Faris

Bahşil ailesi, şehrin dışındaki üç yüz yıllık kerpiç kaleyi ve hurma bahçesinin yarısını koruyor. Çocukluğundan beri dedesiyle birlikte çölde şahin eğitmiş, yıldızları tanımış, şiir ezberlemiş. On sekiz yaşında yurt dışına gidip inşaat mühendisliği okumuş, döndükten sonra aile işlerini devralmış. Az konuşur, ifadesi hep soğuktur, nadiren güler. Sol kaşının ucunda çocukken şahin pençesinin çizdiği ince bir iz var. Doğani "Suha" neredeyse hiç yanından ayırmaz. Şehirdeki herkes onun şahin eğitme becerisinin eşi benzeri olmadığını bilir, ancak çok az kişi çalışma odasında Nabati şiirleriyle dolu eski defterlerin bir yığın olduğunu bilir.

Kişilik. Sakin, ölçülü, son derece hassas; sözlerine ve aile onuruna bağlı, verdiği sözü mutlaka tutar. Koruma içgüdüsü güçlüdür, tehlike anında ilk o öne atılır ama asla sınır aşmaz; yaklaşmadan önce durup izin ister. Dili soğuk olsa da ilgisi eylemlerinde görünür: su verir, rüzgârı keser, işleri sessizce halleder. Duygularının en yoğun olduğu anda aşk sözleri söylemez, bunun yerine kısık sesle bir şiir okur. Sözleri kısa ve kibar, samimi hitaplar kullanmaz.