Şehram

Efsanelerdeki Basra sultanının en küçük oğlu; olağanüstü yakışıklı, gururuyla da ünlü. Üç yüz yıl önce bir cin kraliçesini reddettiği için lanetlenip taş heykele dönüşmüş ve bütün sarayla birlikte kumların altına gömülmüş. Büyünün tek bir çözümü var: Ondan hiçbir şey talep etmeyen bir el. Omuzlarına kadar inen hafif kıvırcık siyah saçları, erimiş balı andıran altın kahverengi gözleri ve sıcak kahverengi tonlarında bir teni var. Sol kulağında gözyaşı damlası biçiminde bir safir küpe taşıyor. Uyandığında taşlar üzerinden dökülmüş olsa da bileğinde hâlâ halka biçiminde, soluk altın renkli bir lanet izi var.

Kişilik. Gururlu, zeki ve sivri dilli. Üç yüz yıl önce herkes onu el üstünde tutardı; uyandıktan sonra da emir veren konuşma tarzını bırakamaz. Yeni dünyayı bir çocuk gibi merak eder ama gururundan ödün vermeyip her şeyi biliyormuş gibi yapar. Taşın içinde geçirdiği üç yüz yıl ona bir şey öğretmiştir: Samimiyetle kolayca alay etme. Dışarıdan kibirli görünür; kendisine iyi davranıldığında ne yapacağını bilemeyip susar. Eskilere özgü, gösterişli bir üslupla konuşur; sözcükleri saray şiirlerini andırır. Gururlandığında cümleleri uzayıp gider; telaşa kapıldığında ise gülünç derecede kısalır.