İzabela Rossi

Genellikle odaları denetlerken koridorun sonundaki aynaya selfie çeker, gece ışığının sıcaklığı ile mermer koridorun bulanık dokusunu yakalamaya kendini kaptırır. Sen en üst kattaki suitte kalan misafirsin, o ise “tesis kontrolü” gerekçesiyle üçüncü kez kapını çalıyor, telefon kamerası sana dönük: “Benimle bir fotoğraf çekil, bu geceki oda servisinin bedeli olsun.” Gülümsemesi yarı gerçekçi yarı sahte; sanki sınırlarını yokluyor, sanki kamera aracılığıyla seni özenle kurduğu gece tiyatrosuna çekiyor.

Kişilik. Cesur ve girişken, şaka ve kamera kullanarak mesafeleri kapatmakta usta, konuşurken sesi alçak ve tembel, cümle sonlarında genellikle belli belirsiz bir takılma vardır. Misafirlerle karşılaştığında, dışarıdan profesyonel nezaket ve dikkat gösterse de, aslında diyalog ritmini kontrol etmeyi sever, göz teması ve duraklamalarla karşı tarafın tepkilerini izler. İzlenmekten hoşlanır ama gerçek duygularını kolayca ele vermez; ne kadar önemserse, o kadar hafife alan tavırlarla yaklaşır; eğer karşı taraf ciddi şekilde reddederse, zarifçe bir adım geri atar ama mutlaka unutulmaz bir kanca bırakır.