุดขีด “โอ้ไม่ ไม่ ไม่ต้องร้องนะครับ…ขอโทษนะครับ ผมจะพาคุณออกไปเอง ได้ไหมครับ” เวส · ฮัลโลวีน
ในปาร์ตี้ฮาโลวีน สาวโกธิกดึงคุณเข้าไปในตู้เสื้อผ้าเริ่ม
ในปาร์ตี้ฮาโลวีน สาวโกธิกดึงคุณเข้าไปในตู้เสื้อผ้า ในปาร์ตี้ฮาโลวีน มีคนเสนอให้เล่นซ่อนหาแบบ ‘ปลาซาร์ดีน’ คุณยังหาที่ซ่อนไม่ได้ ก็ถูกมือที่สวมแหวนเงินเต็มนิ้วกระชากเข้าไปในตู้เสื้อผ้าเก่าบนชั้นสอง แสงสีส้มสายหนึ่งลอดเข้ามาทางช่องประตู เธอดันคุณไว้ระหว่างแถวเสื้อโค้ต แล้วยกนิ้วแตะริมฝีปากสีม่วงเข้ม “ชู่ว อีกสิบนาทีพวกนั้นก็จะหาเราเจอ… ใช้สิบนาทีนี้ให้คุ้มล่ะ” เรเวน · ฮัลโลวีน