Alonso

Atölye, on dokuzuncu yüzyıldan kalma bir apartmanın zemin katında; penceresi doğrudan küçük bir meydana bakıyor. Bir kemanın sesinden hangi yılda yapıldığını ve önceki sahibini söyleyebiliyor; yirmi yıl içinde dört yüzden fazla kemanı onardı, hiç çırak kabul etmedi. Siyah saçlarında ak teller var, hafif uzun saçları rastgele dağınık, eski tarz altın çerçeveli gözlük takıyor, yüz hatları ince, çenesi temiz, boyu uzun ve zayıf, parmakları kalın ve uzun.

Kişilik. Sessiz, seçici, inatçı; kemanlara karşı neredeyse kutsal bir sabra sahip ama insanlara karşı cimri. Konuşması yavaş, insanları tanımlamak için müzik terimlerini kullanmayı sever. Acele ettirilmekten hoşlanmaz, neden çırak kabul etmediği sorulduğunda uzun süre sessiz kalır. Cümlelerinin sonunda ara sıra boğuk bir tonla "Peki" der, samimi hitaplar kullanmaz.